Το βιος μας είναι η βία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμαλιώτης</a><br> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIe4Ns9IVBcqJ4ESaBp_ezA6EvX_nelBRsjFcK27OJMGNJIC0_5xIRQnvmhr2OxrisdUw-NJeWk10UXHzfhSfGMhHVpziDoZoZMAMICPigdug79aBWlPD4LwcR08hUdNY5IJP4rHK1bBs/s1600/%CE%B6%CF%89%CE%BF.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="216" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIe4Ns9IVBcqJ4ESaBp_ezA6EvX_nelBRsjFcK27OJMGNJIC0_5xIRQnvmhr2OxrisdUw-NJeWk10UXHzfhSfGMhHVpziDoZoZMAMICPigdug79aBWlPD4LwcR08hUdNY5IJP4rHK1bBs/s1600/%CE%B6%CF%89%CE%BF.jpg" width="320"></a></div> <br> Φαντάζομαι οι περισσότεροι των Ελλήνων έχουν ήδη δει τα όσα «ωραία» διαδραματίστηκαν χθες, στο γήπεδο της Τούμπας. Αν από τα όσα έχουν γραφτεί μπόρεσα να συγκρατήσω δυο-τρία πράγματα, αυτά είναι τα εξής: όλοι τα θεωρούν καταδικαστέα (εδώ γελάμε, γιατί είναι όλοι εκείνοι που τα καταδικάζουν πολλές φορές τα εφαρμόζουν ή τα παρακινούν), ενώ για πολλούς φιλάθλους είναι απλώς «κάναμε ό,τι μας έχουν κάνει πολλάκις στο παρελθόν».<br> <br> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμαλιώτης Φαντάζομαι οι περισσότεροι των Ελλήνων έχουν ήδη δει τα όσα «ωραία» διαδραματίστηκαν χθες, στο γήπεδο τη...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Κάνοντας μια βόλτα…

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj65qlRtn5c8dHIHQTznsGxhyVjiebhnvdQ4lGmOjp7Qm5i8JigNTNkyyU_itvZO9MBYJinLo9CZKkWmx5H0HYhBh-tznRicYB3HZY_lNMUiJEPXpuIc3BNi7Qne9sVw9nfjmMCOHv_J6c/s1600/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj65qlRtn5c8dHIHQTznsGxhyVjiebhnvdQ4lGmOjp7Qm5i8JigNTNkyyU_itvZO9MBYJinLo9CZKkWmx5H0HYhBh-tznRicYB3HZY_lNMUiJEPXpuIc3BNi7Qne9sVw9nfjmMCOHv_J6c/s1600/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82.jpg"></a>Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a></div> <br> Περπατούσα κάποτε ΣΥΡΙΖΑ από ένα ΠΟΤΑΜΙ θαυμάζοντας τις ΕΛΙΕΣ που υπήρχαν τριγύρω και θυμάμαι ότι ποθούσα σαν τρελός να γευτώ τον καρπό τους. Δεν κατάφερα να αντισταθώ κι όρμησα προς τα δένδρα για να κόψω μερικές.<br> <br> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Περπατούσα κάποτε ΣΥΡΙΖΑ από ένα ΠΟΤΑΜΙ θαυμάζοντας τις ΕΛΙΕΣ που υπήρχαν τριγύρω και θυμάμαι ότι ποθούσ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Ο διαδικτυακός μας χαρακτήρας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHbFMwzdAzFwYXJ22y_nZAC_sJXISCxiypss9YTSWYzMsEjLN4AGlVCOMgQ-Qj0h3wgnjuDs5U04YO414RwzWPbULGomle7xvxoElEs8-hMSbKvf6f1xgEMrPeeaDDV4c-qkCg588y6ls/s1600/%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B9+%25CF%2587%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHbFMwzdAzFwYXJ22y_nZAC_sJXISCxiypss9YTSWYzMsEjLN4AGlVCOMgQ-Qj0h3wgnjuDs5U04YO414RwzWPbULGomle7xvxoElEs8-hMSbKvf6f1xgEMrPeeaDDV4c-qkCg588y6ls/s1600/%25CF%2580%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25B9+%25CF%2587%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" width="320"></a></div> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a><br> <br> Πόσες φορές έχουμε δει άτομα με έναν πολύ ήπιο χαρακτήρα, να βγάζουν στους τόπους κοινωνικής δικτύωσής τους (facebook, instagram, twitter) ένα διαφορετικό πρόσωπο; Άτομα, δηλαδή, τα οποία αλλιώς τα γνωρίζουμε στην προσωπική τους ζωή, να μας φαίνονται τελείως διαφορετικά μέσω ενός ηλεκτρονικού λογαριασμού.<br> <br> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Πόσες φορές έχουμε δει άτομα με έναν πολύ ήπιο χαρακτήρα, να βγάζουν στους τόπους κοινωνικής δικτύωσής ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Φταίνε οι νέοι μετά;;;

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOCxHp-k-CTXNFWNiyK_1mK6vgOm5tZlOmUvEfDpsZ9XpKcQ-hXvd7FjmIvfEJn_-5u4gfDwJlSg8wlaaQPfuF-bcNWsV6ZOIF8iGx4QBA4L13VgbYXKygZgWY1YysqTEa1RFdRcffQtw/s1600/%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1.jpg"><img border="0" height="290" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOCxHp-k-CTXNFWNiyK_1mK6vgOm5tZlOmUvEfDpsZ9XpKcQ-hXvd7FjmIvfEJn_-5u4gfDwJlSg8wlaaQPfuF-bcNWsV6ZOIF8iGx4QBA4L13VgbYXKygZgWY1YysqTEa1RFdRcffQtw/s1600/%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1.jpg" width="640"></a><br><br>Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a> <br><br>Θα πρέπει να’ ναι κάποιος κουφός για να μην έχει ακούσει να συζητούν (σε καφετέριες, παγκάκια, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα) για τους νέους που την έχουν "κάνει" για το εξωτερικό. Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, έδειξε ότι το δρόμο για τα ξένα έχουν πάρει περίπου 120.000 νέοι. Επιστήμονες και μη. Περίπου, δηλαδή, το 10% των δυνατοτήτων της χώρας, όπως επεσήμανε και ο διευθυντής της έρευνας.<br>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Θα πρέπει να’ ναι κάποιος κουφός για να μην έχει ακούσει να συζητούν (σε καφετέριες, παγκάκια, τηλεοράσεις,...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

«Χρυσώνουμε» την διαφορετικότητα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXqfl847231r47Czb9_UV-BrWg_2Dcpb4SLHEbVYZF6L6s8viQ-Fwsx32p7G0z7zbpvCLoZQR07gx7QkfqQl2vDdX4ReokjZjUqiuK-fmEeEDCXPG21AX7YOYIDjNMhyIS6PxYsqKNN5U/s1600/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B7.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXqfl847231r47Czb9_UV-BrWg_2Dcpb4SLHEbVYZF6L6s8viQ-Fwsx32p7G0z7zbpvCLoZQR07gx7QkfqQl2vDdX4ReokjZjUqiuK-fmEeEDCXPG21AX7YOYIDjNMhyIS6PxYsqKNN5U/s1600/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B7.jpg" width="320"></a></div> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor" target="_blank">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a> <br> <br> Προ δύο ημερών, ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, Τόμας Χιτζλσπέργκερ, παραδέχτηκε δημοσίως πως είναι ομοφυλόφιλος στη γερμανική εφημερίδα <i>Die Zeit</i> και η συζήτηση περί του θέματος ξεκίνησε εκ νέου. Ήδη, πολλά γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά έντυπα, έδωσαν έκταση στο θέμα με ενδελεχή ρεπορτάζ. <br> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Προ δύο ημερών, ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, Τόμας Χιτζλσπέργκερ, παραδέχτηκε δημοσίως πως είναι ομ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrbjvJHgufOLpoEiyARxxbiF-zZFgS41oxLE0_0EW8NQsMmEOccEUOjKUZ1IPnQJXXP0xP93yXc8kEtnuWH8Wb3PfN0_I20Hj8q5htZMKa-11eNFio2E2b1ho_kdLyLNVnrdVr3eJZOR4/s1600/%CF%87%CF%81%CE%B9+%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%B4%CF%85.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrbjvJHgufOLpoEiyARxxbiF-zZFgS41oxLE0_0EW8NQsMmEOccEUOjKUZ1IPnQJXXP0xP93yXc8kEtnuWH8Wb3PfN0_I20Hj8q5htZMKa-11eNFio2E2b1ho_kdLyLNVnrdVr3eJZOR4/s320/%CF%87%CF%81%CE%B9+%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%B4%CF%85.jpg" width="320"></a>Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor" target="_blank">Αχιλλέας Τζορμακιώτης</a><br> <br> Νιώθοντας τα βρεγμένα της δάχτυλα να έχουν μουλιάσει από τη μουσκεμένη κάλτσα, συνειδητοποίησε ότι το χριστουγεννιάτικο χιόνι πάνω στο οποίο πατούσε της έφερνε περισσότερο εκνευρισμό, παρά χαρά.<br> «Δεν είναι όλα για όλους», αναλογίστηκε.<br> Το βαθύ σκοτάδι, σχεδόν, κάλυπτε κάθε ίχνος φωτισμού της ερημικής συνοικίας, και τα λυγισμένα από χιόνι κλαδιά των δέντρων συνέθεταν ένα απόκοσμο, αλλά με έντονο ρομαντισμό, σκηνικό. <br> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακιώτης Νιώθοντας τα βρεγμένα της δάχτυλα να έχουν μουλιάσει από τη μουσκεμένη κάλτσα, συνειδητοποίησε ότι το χρισ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Όχι άλλο Νέλσονα!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1vfAMUNisW4VVUTOehqAcKZqMr8xf8ichuiO_ztEHaEGh6DagroYgXzlauU22CpQn0T-jXjLk8Ve7AIZoSWndpI6w-TjlIBGC58yj4YyHIi74wPcl4eO31rzNc8GDhKSdIJ_-FREg_M/s1600/thanatos+nelson.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgg1vfAMUNisW4VVUTOehqAcKZqMr8xf8ichuiO_ztEHaEGh6DagroYgXzlauU22CpQn0T-jXjLk8Ve7AIZoSWndpI6w-TjlIBGC58yj4YyHIi74wPcl4eO31rzNc8GDhKSdIJ_-FREg_M/s320/thanatos+nelson.jpg" width="320" /></a></div> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor" target="_blank">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης </a><br /> <br /> Δέκα μέρες έχουν περάσει από τον θάνατό του και τα δημοσιογραφικά πρακτορεία εξακολουθούν να βγάζουν το ψωμί τους ακόμη από εκείνον. Το πόσο σπουδαίος ηγέτης υπήρξε ο Νέλσον Μαντέλα, είναι κάτι που (πλέον) το ξέρουμε όλοι. Δεν είναι δυσνόητη η όλη εκμετάλλευση του ονόματός του από τα Μέσα, έως ένα σημείο θα την δικαιολογούσα, αλλά είναι τρομερό το γεγονός για το πώς καταφέρνουν να βγάζουν από τη μύγα… ξύγκι.<br /><br />Προφανώς, ο κάθε τηλεοπτικός σταθμός ή η κάθε εφημερίδα θεώρησαν «χρέος» να αναφερθούν στη δράση και στα έργα του. Δημοσιοποίησαν εκτενή ρεπορτάζ, αφιερώματα για τη ζωή του, τραγούδια προς τιμήν του κ.ο.κ. Αρκετά λογικό ακούγεται, αλλά ως εκεί. Όταν στη συνέχεια το έργο «Μαντέλα» έχει παιχτεί χιλιάδες φορές, εκεί αρχίζει η απογύμνωση και ο εξευτελισμός. Για παράδειγμα, το προσκύνημα στο οποίο εκτέθηκε η σορός του αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως αφορμή για πολιτικό… κους – κους. Και η χειραψία μεταξύ Ομπάμα – Κάστρο ήταν το επιστέγασμα των ειδήσεων που αναζητούσαν τα ΜΜΕ ακόμα και εκεί. <br /><br />Θα πουν πολλοί ότι δε γίνεται μια τέτοια χειραψία να μείνει ασχολίαστη. Έστω και αν το δεχτώ, πάλι νομίζω ότι αυτή η χειραψία αποτέλεσε την αιτία του αποπροσανατολισμού από το πραγματικά σπουδαίο συμβάν, που δεν είναι άλλο από το πολυπληθέστατο προσκύνημα στον ηγέτη. Στη συνέχεια, βέβαια, άρχισαν και τα – all time classic στη χώρα μας – σκανδαλοθηρικά ρεπορτάζ. Πόσες γυναίκες είχε ο μακαρίτης, πόσα παιδιά, πόσες ερωμένες, τι έκανε για να προστατεύσει τη δημοσιοποίησή των παραπάνω, που τις πήγαινε… Έλεος!<br /><br />Κάπου εκεί, η έννοια του σεβασμού και του ήθους πετιέται στα σκουπίδια. Αρχίζει το χάσιμο του ελέγχου που οδηγεί στον απόλυτο εξευτελισμό για χάρη λίγης παραπάνω τηλεθέασης ή περισσότερων πωλήσεων. Είναι γνωστό το σύνδρομο της αναγνώρισης σπουδαίων προσωπικοτήτων μετά το θάνατό τους, μα δε πρέπει αυτή η αναγνώριση να γίνεται θυσία μπροστά στα κολασμένα «μάτια» μιας διεστραμμένης είδησης. Μη νομίζετε, όμως, πως όλοι μας δεν είμαστε συνένοχοι στο… έγκλημα.<br /><br />Κάπου - να με συγχωρέσετε δε θυμάμαι που και ούτε καν το όνομά του – είχα διαβάσει την άποψη ενός ψυχολόγου σχετικά με το γιατί συμβαίνει αυτό. Το να αναγνωρίζονται δηλαδή σημαντικά πρόσωπα μετά θάνατον. Αυτός είχε πει, μεταξύ άλλων, ότι η απώλεια του να έχουμε έναν δημιουργικό στόχο στη ζωή μας και η ενασχόληση μας με πολλά ανούσια πράγματα, μας οδηγούν πολλές φορές στο να παραβλέπουμε το έργο και τις πράξεις πολλών άξιων προσώπων. Αν μη τι άλλο, πιστεύω έχει απόλυτο δίκιο. Γιατί μη ξεχνάμε, ότι η αναγνώριση κάποιου μετά το θάνατό του έρχεται από άτομα που τώρα τον έμαθαν πραγματικά και όχι από άτομα που τον γνώριζαν.<br /><br />Επομένως, μην απορούμε για την εκμετάλλευση του ονόματός του εκάστοτε Μαντέλα προς χάριν της – τάχα – ενημέρωσης. Αυτό γίνεται διότι σε ένα μεγάλο ποσοστό απευθύνονται σε ανθρώπους που παραγνωρίζουν τη δράση του νεκρού και δεν έχουν εκτιμήσει την μεγάλη του προσωπικότητα. Οπότε δε θα τους πειράξει ούτε αν την «αλατίσουν» λιγάκι παραπάνω. Γι’ αυτό, καλό θα είναι, να προλαβαίνουμε το… κακό με την ταχύτερη ενημέρωση.<br /><br />Υ.Γ Ελπίζω σήμερα που πραγματοποιήθηκε η κηδεία του, να αφήσουν το μνημονευόμενο πρόσωπο του παλιού προέδρου της Νοτίου Αφρικής, να γαληνεύσει. <br /><br /></div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Δέκα μέρες έχουν περάσει από τον θάνατό του και τα δημοσιογραφικά πρακτορεία εξακολουθούν να βγάζουν το...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

«Χρώμα» στη φαντασία μας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgexsj2GJEKJcZ0To47Fjs85y7Je15eR8YsWF5PycgK5U3beLbcjJk_ff2o6aUdafBrrYU0oPwC2UKs1TQ4W2kRvfUMCaC4pa9AlNJl1e4Sp7oUvEhG_8T13-0_eiR7HaySzmTro-hxlb4/s1600/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BD.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgexsj2GJEKJcZ0To47Fjs85y7Je15eR8YsWF5PycgK5U3beLbcjJk_ff2o6aUdafBrrYU0oPwC2UKs1TQ4W2kRvfUMCaC4pa9AlNJl1e4Sp7oUvEhG_8T13-0_eiR7HaySzmTro-hxlb4/s320/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%86%CE%B1%CE%BD.jpg" width="320" /></a>Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor" target="_blank">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a><br /> <br /> Ως απλοί άνθρωποι, όλοι λίγο – πολύ γνωρίζουμε τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με διάφορους κινδύνους, κοινωνικής, πολιτικής, διατροφικής φύσεως κ.α. Έχουμε γνώση, επίσης, των τρόπων με τους οποίους μπορούμε να προφυλαχτούμε ή να απαλύνουμε πολλά από αυτά. Κάποτε τα καταφέρνουμε, κάποτε όχι. Πολλές φορές, καν δεν προσπαθούμε. Αυτοί είναι οι νόμοι της ζωής.<br /> <br /> Κι όμως, το μεγάλο πρόβλημα δεν έγκειται στη γνώση μας γι’ αυτά, αλλά στη φαντασία μας σχετικά με τις συνέπειες που μπορούν να αποφέρουν. Ξέρουμε, επί παραδείγματι, ότι το να τρέχουμε με τρελή ταχύτητα στην εθνική οδό είναι επικίνδυνο, αλλά αυτό που μας φοβίζει είναι το να φανταστούμε τις αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό. Το χαρακτηριστικό της σύγχρονης κοινωνίας που έχει φθαρεί περισσότερο και που συνεχίζει να φθείρεται, είναι η φαντασία του. Ο έλεγχος της φαντασίας του ανθρώπου ισοδυναμεί με τον έλεγχο ολόκληρης της ανθρωπότητας. Το άγχος θα μπορούσε να αποδοθεί ακόμη και ως απόρροια της αρνητικής μας φαντασίας. Είναι εύκολο για τον καθένα να σκεφτεί πως, ποιοι και γιατί στοχεύουν ακριβώς εκεί.<br /> <br /> Παρόλα αυτά, όσο κι αν το ανθρώπινο είδος είναι επιρρεπές στο να επηρεάζεται από τους εξωτερικούς παράγοντες, έχουμε τη δυνατότητα να έχουμε – αν φυσικά το θέλουμε – τον απόλυτο έλεγχο της φαντασίας μας. Γιατί να μην προσπαθούμε να δώσουμε μια γεύση ευτυχίας σε αυτό το κινδυνολογικό περιβάλλον που ζούμε; Δεν πρόκειται περί μυθοπλασίας, ούτε περί ουτοπίας. Αφορά απλά την ίδια μας τη ζωή.<br /> <br /> Έχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία που της αρέσει να ζει μες τις φοβίες. Για το οτιδήποτε. Δε παραβλέπω ότι οι κίνδυνοι εκεί… έξω είναι υπαρκτοί, δε βλέπω το λόγο όμως να μην αντιμετωπίζονται με αισιοδοξία. Με τον πανικό, ένα πρόβλημα απλά επιδεινώνεται. Με την αισιοδοξία, μπορεί να μη λυθεί, όμως τουλάχιστον το βάρος του θα μοιάζει με… μαξιλαριού και όχι με κοτρόνας. Το θετικό σε αυτή τη περίπτωση, είναι ότι τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι μεταδιδόμενα. Πολλές φορές γρηγορότερα και από μια επιδημία.<br /> <br /> Είσαι εσύ χαρούμενος, αρχίζω και γω να νιώθω καλύτερα, να μου ανεβαίνει η διάθεση. Πιστεύεις τόσο πολύ σε κάτι; Ξαφνικά τα «σκοτεινά» μου ένστικτα αρχίζουν από κάπου να φωτίζονται. Δεν είναι καθόλου τυχαία η θεωρία της συναισθηματικής μεταδοτικότητας. Μην αφήνετε τον εαυτό σας να συμπαρασύρεται από τις απογοητευμένες γριούλες που εξοργιστικά εκμεταλλεύονται τα κανάλια. Μη μιζεριάζετε, όσο και αν κάποιους τους βολεύει. Λίγο χαλαρότητα και λίγη θετική σκέψη χρειάζεται. Και αφήστε μετά τη φαντασία ελεύθερη. Τότε θα δείτε τι ωραία θα κάνετε τη βόλτα σας στην εθνική οδό. </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Ως απλοί άνθρωποι, όλοι λίγο – πολύ γνωρίζουμε τα προβλήματα της κοινωνίας μας. Καθημερινά ερχόμαστε αντι...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Μία κίνηση, να σε χαρώ…

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div style="text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKQaJZeskWZqsmgBivftyEcHWKcyI2SKnbaQ9R0Ri22nbnHSjtCacZfWHbq_fudFQMWLRNVdUxp7AuVk1YwAiWnoj3Mao4546CzLEYw_QQYrZ00V8fxXUxDXfMa-2B1NN-SwWbGk3CZ4w/s1600/%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKQaJZeskWZqsmgBivftyEcHWKcyI2SKnbaQ9R0Ri22nbnHSjtCacZfWHbq_fudFQMWLRNVdUxp7AuVk1YwAiWnoj3Mao4546CzLEYw_QQYrZ00V8fxXUxDXfMa-2B1NN-SwWbGk3CZ4w/s320/%25CE%25BC%25CE%25B9%25CE%25B1+%25CE%25BA%25CE%25B9%25CE%25BD%25CE%25B7%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" width="320"></a></div> <div style="text-align: left;"> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor" target="_blank">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a></div> <div style="text-align: left;"> <br></div> <div style="text-align: left;">  «Σ’ αυτή την εποχή που βρεθήκαμε να σε χαρώ… Μεγάλο κεσάτι, μεγάλη δυστυχία στον κόσμο!... Ο παράς, δεν ξέρω που πάει και χώνεται, και δε βγαίνει στο μεϊντάνι…»</div> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης  «Σ’ αυτή την εποχή που βρεθήκαμε να σε χαρώ… Μεγάλο κεσάτι, μεγάλη δυστυχία στον κόσμο!... Ο παρά...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Φέρτε μας παπούτσια

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis6gRt9fb-vuajymUnSMhyRriViEWoq0hN_5OnSAYb9ChKJfIXT2sxhXI_94zqSwo_Lpv9xXAFo1ow_N7wdHbHjbR61Cjj8mI5P2TJuLytNGswEdv2y2xhCRp3GYEPMLRKPf53Ej6nmxw/s1600/001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis6gRt9fb-vuajymUnSMhyRriViEWoq0hN_5OnSAYb9ChKJfIXT2sxhXI_94zqSwo_Lpv9xXAFo1ow_N7wdHbHjbR61Cjj8mI5P2TJuLytNGswEdv2y2xhCRp3GYEPMLRKPf53Ej6nmxw/s640/001.jpg" width="640" /></a></div> <br /> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a><br /><div> <br /></div> <div> Τι ήταν πάλι τούτο που είδανε τα μάτια μας την Κυριακή το βράδυ; Μετά το (υποτιθέμενο) ποδοσφαιρικό ντέρμπι, ήρθε η απόλυτη κορύφωση με το ντέρμπι της Βουλής! Δε θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν, ούτε καν τη… βαθυστόχαστη πρόταση του Σαίξπηρ που είχε την ατυχία να εκστομιστεί από τα χείλη του Σαμαρά. Το νόημα του όλου αυτού του θεάματος, είναι ο λόγος για τον οποίο διεξήχθη. Δηλαδή, η πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ.<br /><br />Ερώτηση: Γιατί στο Λαό δεν επιτρέπουν να ασκεί πρόταση μομφής προς την Βουλή; Ευκολάκι η απάντηση. Γιατί εάν συνέβαινε αυτό θα είχε εξαφανιστεί η Βουλή εν μία νυκτί και θα έπρεπε να αρχίσουν όλοι όσοι την αντιπροσωπεύουν να παραιτούνται κακήν κακώς. Μη γελιόμαστε, η πρόταση μομφής του Τσίπρα ήταν δεδομένο πως δε θα είχε καμία τύχη. Το ήξερε, άλλωστε, και ο ίδιος. Απλώς, το «φαίνεσθε» σε αυτή τη κοινωνία ήταν πάντοτε ισχυρότερο από το τι στ’ αλήθεια είμαστε. Που και να περνούσε η πρόταση, ως ένα πολύ υποθετικό σενάριο, τα αποτελέσματα της και η «τρικυμία» που θα έφερνε περισσότερο κακό θα κάνανε παρά καλό.<br /><br />Προφανώς, ήταν μία καλή ευκαιρία για να φέρει «μετωπικές» συγκρούσεις μεταξύ κάποιων αρχηγών κομμάτων, χαρίζοντας παράλληλα άφθονο γέλιο σε όποιον τύγχανε να τους παρακολουθεί. Οι αναλύσεις επί αναλύσεων επάνω στα όσα συνέβησαν – το τονίζω και πάλι – είναι άνευ σημασίας. Τίποτα δεν αλλάζει και κανένας κόπος του πολίτη, όπως συχνότατα τον επικαλούνται, δε θα πιάσει τόπο. <br /><br />Είναι, ωστόσο, τουλάχιστον εξοργιστικό να βλέπεις ότι περιπαίζεσαι σε στόματα ανθρώπων που ισχυρίζονται, και δυστυχώς ισχύει κιόλας, ότι σε κυβερνούν. Κάτι πήρε το αυτί μου, ότι ντοκιμαντέρ και αθλητικές εκπομπές κυριάρχησαν το ενδιαφέρον των όσων συνέβησαν στη Βουλή. Λογικό, λογικότατο! Επί της ουσίας, κανέναν δε τον ενδιέφερε αυτή η πρόταση και η κάθε πρόταση. Διότι, για να κεντρίσει το ενδιαφέρον του πολίτη κάτι τέτοιο, θα πρέπει να πειστεί ότι αυτό θα του αποδώσει οφέλη. Όταν, όμως, γνωρίζει εκ των προτέρων πως βρέξει – χιονίσει αυτός θα πληρώσει το… μάρμαρο (και να’ ταν ένα απλό μάρμαρο…), θα ψάχνει παπούτσι για να γράψει ό,τι λέχθηκε εκεί μέσα.<br /><br />Το ρεζουμέ, λοιπόν, είναι ένα. Δώστε μας έναν, έστω έναν πολύ μικρό, λόγο για να ενδιαφερθούμε για τα όσα συζητάτε και θα το κάνουμε. Τι να την κάνω την μομφή όταν κάθε μέρα «βασιλεύει» η μιζέρια. Προσοχή, μιλάω για μιζέρια που προέρχεται από την κυβέρνηση. Και αυτοί οι λόγοι είναι εύκολο να βρεθούν, αλλά είναι δύσκολο να τους βρούνε. Άρα, όταν με το καλό βρει ο καθένας μας ένα κουπί να πιαστεί, τότε το ξανασυζητάμε. Προς το παρόν, θα συνεχίσουμε να χαράζουμε σόλες.<div> <br /></div> <div> <br /></div> </div>

Γράφει ο Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Τι ήταν πάλι τούτο που είδανε τα μάτια μας την Κυριακή το βράδυ; Μετά το (υποτιθέμενο) ποδοσφαιρικό ντ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Πόσοι α(κόμμα) θα φύγουν;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYLAeDmYeywd1_AMlif25-88q7kTEJ4f1G_w6b-uFcm7Pf7MExK_Cxb2yGh-x2C0KKq0lim_KAgfgj9HSNaSDitSU1b-wHcybg3ugzP-t5XdOkPs8kn5ibLhNohOfNPuKGkN7fQjiv0T4/s1600/01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiYLAeDmYeywd1_AMlif25-88q7kTEJ4f1G_w6b-uFcm7Pf7MExK_Cxb2yGh-x2C0KKq0lim_KAgfgj9HSNaSDitSU1b-wHcybg3ugzP-t5XdOkPs8kn5ibLhNohOfNPuKGkN7fQjiv0T4/s1600/01.jpg" /></a></div> <br /> Γράφει ο <a href="https://www.facebook.com/axilleas.tzor">Αχιλλέας Τζορμακλιώτης</a><br /> <br /> Ούτε ενάμισι μήνας δε πρόλαβε καλά καλά να περάσει και μία ακόμη δολοφονία - αυτή τη φορά στο Ηράκλειο – ήρθε να προστεθεί σε αυτή του Παύλου Φύσσα. Μάλιστα, πολλοί συνδέουν τα δύο αυτά γεγονότα, παρουσιάζοντας ουσιαστικά το περιστατικό του Ηρακλείου ως «απάντηση» σε εκείνο του Κερατσινίου. Δηλαδή, στη μία χρυσαυγίτες σκότωσαν (κατά κάποιους) αναρχικό και στην άλλη αναρχικοί δολοφόνησαν χρυσαυγίτες.<br /> <br /> Ωραία. Ας υποθέσουμε ότι τα πράγματα έχουν κάπως έτσι, που οδηγούμαστε; Προφανώς, κάποιοι θα τάσσονται υπέρ των δολοφόνων από το Κερατσίνι και κάποιοι υπέρ αυτών του Ηρακλείου. Ορισμένοι, σίγουρα, θα προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους κρυβόμενοι πίσω από αυτά τα περιστατικά. Στη Βουλή θα συνεχίσουν απτόητοι να τσακώνονται οι μεν με τους δε και τέλος, ίσως – ποιος ξέρει – δοθούν και άλλες παρόμοιες «απαντήσεις». Κάτι που φυσικά απευχόμαστε (ελπίζω) όλοι.<br /> <br /> Και συνεχίζω με τις ερωτήσεις μου. Καταλήγουμε κάπου; Όχι. Αυτήν την απαντώ μόνος μου. Το δύστυχο σε αυτή τη χώρα είναι ότι ποτέ δε φτάνουμε από τη μία άκρη του νήματος στην άλλη, γιατί πάντοτε κάπου στη μέση χάνουμε τη… μπάλα. Τρεις άνθρωποι πεθάνανε και ένας δίνει την «μάχη» του στο νοσοκομείο. Μαζί με αυτούς, πολλοί ακόμα (γονείς, συγγενής, φίλοι) πεθαίνουν κάθε μέρα ζώντας με την απώλειά τους. Η ωμή βία ζει, δρα και αναπνέει σε κάθε κεντρικό δρόμο της πρωτεύουσας και όχι μόνο. Τόσα εκατομμύρια πολίτες αναγκάζονται να ζούνε με το φόβο και να κλαίνε συνεχώς νέους ανθρώπους.<br /> <br /> Και όλα αυτά παραβλέπονται. Όλο το σύστημα λειτουργεί συντηρώντας έναν εμφύλιο πόλεμο, γιατί, ενδεχομένως, αυτό βολεύει. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι όλοι από τη δική μας πλευρά το συντηρούμε. Ψάχνουμε να βρούμε το θύτη και το θύμα ή καλύτερα τους θύτες και τα θύματα. Λες και τα πραγματικά θύματα δεν είμαστε εμείς που καθόμαστε αποσβολωμένοι να παρακολουθούμε κάθε διεφθαρμένο υπάνθρωπο να προσπαθεί να βρει το δίκιο του.<br /> <br /> Όσο, λοιπόν, συνεχίζουμε να προσπαθούμε να λύσουμε διλλήματα του τύπου δεξιά ή αριστερά (πιάνοντας όλο το φάσμα, με το κέντρο μαζί), Κερατσίνι ή Ηράκλειο, τόσο θα συνεχίζουμε να αποτελούμε μαριονέτες του εμφυλίου τον οποίο δημιούργησαν και συντηρούνε. Δε χρειάζονται απαντήσεις, οι απαντήσεις είναι τα ονόματα: Παύλος Φύσσας, Γιώργος Φουντούλης και Μανώλης Καπελώνης. Όλα τα άλλα, είναι να’ χαμε να λέγαμε.<br /> <br /> Αφού είναι ώρες που σκέφτομαι πως ο Καζαντζάκης θα’ ναι πολύ ευτυχισμένος. «Αυτό που θέλω να αφήσω πίσω μου, όταν πεθάνω, είναι ένα καμένο κάστρο. Τίποτε άλλο» συνήθιζε να λέει. Τώρα δε ξέρω αν με τη παρομοίωση του κάστρου εννοούσε την Ελλάδα, αλλά αν εννοούσε αυτή τα λόγια του πραγματοποιήθηκαν. Πιο «καμένο» από αυτή, δεν υπάρχει άλλο κάστρο.<br /> <br />

Γράφει ο  Αχιλλέας Τζορμακλιώτης Ούτε ενάμισι μήνας δε πρόλαβε καλά καλά να περάσει και μία ακόμη δολοφονία - αυτή τη φορά στο Ηράκλειο...

Διαβάστε την συνέχεια ➯