Λόγιος Ερμής | Η γνώση ξεκινάει με την αναζήτηση...: Παιδεία

Ένα βιβλίο που πολεμήθηκε γιατί ξυπνούσε συνειδήσεις...

Ευτυχώς μερικοί απο εμάς είχαν την τύχη να το διδαχθούν (1984-85) πρίν το εξαφανίσουν για πάντα απο τα Ελληνικά σχολεία.

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Το πανεπιστημιακό άσυλο και το άσυλο των ανιάτων

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
 
<div style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;">
<img alt="Image result for εικόνες πανεπιστήμια" class="rg_ic rg_i" data-src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTGsFuJA9AMQiRk5VWJsC72LVwmqj6chgHTWExGuRJbr1aEyv8gIg" data-sz="f" name="B1l2Ks7fHUWj6M:" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTGsFuJA9AMQiRk5VWJsC72LVwmqj6chgHTWExGuRJbr1aEyv8gIg" style="height: 191px; margin-left: 0px; margin-right: -1px; margin-top: 0px; width: 255px;" /></div>
 
Διαβάζω στην ιστοσελίδα του υπουργείου αποπαίδευσης των ελληνοπαίδων <a href="http://www.minedu.gov.gr/news/32290-21-12-17-me-aformi-tin-epithesi-kai-tis-katastrofes-sto-panepistimio-makedonias" target="_blank"> (εδώ) </a>πως ο υπουργός θεωρεί αντιδημοκρατικές τις καταστροφές των πανεπιστημιακών υποδομών και πως αυτές, - οι αντιδημοκρατικές μεν,  καταστροφές
 δε(!)-, έρχονται συχνά, ως φυσική συνέπεια, οσάκις οι πανεπιστημιακοί 
στιγματίζουν την γνωστή στο πανελλήνιο ασυδοσία των επαναστατών,  που 
επιχειρούν οργανωμένα και μαχητικά, να επιβάλλουν, κάθε τόσο, τις οποιεσδήποτε απόψεις τους. 
 
Απορώ
 μάλιστα, αν οι .. αγωνιστικές αυτές καταστροφικές παρεμβάσεις, που κι ο
 ίδιος ο υπουργός τις χαρακτηρίζει ως αντιδημοκρατικές, θα συνέβαιναν 
εντός των πανεπιστημιακών χώρων, αν δεν υπήρχε αυτό το καταραμένο 
ακαδημαϊκό άσυλο. 
 
Είναι παντελώς ακατανόητο το γεγονός, πως
επιχειρείται, από την πλευρά του κ. υπουργού,  να δικαιολογηθούν
 οι καταστροφές, ενώ θα έπρεπε να στιγματισθεί από την Πολιτεία, ρητώς 
και κατηγορηματικώς, κάθε καταστροφή, οποθενδήποτε προερχομένη, ως 
μέθοδος συζήτησης και διαπαραγμάτευσης, προκειμένου τα μέρη να 
καταλήξοιυν σε κάποια συμφωνία. 
 
Γιατί
 το ακαδημαϊκό πνεύμα,  αφορά την ελεύθερη παραγωγή και την διακίνηση ιδεών και όχι την 
αυταρχικού (ολοκληρωτικού) χαρακτήρα επιβολή αντιποίνων στην γνώμη και άποψη του άλλου, με καταστροφές δομών και υποδομών.. 
 
Οι
 καταστροφές των πανεπιστημιακών υποδομών, που παγματοποιούνται ως 
απάντηση και έκφραση οργής ενάντια στην διαπίστωση του πρύτανη ενός 
πανεπιστημίου ότι "παρόμοια γεγονότα είναι 
καθημερινότητα στα Πανεπιστήμια όλης της χώρας", είναι 
αυθαιρεσία, ολοκληρωτισμός και τραμπουκισμός! Είναι ευθεία απειλή και 
κατατρομοκράτηση της αντίθετης γνώμης.  Ιδιαίτερα  μάλιστα, όταν η 
διαπίστωση αυτή, δεν είναι η άποψη κάποιου, αλλά η απλή διατύπωση της 
πραγματικότητας, άσχετα από τον αριθμό των προσώπων που τολμούν να αρθρώσουν αυτήν την αλήθεια. 
 
Φαίνεται, πως ο υπουργός μας, ζεί στον πλανήτη της εξουσίας, κι όχι της πολιτικής. Στο γεγονός  -όπως ισχυρίζεται ο ίδιος- ότι "στην 
τελευταία Σύνοδο Πρυτάνεων, ουδείς έθεσε θέμα αλλαγής του Νόμου που 
επαναφέρει το ακαδημαϊκό άσυλο στα Πανεπιστήμια" θα αντιτείνουμε πως ο νόμος είναι υπόθεση της Βουλής και πολιτικής βούλησης της Κυβέρνησης.  
 
Κι
 η προηγούμενη Βουλή είχε αποφασίσει -με 257 βουλευτές επί συνόλου 300-,
 πως δεν επιθυμεί πια ο ελληνικός λαός "το (πανεπιστημιακό) άσυλο της 
ασυδοσίας", των γνωστών επαναστατών, που πιστεύουν μόνο "στο (πολιτικό) 
δίκιο και την (πολιτική) "αλήθεια" που οι ίδιοι επιδιώκουν". Γιατί το Πανεπιστήμιο δεν είναι πυλώνας της πολιτικής εξουσίας, αλλά πυλώνας παιδείας και εκπαίδευσης στην διάθεση και την υπηρεσία της κοινωνίας και της προοπτικής της.  
 
Εξάλλου, το πολιτικό δίκιο και η πολιτική αλήθεια είναι κομματικά ιδεολογήματα με στόχο την εξουσία. 
 
Θα μου πείτε, σήμερα, στην πατρίδα μας, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια και το δίκιο! Γιατί σήμερα, εδώ, το δίκιο κι η αλήθεια είναι πολιτικές επιλογές προπετών επαναστατών, ή επίδοξων εξουσιαστών, και όχι κατηγορήματα που έχουνε σχέση με την πραγματικότητα και τα γεγονότα. 
 
Σαφέστατα, επομένως, εξηγείται αυτό που εννοούσε ο υπουργός μας όταν αποφάνθηκε πως "είναι 
απαράδεκτες οι αναφορές του κ. Πρύτανη ότι παρόμοια γεγονότα είναι 
καθημερινότητα στα Πανεπιστήμια όλης της χώρας". Γιατί ο κ. υπουργός πιστεύει πως δεν πρέπει να λέμε όσα δεν συνηγορούν με τις πολιτικές του, κι ότι αν η πραγματικότητα τον διαψεύδει, μας ενθαρρύνει να τυφλωθούμε, ώστε να είναι "άμωμος", κι αυτός και η πολιτική του! 
 
Περαστικά μας!  
 
<a href="http://www.filareti.gr/2017/12/blog-post_27.html">Πηγή</a>  
 
<script language="JavaScript">
/***********************************************
* Disable copy script - © www.logiosermis.net
***********************************************/
function addLink() {
var bodyElement = document.getElementsByTagName('body')[0];
var selection;
selection = window.getSelection();
var selectiontxt = selection.toString();
var pageLink = " Διαβάστε όλο το άρθρο: <a href='"+document.location.href+"'>"+document.location.href+"</a> ";
var copytext = selection + pageLink;
var copytext = selectiontxt.substring(0, 1500)+'... '+pageLink;
var attachDiv = document.createElement('div');
attachDiv.style.position='absolute';
attachDiv.style.left='-99999px';
bodyElement.appendChild(attachDiv);
attachDiv.innerHTML = copytext;
selection.selectAllChildren(attachDiv);
window.setTimeout(function() {
bodyElement.removeChild(attachDiv);
},0);
}
document.oncopy = addLink;
</script>
<script language="javascript" type="text/javascript">
 $(document).ready(function() {
 $('body').on('contextmenu', 'img', function(e){ 
 return false; 
 });
 }); 
</script></div>

Διαβάζω στην ιστοσελίδα του υπουργείου αποπαίδευσης των ελληνοπαίδων (εδώ) πως ο υπουργός θεωρεί αντιδημοκρατικές τις καταστροφές των ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Το ελληνικό σχολείο μπροστά στην "νεωτερικότητα" που μας κατακλύζει

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<img alt="ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ .ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΙς ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ" height="320" id="Image7_img" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqJjRjnfSEWCRni5_QhA4zT0lXkpbrDsrd0oSfn3ymHWHgJkCTyktizIlCrlkqliQXL3AUOMuDK_Hzp8tPgq5GeF5xMRklG6NDbykLCQ9GhkNUTBJfLtXiKvQw6HZdbG95-R9DAnl8UL8/s1600/158510-a-clocks-melt-salvador-dali-time-abstract-hd-wallpaper.jpg" width="620" /> 
Διαβάζω <a href="http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=129186" target="_blank">στο Βήμα</a>, ένα σπουδαίο άρθρο για την νεωτερικότητα. Ο αρθρογράφος, Δ.Τζιόβας, αναρωτιέται κατ' αρχήν: "Πώς η νεωτερικότητα, παρά τις 
αμφισβητήσεις της, κατόρθωσε ως ιδέα να κυριαρχήσει στον εικοστό αιώνα, 
δεδομένου ότι η λατρεία του μοντέρνου εξακολουθεί αμείωτη; Πόσο 
ριζοσπαστική είναι εν τέλει και πόσο αποφασιστικά αποκόπτει τις ρίζες με
 το παρελθόν"; 
 
 Το άρθρο αυτό, επιτυχώς αποκαλύπτει και προβάλλει τον χαρακτήρα και 
την ουσία της νεωτερικότητας, και υποσημειώνει τα όρια και επακόλουθά 
της.  
 
Η
 νεωτερικότητα, ως νοοτροπία, τεχνοτροπία, ιδεολογία, πολιτική,  
"επιστημονική" μέθοδος, ή όπως αλλιώς και να την αποκαλέσουμε, -θέλουμε 
δεν θέλουμε- 
μας κατακλύζει, διέπει την ζωή μας εδώ και χρόνια, κατατείνει να 
γυρίσει ανάποδα τα -γνωστά και ειωθότα- φυσικά πράγματα του κόσμου, τα
 κοινωνικά και ιστορικά δεδομένα, και προβάλλει -τάχα- σαν το καινούργιο
 
στον κόσμο. Όμως, είναι κάτι τόσο παλιό! Σαν παλιά  εφαρμοσμένη λογική και πρακτική, αλλά από την ανάποδη! Γιατί δεν είναι καινούργιο πράγμα η 
αντίρρηση, η επανάσταση, η αντίθεση, το συμφέρον, ο ατομισμός,  η 
-εγωϊστικά κι αλαζονικά- επιβαλλόμενη προσωπική άποψη. Οποιαδήποτε άποψη. 
 
Το
 καινούργιο είναι ότι η γενίκευση της άρνησης και της αντίθεσης, της 
μερικότητας και της αποσπασματικότητας, αντιμάχεται την ενότητα του 
προσώπου, την οικουμενικότητα των στοιχειωδών αναγκών του ανθρώπου. 
Αποστρέφεται την κοινωνική ευδαιμονία, την πολιτική τάξη και την 
ευνομία. Γιατί εξυπηρετεί κι ευνοεί τα συνταιριασμένα μακρόπνοα πλάνα 
μικρόνοων ανθρώπων για κατάκτηση εξουσίας, πάσης φύσεως εξουσία, 
την διαίρεση του κόσμου και την κοινωνική αναταραχή. Επίσης, η νεωτερικός προσανατολισμός, αγωνίζεται και για την προβολή όσων 
βρίσκονται στην σκιά του πνεύματος,  και χρησιμοποιούν τον πολιτισμό χωρίς να παράγουν πολιτισμό. Δημιουργούνται 
επί τούτου πολιτικές κρίσεις και υποκινούνται κοινωνικές αναστατώσεις. 
Οι πρώτες, γίνονται για την διατάραξη του πολιτικού βίου στις χώρες που 
ανθίστανται, μέχρι που να βρεθούν οι πρόθυμοι που θα εκχωρήσυν γή και 
ύδωρ. Οι δεύτερες για να αποδιοργανωθούν οι κοινωνίες που έχουνε 
πολιτισμικό βηματισμό στον κόσμο, έτσι ώστε να εξωθηθούν  στην 
πνευματική ανυπαρξία και στον φυσικό αφανισμό. 
 
Μήπως όλοι αυτοί οι νεωτερισμοί, 
<ul style="text-align: left;">
<li>η βιομηχανική επανάσταση, </li>
<li>ο διαφωτισμός,</li>
<li> η πολιτική επανάσταση με την ανάδυση του μαρξισμού, κι </li>
<li>η παγκοσμιοποίηση</li>
</ul>
φέρανε περισσότερη ευδαιμονία στον άνθρωπο; Ή μήπως λύσανε τα
 προβλήματα αντιθέσεων και διαιρέσεων στις πολιτείες και στις κοινωνίες;
 Οι άνθρωποι δεν ευτύχησαν με την μαζική παραγωγή αγαθών. Ούτε 
φωτίστηκαν από το μαχαίρι του Ροβεσπιέρου. Η οκτωβριανή επανάσταση 
κατέρρευσε μέσα στις αντιφάσεις και τα αδιέξοδά της, και δεν κράτησε το 
ιδανικό της ούτε για 100 χρόνια. Δρομαίοι φεύγουνε κι οι τελευταίοι 
-έγκλειστοι στο παλάτι του υλισμού- παραδιδόμενοι στον κόσμο της 
ύλης, που ζεί και κυριαρχεί στη Δύση χωρίς σύνορα. Και η  πολιτική 
πρόταση της παγκόσμιας διακυβέρνησης βρίσκεται σε αδιέξοδο. 
 
Και
 τούτο, γιατί όσα ευαγγελίζεται δεν καθησυχάζουν τον ανθρώπινο πόνο. Κι 
όσοι -στους κόλπους της- ανοήτως εμόχθησαν για τον αποπρασανατολισμό της
 κοινωνίας και την ακατάσχετη κατάτμηση της ελευθερίας του ανθρώπου, σε 
ελευθερίες των ανθρώπων, -σαν να μην ισχύει για όλους τους ανθιρώπου 
αυτό που ισχύει για κάποιους- βλέπουνε σήμερα, πως ό,τι κάνανε ήτανε 
μάταιο, και τ' αφεντικά τους,  δεν έχουνε καινούργιες προτάσεις. 
Αλληλοκατηγορούνται και αλληλοαναιρούνται ανενδοίαστα κι αδιάντροπα, 
λέγοντας σήμερα εκείνα που αρνήθηκαν χτές, κι αρνούμενοι σήμερα εκείνα 
που εκήρυτταν την προηγουμένη. 
 
Αυτή, η πολιτική 
της παγκοσμιοποίησης, όσο επίμονα κι αν μεθοδεύεται, απλώνει τα φτερά 
της πάνω σ' όλον τον κόσμο, αλλά περιλαμβάνει ανάμεσα στους καρδιακούς της 
εταίρους, μόνο όσους την αποδέχονται, και οι οποίοι ευνοούνται από αυτήν. Τους άλλους, τους έχει για ξέκαμμα.
 Άρχισε κιόλας -με τους ισλαμιστές μισθοφόρους της- να ξεπαστρεύει. 
Ξεκίνησε από τους τάχα ενοχλητικούς. Αλλά ο δαίμονας της καταστροφής 
αυτονομήθηκε. Και  τώρα κάνει του κεφαλιού του. Κι ο πρώην αφέντης του 
ανησυχεί, γιατί πολλές φορές ο καταστροφικός δαίμονας έστριψε το 
δολοφονικό του μαχαίρι στα σωθικά του κυρίου του. Του πολιτισμένου και 
επίδοξου παντοκράτορα του κόσμου. 
 
Κι εμείς, 
<ul style="text-align: left;">
<li>τί 
θα κάνουμε αύριο; </li>
<li>τί θα μάθουμε στα παιδιά μας; </li>
<li>Πώς πρέπει να στεκόμαστε
 μπροστά στο καινούργιο; </li>
<li>Να ασπαζόμαστε το καινούργιο, όποιο και νά 
΄ναι; </li>
<li>Αρκεί μονάχα που είναι καινούργιο; </li>
<li>Είναι, 
αλήθεια, πολιτισμός και πρόοδος το κάθε καινούργιο που προβάλλεται με διάφορες 
πολιτικές, φιλοσοφικές ή οικονομικές, αξιώσεις και επιδιώξεις; </li>
</ul>
 
Η
 προσαρμογή στο καινούργιο είναι ανάγκη θα πεί κάποιος. Όποιος 
προσαρμοστεί θα επιβιώσει! Γι' αυτό τα σχολειά πρέπει να ετοιμάσουν τον 
άνθρωπο για το καινούργιο! 
 
Ετούτη η άποψη ηχεί 
παιδική, ανυποψίαστη, αφελής, ευήθης, ηττοπαθής. Είναι η άποψη που 
κυριάρχησε στην σκέψη εκείνων που απεμπόλησαν την ηθική, την ελευθερία 
την ανεξαρτησία, την εθνική  μας ζωή και ιστορία. Εκείνων που υποβλέπουν την κοινωνική  συνοχή και την καθόλου ηθική  σταση του προσώπου. Εκείνων, που, φοβισμένοι, κι ανεπαισθήτως, έχασαν το δρόμο τους, και θόλωσαν τον ορίζοντά μας, έτσι, που πια, δεν βλέπουμε καθαρά. 
 
Μοιάζει να λέμε πως επειδή φοβόμαστε τον σκύλο που γαυγίζει, θα κλειστούμε μέσα για να τον αποφύγουμε! 
 
Κάθε τί  καινούργιο που μας έρχεται (ή που ανακαλύπτουμε), θα το 
δεχτούμε όπως του αξίζει. Θα το μελετήσουμε, θα το αναλύσουμε, θα 
ερευνήσουμε το παρελθόν του, τις συνθήκες που το γέννησαν, τις συνθήκες 
όπου αυτό ευδοκίμησε, θα αναζητήσουμε -για να τους γνωρίσουμε- τους 
φορείς του και για να να προσδιορίσουμε  τις σχέσεις και τα αμοιβαία συμφέροντά μας.
 Θα ελέγξουμε την συμβατότητά του με το σύστημα το δικό μας και με τις 
προτεραιότητες του τρόπου μας. Θα διακριβώσουμε τα πλεονεκτήματά του. 
Και κυρίως το πολιτισμικό όφελος των επόμενων γενεών. 
 
Πάντα σε ένα έγκλημα, καθώς αναζητούμε τον δράστη, αναρωτιόμαστε: Ποιός ωφελήθηκε από το έγκλημα; 
 
Έτσι κι εδώ, πριν από την πολιτική υιοθεσία του καινούργιου, εάν στο ερώτημα "ποιός ωφελείται από αυτήν την υιοθεσία;"  
 η εμπεριστατωμένη (κι όχι η επιπόλαιη) απάντηση είναι "εμείς, χωρίς να 
βλάπτεται ο κόσμος", τότε το καινούργιο είναι αποδεκτό. 
 
Η
 ωφέλεια, εδώ, δεν πρέπει να εκληφθεί ως υλική και μετρήσιμη. Ωφέλεια 
εδώ, λογαριάζω την ουσία της ζωής: την ελευθερία και τον νοηματοδοτημένο
 τρόπο της ύπαρξης. 
 
Ας μην εντρυφήσουμε στο θέμα
 της πνευματικής κατάστασης του ανθρώπου που αποδέχεται εκείνο που τον 
βλάπτει, χωρίς να ωφελείται κανείς, ή εκείνου που αποδέχεται ό,τι ωφελεί
 μόνο τους εχθρούς του, κλπ. 
 
Ύστερα από όλα τα 
παραπάνω, τα σχολειά μας έχουνε χρέος να μάθουνε στα παιδιά μας να 
σκέφτονται. Να κρίνουν, να συγκρίνουν, να αποφασίζουν. Nα μην τα διδάσκουν μοναχά πώς να αποκτούν 
δεξιότητες, για να βγούνε έτοιμοι εξειδικευμένοι υποψήφιοι σκλάβοι στις 
επιταγές της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας, προς όφελος των
 εργοδοτών που διοικούνε τις εργοστασιακές τους γαλέρες. Μιας 
παραγωγικότητας που θα τα εξουθενώσει και μιας ανταγωνιστικότητας που θα
 τα εξουδετερώσει. Ο άνθρωπος πρέπει να μπορεί και να εργάζεται και να 
δημιουργεί. Να ζεί και να χαίρεται την δημιουργικότητά του μέσα σε μια κοινωνία, με την οποία τον δένουν σχέσεις, πρόσωπα και ιστορία. 
 
Γιατί αν ξέρουν να σκέφτονται και να δημιουργούν  θα βρούνε τον τρόπο, και  με την εργασία τους, θα κάνουν τα πράγματα που τους αφορούν, όπως πρέπει. 
 
Η
 νεωτερικότητα, με όλα αυτά τα χαρακτηρισικά που εκτέθηκαν στο παραπάνω μνημονευόμενο άρθρο, 
κάνει τους ανθρώπους να ακολουθούν τον συρμό της άρνησης, της 
αντίδρασης, του εγώ, της διαίρεσης, της καταστροφής. Είναι μια 
μεθοδολογία επιβίωσης κι εξυπηρέτησης μακρών, πολλών κι  επιτηδείων 
συμφερόντων και σκοπιμοτήτων, που πάντως δεν εξυπηρετούν τον άνθρωπο. 
Εξυπηρετούν, κάθε φορά, απλώς, συγκεκριμένα πρόσωπα συνδεδεμένα με 
συγκεκριμένα συμφέροντα. Και τα πρόσωπα αυτά, δεν ενδιαφέρονται για τον 
άνθρωπο, ενδιαφέρονται για τις ατομικές, πολιτικές, ιστορικές, οικονομικές και ηδονοθηρικές τους ατζέντες. Ο άνθρωπος, είναι γι' αυτούς ένα χρήσιμο εργαλείο. Και χρησιμοποιείται αφειδώς. Το ένα εργαλείο εναντίον του άλλου. 
 
Εμείς, τί γνώμη (θέλουμε να) έχουμε για τον εαυτό μας και για τα παιδιά μας; 
Και τί θα κάνουμε για το αύριο της πατρίδας μας; 
 
 
<script language="JavaScript">
/***********************************************
* Disable copy script - © www.logiosermis.net
***********************************************/
function addLink() {
var bodyElement = document.getElementsByTagName('body')[0];
var selection;
selection = window.getSelection();
var selectiontxt = selection.toString();
var pageLink = " Διαβάστε όλο το άρθρο: <a href='"+document.location.href+"'>"+document.location.href+"</a> ";
var copytext = selection + pageLink;
var copytext = selectiontxt.substring(0, 1500)+'... '+pageLink;
var attachDiv = document.createElement('div');
attachDiv.style.position='absolute';
attachDiv.style.left='-99999px';
bodyElement.appendChild(attachDiv);
attachDiv.innerHTML = copytext;
selection.selectAllChildren(attachDiv);
window.setTimeout(function() {
bodyElement.removeChild(attachDiv);
},0);
}
document.oncopy = addLink;
</script>
<script language="javascript" type="text/javascript">
 $(document).ready(function() {
 $('body').on('contextmenu', 'img', function(e){ 
 return false; 
 });
 }); 
</script></div>

Διαβάζω στο Βήμα , ένα σπουδαίο άρθρο για την νεωτερικότητα. Ο αρθρογράφος, Δ.Τζιόβας, αναρωτιέται κατ' αρχήν: "Πώς η νεωτερικό...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Οι πανελλήνιες, το πανελλήνιο και οι αφελληνισμένοι

Διαβάζω την ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας που αναφέρει:

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Θέματα Παιδείας ή Φωνή βοώντος εν τη ερήμω...

Τώρα που ξανανοίγουν τα σχολεία, είναι καιρός να προβληματιστούμε και για τα μαθήματα που θα αρχίσουν. Για τα μαθήματα που θα διδάξουμε ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Οι Πολίτες, οι γονείς, τα σχολεία και οι παιδαγωγικές αντιλήψεις. Σύριζα στο πρόβλημα

"Ενα σύστημα παιδείας που χρειάζεται καρότο και μαστίγιο για να έχει κίνητρο το παιδί, όχι απλά είναι στραβό, φωτιά θέλει... Όλα τα...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Ποιός θα οριστεί Σημαιοφόρος; Ο τζόγος, εργαλείο του διαφωτισμού.

Σε γραπτή δήλωσή του , ο υπουργός επί της (τυχερής) παιδείας, κ. Κ. Γαβρόγλου με αφορμή τις αντιδράσεις για την κατάργηση των...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Παιδεία: Πορείας πόρος, άπορος!

<div dir="ltr" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgToPT5JgMh6wRI9SrMUcOHsoQ1PANb6YIjGC05-a2u7JTFikuTN3mFv4w1HWatR37OOKixr6t7pDRP-TcR_NnsdxaRzHhe-S50xi-9f20_nRYLc1jtiEob-mthMzE7k83n3x37ar33MUP-/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="895" data-original-width="895" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgToPT5JgMh6wRI9SrMUcOHsoQ1PANb6YIjGC05-a2u7JTFikuTN3mFv4w1HWatR37OOKixr6t7pDRP-TcR_NnsdxaRzHhe-S50xi-9f20_nRYLc1jtiEob-mthMzE7k83n3x37ar33MUP-/s640/1.jpg" width="640"></a></div>
</div>
 
Διαβάζω <a href="http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=893814" target="_blank">(στο Βήμα)</a> για τις "Σπασμένες βιτρίνες στην οδό Ερμού: Ένα χρονικό κρίσης" και
 αναλογίζομαι: είναι άραγε οι σπασμένες βιτρίνες στην Ερμού το στοιχείο 
που θα μας κάνει να αντιδράσουμε, εν μέσω θέρους, και εν μέσω αλλαγής 
του χάρτη για την "παιδεία"; 
 
</div>

Διαβάζω (στο Βήμα) για τις "Σπασμένες βιτρίνες στην οδό Ερμού: Ένα χρονικό κρίσης" και αναλογίζομαι: είναι άραγε οι σπασμέ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Οι «διαφωτιστές» του Υπουργείου Παιδείας ετοιμάζουν μεθοδικά την επόμενη γενιά ηλιθίων ψηφοφόρων!

Για όσους δεν γνωρίζουν τι διδάσκονται σήμερα τα παιδιά στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο, ένα απόσπασμα από ομιλία του Δημήτρη Νατσιού στην Έ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Τι σηματοδοτεί η κατάργηση της Αντιγόνης στο Λύκειο;

<div style="text-align: center;">
<a href="https://karavaki.files.wordpress.com/2017/01/antigone_tsipras_gavroglou.jpg"></a>
</div>
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg91jMY8gP2C-r3S2Li_3a8IPeuVf5TpxHZEj_Jh7w_d2SABQeIWkY3KTctVzbGbnwNpNUHyGuTkAGRUMv5Xd8GJd-SOIS_GOGPutOfNP_lT2hs_rX1_C2C03t_6nSP8UTQgiMCsgx2m0Og/s1600/antigone_tsipras_gavroglou.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg91jMY8gP2C-r3S2Li_3a8IPeuVf5TpxHZEj_Jh7w_d2SABQeIWkY3KTctVzbGbnwNpNUHyGuTkAGRUMv5Xd8GJd-SOIS_GOGPutOfNP_lT2hs_rX1_C2C03t_6nSP8UTQgiMCsgx2m0Og/s320/antigone_tsipras_gavroglou.jpg" width="224"></a>Γιατί δε φύτρωσε ποτέ στον κόσμο, σαν το χρήμα, τόσο κακή εφεύρεση· αυτό γκρεμίζει πόλεις, αυτό κι από τα σπίτια τους ανθρώπους ξεσπιτώνει, αυτό το φρόνιμο μυαλό το ξεπλανεύει πάντα, το παρασέρνει στο κακό και στης ντροπής τη στράτα, και καθετί το πονηρό μαθαίνει στους ανθρώπους, διδάσκει την ασέβεια σ’ όλες της τις εκφράσεις. Μα όσοι τα κατάφεραν στο χρήμα πουλημένοι, με τον καιρό κάποια στιγμή άσχημα το πληρώνουν. 
 
Από πού νομίζετε ότι προέρχεται το παραπάνω απόσπασμα; Είναι από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Είναι η τραγωδία που περιέχει και το χορικό «Έρως ανίκατε μάχαν».

Γιατί δε φύτρωσε ποτέ στον κόσμο, σαν το χρήμα, τόσο κακή εφεύρεση· αυτό γκρεμίζει πόλεις, αυτό κι από τα σπίτια τους ανθρώπους ξεσπιτώνε...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Ποιό είναι αλήθεια το αντικείμενο της δημόσιας εκπαίδευσης;

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div style="text-align: center;">
<img alt="Image result for εικόνες κουκουβάγια" class="irc_mi i2uvdB2hUoqk-pQOPx8XEepE" height="289" src="http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/708x320/public/owl708.jpg?itok=ZEL2lgSq" width="640"></div>
 
Διαβάζω στην από 23-12-16 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας (όπως και να το λένε σήμερα) που αναφέρεται στην «Υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεματικής Εβδομάδας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης σε ζητήματα Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων Ταυτοτήτων κατά το Σχολικό Έτος 2016-2017», ότι «Kατά το σχολικό έτος 2016-2017 υλοποιείται στα Γυμνάσια της χώρας Θεματική Εβδομάδα με τίτλο «Σώμα και Ταυτότητα. Ο θεσμός της θεματικής εβδομάδας αποσκοπεί στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των μελών της σχολικής κοινότητας σε ζητήματα που άπτονται της Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη και, κατά το τρέχον έτος, εστιάζει σε τρεις βασικούς άξονες: α) τη διατροφή και την ποιότητα ζωής, β) την πρόληψη του εθισμού και των εξαρτήσεων και γ) τις έμφυλες ταυτότητες». 
</div>

Διαβάζω στην από 23-12-16 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας (όπως και να το λένε σήμερα) που αναφέρεται στην «Υλοποίηση στο Γυμνάσιο Θεμ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Γιατί άραγε δεν διαβάζουμε εφημερίδες;

Διαβάζω πως ο έλληνας σήμερα δεν διαβάζει εφημερίδες (πηγή). Ο Τύπος σήμερα, και η λειτουργία του, είναι ένα ζήτημα άκρως «πολιτικό». Εί...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

1821-2016: Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBLLCB7rx59QPycy9olC4Mmi6gvglEWGPOmmcm8M2ZFVDKh4rWJhlX-Sz7FZ_zTzl6RXkBj5TsiiPPn3KPv1vkjecb42LKiVqLFVYHKtYy8bQCtaeF8LOkEvfcFwYZCJD1fWqYdV2ZZeo/s1600/bigpic.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBLLCB7rx59QPycy9olC4Mmi6gvglEWGPOmmcm8M2ZFVDKh4rWJhlX-Sz7FZ_zTzl6RXkBj5TsiiPPn3KPv1vkjecb42LKiVqLFVYHKtYy8bQCtaeF8LOkEvfcFwYZCJD1fWqYdV2ZZeo/s640/bigpic.jpg" width="634"></a></div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
 </div>
<div>
Στο βιβλίο “Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις – 1821-2016” ο ιστορικός Γ. Δερτιλής, αποδίδει με απλότητα τα σύνθετα ελληνικά γεγονότα των δυο τελευταίων αιώνων, επιλέγοντας να παραθέσει μερικά -σχετικώς άγνωστα- ντοκουμέντα, όπου τα κρίνει ως απαραίτητα, προκειμένου να μην φορτώσει τον μέσο αναγνώστη με τεράστιους όγκους πληροφοριών. Η συμπυκνωμένη γραφή αποτελεί μια ηθελημένη απλούστευση και όχι μια εκπτωτική υπεραπλούστευση της ιστορίας.</div>
<div>
 </div>
<div>
Ο συγγραφέας απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό και στόχος του είναι η σύνδεση του παρόντος με το παρελθόν, η κατανόηση του σήμερα μέσω της κατανόησης του χθες. Κεντρικά σημεία του βιβλίου είναι: α) η σύνδεση των ελληνικών πτωχεύσεων με τις στρατιωτικές δαπάνες β) ο προβληματισμός πάνω στην εμφυλιοπολεμική νοοτροπίατων Ελλήνων. Το δεύτερο είναι το κυρίαρχο στοιχείο και το πρώτο είναι η οδός μέσω της οποίας πορεύεται προς τον στόχο. </div>
<div>
</div>

Στο βιβλίο “Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις – 1821-2016” ο ιστορικός Γ. Δερτιλής, αποδίδει με απλότητα τα σύνθετα ελλη...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Η καταστροφή της παιδείας μας...

Επί δεκαετίες πελεκούμε και πριονίζουμε με λυσσαλέα επιμονή το κραταιό δέντρο της παιδείας μας, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται βαθιά στη ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Είναι ζητούμενο ένα νέο πολιτικό όραμα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<img alt="Image result for εικόνες αθηνα ακρόπολη Πνύκα" class="irc_mi iqV2lcBxUDIk-pQOPx8XEepE" height="425" src="http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/2632325-.jpg" style="margin-top: 31px;" width="640" /> 
Το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η κατάσταση στην πατρίδα μας δεν πάει άλλο, έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα. Κυρίως, γιατί δεν οδηγούν πουθενά, και σ' αυτό συμφωνούν άπαντες. Εχθροί και φίλοι. Και οι μεν εχθροί μας χαίρονται κι ετοιμάζονται να σκυλλεύσουν το πτώμα. Οι δε φίλοι μας, όχι μόνο αδιαφορούν για την πορεία μας, αλλά και δεν διστάζουν να μας εξωθούν στον όλεθρο, ασφαλώς επ' ωφελεία των ιδίων αυτών συμφερόντων. Θα μου πείτε: «Αυτή είναι μια νέα θεωρία συνωμοσίας!» Θα σας απαντήσω, πως όχι. Είναι μια εκτίμηση για το πού οδεύουν τα πράγματα, μετά από μακρά παρατήρηση της καθημερινότητας και, κυρίως, μετά από αυτούσια επανάληψη των πολιτικών πειραματισμών και των αναποτελεσματικών παλινδρομήσεων της πολιτικής μας πρακτικής. Από την άλλη πλευρά, οι εταίροι ... «σωφρονιστές» μας, απαιτούν την πλήρη αποδιοργάνωσή μας και την αυτόβουλη απεμπόληση των τιμίων και ουσιωδών του τρόπου μας. Απαιτούν την κεφαλή μας επί πίνακι, και επιδιώκουν να καταστούν αυτοί οι κληρονόμοι της δημιουργίας και της κληρονομιάς μας. Κι εμείς; Α! Εμείς, ζυγίζουμε, τα κόλπα! Υπολογίζουμε τί ακριβώς πρέπει να κάνουμε για να οικειοποιηθούμε τα κουκιά της αναδείξεως μας στους θρόνουςε της εξουσίας! Άλλοτε διακηρύσσουμε αυτό, άλλοτε εκείνο, αλλά πάντοτε κάτι αλλάζουμε στην ζυγαριά. Γιατί, όσο νά 'ναι, πρέπει να έχουμε μια κάποια πρόταση διακυβέρνησης, δηλαδή εξουσίας. Αλλά μάλλον το δεύτερο. Μια πρόταση για να πάρουμε την εξουσία. Όσο για την διακυβέρνηση, αυτό είναι δευτερεύον! Αυτό ακριβώς διαφεύγει από τον νου των πολιτικών σχεδιαστών: Πως είναι άλλο πράγμα η πρόταση διακυβέρνησης, κι άλλο η πρόταση εξουσίας. Η διακυβέρνηση αφορά τον λαό, κι η εξουσία την πάρτη τους. Εμείς, όμως, θέλουμε, κάποιον πολιτικό σχηματισμό, που με την πρόταση διακυβέρνησής του να προβάλει οράματα για το αύριο όλων, και να έχει πίστη σε κάτι που ενώνει αναντιρρήτως όσο το δυνατόν, με περισσότερες αξίες, τους πάντες. Να είναι πρόδηλη η αγάπη του για την πατρίδα μας, που όλοι μαζί θα την προστατεύουμε, γιατί σε αυτήν θέλουμε να ζήσουμε και αυτή θέλουμε να προκόψει και να μας κρατάει στους κόλπους της. Γιατί μας τιμά να είμαστε τέκνα της και δεν μας τιμά να είμαστε τα ανεπρόκοπα τέκνα της, ή τα αναιδή και αχάριστα τέκνα της. Θέλουμε, με τις πολιτικές προτάσεις που θα (μας υποβληθούν και θα τις) υιοθετήσουμε, να τιμάται η ιστορική μας διαδρομή και τα πνευματικά επιτεύγματά της που φωτίζουν τον κόσμο ολόκληρο. Γιατί η αποκήρυξη του παρελθόντος μας, καλού ή/και εσφαλμένου, θα αποτελεί για όλους μας έλλειψη μνήμης και έλλειψη ικανότητας να διδαχθούμε από αυτό. Θα αποτελεί αδυναμία μας να ενσωματώσουμε την ιστορική μας εμπειρία, με σκοπό την βελτίωση και την εκ νέου προκοπή μας. Το όνομα του πολιτικού σχηματισμού, λίγο μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρουν πρωτίστως, τα προτάγματά του. Δεν επιθυμούμε μια κυβέρνηση της αριστεράς, ή της δεξιάς. Των εργαζομένων, ή των βιομηχάνων. Των γιατρών ή των μηχανικών. Δεν επιθυμούμε μια κυβέρνηση με κάποιον ειδικό σκοπό. Μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση που να υπηρετεί όλους τους Έλληνες. Όλοι μας επιθυμούμε να ζήσουμε ελεύθεροι, αλλά δεν μπορεί να είμαστε ανεύθυνοι. Όλοι μας επιθυμούμε να δημιουργήσουμε και να αμειφθούμε. Όλοι μας χρειαζόμαστε από την πολιτεία, να μας συνδράμει σε καταστάσεις που αδυνατούμε να αντιμετωπίσουμε από μόνοι μας. Γι' αυτό, όλοι πρέπει να της αποδίδουμε τον οβολό μας, ώστε να μπορεί να σταθεί στις ανάγκες όλων μας, και να μπορεί να μας προστατεύει από οποιονδήποτε κίνδυνο ή ξένη επιβουλή παρουσιάζεται ή οποιαδήποτε καταστροφή και θεομηνία ενσκήπτει. Όλοι μας επιθυμούμε να αποκτήσουμε, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνεται ληστρικά, εχθρικά, πλεονεκτικά και έξω από αρχές, και δικαιικούς κανόνες. Έτσι, η αμοιβή ή η απόκτηση δεν μπορεί να έρχεται ως αντισταθμιστική αμοιβή για διευκολύνσεις σε βάρος τρίτων (συνηθισμένο πολιτικο-επιχειρηματικό φαινόμενο σήμερα η «συνεργασία» κατά παράβαση και παραβίαση πάσης αρχής διαφάνειας και της ίδιας της νομιμότητας), ή το «φρακάρισμα» διαδικασιών και προόδου ως μέτρο πολιτικής αντεκδίκησης, ούτε και ως αποτέλεσμα κομματικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι επιχειρηματίες, ούτε φυσικά πρόσωπα, είναι πολιτικοί οργανισμοί για την εξυπηρέτηση των σκοπών του κοινωνικού τους ιστού, και -λογικά, αλλά και ηθικά- δεν μπορούν να καταστούν δανειολήπτες με εγγύηση την πολιτική τους δύναμη στην κοινωνία. Εξάλλου, η δύναμη αυτή είναι αβέβαιη, απιθανολόγητη και συνεπώς αδιάγνωστη για το μέλλον, και δεν μπορεί από μόνη της να παράσχει καμμιά εγγύηση αποπληρωμής, αφού υπάρχει, ακόμη και το ενδεχόμενο, διάλυσης κι εξαφάνισής τους. Και τούτο είναι ολοφάνερο σήμερα, και μας είναι πια καλά γνωστό, από το χρέος που μετατοπίζεται στις πλάτες των πολιτών, και μάλιστα με όρους που προδιαγράφουν την ατιμωρησία των ληστρικών δανεισμών και την χρεωκοπία ολόκληρης της κοινωνίας, εξαιτίας των πολλών και άστοχων δημοσιονομικών ακροτήτων τους και εξαιτίας της ιδιοποίησης από αυτά οικονομικών πόρων με δημόσια εγγύηση. Όλοι μας επιθυμούμε να μορφωθούμε, σε σχολεία με κύρος, με δομή, και σε πανεπιστήμια ανοιχτά, που λειτουργούν με σύστημα, με ανάγκη και απαιτήσεις γνωστικού αποτελέσματος, με σαφείς και γνωστές διαδικασίες, με ιεραρχία και με έλεγχο του έργου και του αποτελέσματος. Απαραίτητη, επομένως, είναι η αξιολόγηση του έργου τους, η αξιολόγηση των εργαζομένων, η αξιολόγηση των διδασκομένων και η συγκριτική αξιολόγηση κάθε μορφωτικού ιδρύματος έναντι των άλλων συναφών ημεδαπών και αλλοδαπών ιδρυμάτων. Εάν μια πολιτική δύναμη σήμερα, προβάλλει ότι η παιδεία στην χώρα μας, χρειάζεται μόνο ελευθερία και αυτονομία, θα έχει κάνει σίγουρα το μεγαλύτερο λάθος. Γιατί ένα θέμα είναι η παιδεία, κι ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό, είναι η εκ-παίδευση. Η παιδεία απεικονίζει το γενικό επίπεδο καλλιέργειας και ηθικών αρχών, το αξιακό σύστημα με-και-εντός του οποίου ζουν και επιχειρούν οι άνθρωποι, και συμπεριφέρονται οι πολίτες, έναντι αλλήλων και έναντι της πολιτείας. Είναι ο τρόπος ύπαρξης των ανθρώπων και ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας της πολιτείας. Κι είναι λυπηρό να διαπιστώνει κανείς, πως όλη η γραμματεία που σάρκωσε τις υψηλότερες πανανθρώπινες αξίες, κι έκανε τον άνθρωπο «ύπαρξη πλήρη χαρίτων», έχει γίνει σκουπίδια στα πόδια μας, την ποδοπατούμε και φτύνουμε πάνω σ' αυτήν. Ναί. Η μείωση και -πολύ περισσότερο- η κατάργηση της διδακτικής ύλης που αναφέρεται στις αρχές και τις αξίες αυτές, αυτό, πράγματι, συνιστά. Ποδοπάτημα και απόρριψη όλης αυτής της ζηλευτής και πολύτιμης σοφίας. Από ασύγγνωστους κι ανεύθυνους φορείς εξουσίας. Όταν οι φορείς της εξουσίας υστερούν σε παιδεία, επιδιώκουν την εκπαίδευση, αφού προτιμούν την προσαρμογή της παιδείας στην επαγγελματική εξειδίκευση. Αυτό γίνεται προς εξυπηρέτηση των προσταγμάτων των αγορών, οι οποίες χρειάζονται ειδικούς που ξέρουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα, κι όχι ανθρώπους που γνωρίζουν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα, και μάλιστα γνωρίζουν γιατί κάνουν αυτά και όχι άλλα. Γνωρίζουν γιατί πρέπει να κάνουν αυτά και δεν πρέπει να κάνουν τα άλλα. Κι αυτό το πρέπει, δεν είναι τετριμμένη, αλλά, αναγκαία και δομική πρακτική. Γιατί παρέχει νόημα ζωής, και όχι τρόπο είσπραξης. Η είσπραξη είναι πάντα δυνατή, όταν υφίσταται γνώση και ικανότητα. Η γνώση και η ικανότητα δεν υφίστανται αναγκαίως όταν απλώς έχουμε πολλές εισπράξεις. Που ενδέχεται και να μην μας ανήκουν. Το έλλειμμά μας, λοιπόν, συνίσταται κυρίως στην παιδεία μας. Γιατί απογυμνώσαμε την ζωή μας εσκεμμένα, αλλά ευηθώς, από όλα εκείνα τα στοιχεία που χτίζουν την πανοπλία του ανθρώπου και του πολίτη. Κι είναι τούτο, μέγα λάθος μας, ασύμβατο με την ιστορική μας πραγματικότητα. Γιατί ο άνθρωπος είναι εκείνος που δημιουργεί τον τρόπο που θα ζήσει. Ο τρόπος, ο έξωθεν επιβαλλόμενος, σήμερα υπάρχει, κι αύριο δεν υπάρχει. Κι όταν δεν έχουμε επιλέξει τον δικό μας τον τρόπο να υπάρχουμε, δεν θα έχουμε τα εφόδια, την γνώση, την εμπειρία, την πειθαρχία και την επιτακτική εσωτερική ανάγκη και ικανότητα της παραγωγής των αναγκαίων, δεν θα δημιουργήσουμε, δεν θα εργασθούμε. Θα κλέψουμε, θα ψευσθούμε, θα εξαπατήσουμε, θα καταδολιεύσουμε τους άλλους. Κι αυτοί θα μας το ανταποδώσουν, με την πρώτη ευκαιρία. Ίσως, αφορήτως, οδυνηρά. Ακούγοντας τον Αμερικανό Πρόεδρο να μιλάει για την Ελλάδα και την Δημοκρατία που γεννήθηκε σ' αυτήν, καθώς αναφερόταν στην πνευματική και την πολιτική της αρχαιοελληνική ακμή, στάθηκα στις κορυφαίες σχετικές αποστροφές του λόγου του, που σ' εμάς εδώ, είναι ολότελα άγνωστη αυτή η πτυχή της αρχαίας μας ύπαρξης. Αυτό αβίαστα προκύπτει από τα τελευταία καταστροφικά μας έργα, λόγω της «αναμνηστικής εορτής για την επανάσταση» της 17ης Νοέμβρη 1973. Είπε λοιπόν ο Πρόεδρος της Αμερικής (και αντιγράφω αποσπάσματα από την δημοσίευση του λόγου του στην Καθημερινή): ...Αλλά πάνω από όλα, έχουμε χρέος στην Ελλάδα, γιατί μας χάρισε την αλήθεια, την πίστη ότι ως άτομα έχουμε την ελεύθερη βούληση, το δικαίωμα και την ικανότητα να κυβερνούμε τους εαυτούς μας, καθώς εδώ, πριν από 25 αιώνες, στους βράχους αυτής της πόλης δημιουργήθηκε μια νέα ιδέα: η Δημοκρατία και το Κράτος (στα ελληνικά). Το κράτος, η ισχύς της διακυβέρνησης, προέρχεται από τον δήμο, δηλαδή από τον λαό. Η έννοια ότι είμαστε πολίτες και όχι δούλοι. Οτι είμαστε οι πυλώνες της κοινωνίας. Οτι έχουμε την ιδιότητα του πολίτη, με δικαιώματα, αλλά και ευθύνες. Το πιστεύω ότι είμαστε όλοι ίσοι ενώπιον του νόμου, που υπηρετεί όχι μόνο τους λίγους, αλλά τους πολλούς. Και όχι μόνο για την πλειοψηφία, αλλά και για τη μειοψηφία. Ολες αυτές είναι έννοιες που γεννήθηκαν εδώ. Σε αυτή τη γη. Οι Αθηναίοι γνώριζαν ότι όσο ευγενείς και αν ήταν οι ιδέες τους, από μόνες τους δεν αρκούσαν. Για να έχουν νόημα, οι Αρχές πρέπει να ενσωματώνονται σε νόμους, να προστατεύονται από θεσμούς και να προωθούνται μέσα από τη λαϊκή συμμετοχή. Γι’ αυτό συγκεντρώνονταν για να διαβουλευθούν και να αποφασίζουν τα ζητήματα του κράτους, με τον κάθε πολίτη να έχει το δικαίωμα να παρέμβει... Στη διάρκεια των χιλιετιών που ακολούθησαν, επικράτησαν διαφορετικές απόψεις περί εξουσίας και διακυβέρνησης. Στην ανθρώπινη ιστορία υπήρχαν αυτοί που υποστήριζαν ότι κάποιοι δεν μπορούν να διαχειρισθούν τη Δημοκρατία, ότι δεν μπορούν να κυβερνήσουν τους εαυτούς τους, ότι πρέπει να τους καθοδηγούν σε αυτό που πρέπει να κάνουν. Οτι ένας ηγέτης πρέπει να διατηρεί την τάξη χρησιμοποιώντας βία και επιβολή. Αυτή είναι μια διαφορετική έννοια διακυβέρνησης που λέει ότι η ισχύς κάνει το ορθό... (...) Ημουν αποφασισμένος, σε αυτό το τελευταίο ταξίδι, να έρθω στην Ελλάδα. (…) για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για όλα όσα η Ελλάδα, αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, προσέφερε στην ανθρωπότητα μέσα στους αιώνες. Οι καρδιές μας συγκινήθηκαν με τις τραγωδίες του Αισχύλου και του Ευριπίδη, ο νους μας καλλιεργήθηκε από τις ιστορίες του Ηροδότου και του Θουκυδίδη, η κατανόηση που έχουμε για τον κόσμο γαλουχήθηκε από τον Σωκράτη και τον Αριστοτέλη. Οι ΗΠΑ είναι ευγνώμονες για τους Ελληνες που τις τιμούν με τη φιλία τους. (…) και αν θέλετε ένα υπέρτατο παράδειγμα της κοινής μας σκέψης και της αποφασιστικότητάς μας, δεν χρειάζεται να πάτε πολύ μακριά. Αρκεί να στρέψετε το βλέμμα στη Νέα Υόρκη, στο Ground Zero, εκεί όπου υπήρχαν οι Δίδυμοι Πύργοι, εκεί όπου ανοικοδομείται η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου πριν από λίγο καιρό δεν υπήρχε τίποτα περισσότερο από ερείπια. Αλλά μέσα από όλη αυτή την ιστορία, η φλόγα, που άναψε πρώτα εδώ στην Αθήνα, ποτέ δεν πέθανε. Τελικά τροφοδοτήθηκε από έναν μεγάλο Διαφωτισμό. Αναζωπυρώθηκε από τους ιδρυτές της Αμερικής, οι οποίοι διατράνωσαν ότι “Εμείς, ο λαός” αποφασίζουμε ότι όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν ίσοι και είμαστε προικισμένοι από τον Δημιουργό μας με ορισμένα αναφαίρετα δικαιώματα. Τώρα, μερικές φορές, ακόμη και σήμερα, αυτά τα ιδανικά αμφισβητούνται. Μας έχουν πει ότι αυτά είναι τα δυτικά ιδεώδη. Οτι μερικοί πολιτισμοί δεν είναι εξοπλισμένοι για τη δημοκρατική διακυβέρνηση και στην πραγματικότητα προτιμούν την αυταρχική διακυβέρνηση. Και θα ήθελα να πω ότι μετά οκτώ χρόνια ως πρόεδρος των ΗΠΑ, έχοντας ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, είναι απολύτως αλήθεια ότι κάθε χώρα ακολουθεί τη δική της πορεία, κάθε χώρα έχει τις δικές της παραδόσεις. Αλλά αυτό που πιστεύω επίσης, μετά οκτώ χρόνια, είναι ότι η βασική δίψα για ζωή με αξιοπρέπεια, η θεμελιώδης επιθυμία να έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας και του μέλλοντός μας και να θέλουμε να καθορίζουμε την πορεία των κοινοτήτων μας και των εθνών μας – αυτές οι επιθυμίες είναι καθολικές. Καίνε σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Αυτά είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, για την ελληνικότητα της πνευματικής κληρονομιάς του πολιτισμένου κόσμου. Και μας θύμισε, για όσους το είχαμε ξεχάσει, ή άστοχα απορρίψει, ότι η αρχαία κι η ύστερη σοφία, που θεμέλιωσε τον πολιτισμό στον κόσμο ολόκληρο δεν ήταν σαχλαμάρες, για να τις προσπερνάνε οι σημερινοί εξυπνάκηδες της μπαλαούρας (φασαρίας) στην πολιτική και στην ιστορία. Ύστερα από όλα αυτά, ταπεινά κι εγώ, θα «μας» συστήσω, στη σημερινή εθνική συγκυρία, ακολουθώντας έναν μεγάλο μας ποιητή, τον Κ.Καβάφη: Κι αν δεν μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε, τούτο, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον, όσο μπορούμε: να μην την εξευτελίζουμε.... Ο Καβάφης, βλέπετε, δεν έλεγε μόνο βολικά πράγματα. Έλεγε και μερικά εντελώς αβόλευτα.... </div>

Το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η κατάσταση στην πατρίδα μας δεν πάει άλλο, έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα. Κυρίως, γιατί δεν οδ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Η αντζέντα ΛΟΑΤκαι ο ρόλος του σχολείου στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων της!

Ποιος καθορίζει το ανθρώπινο φύλο; Ποιος καθορίζει πόσους και τι φύλου γονείς θα έχει ένα παιδί; Ποια είναι η σκοπιμότητα στην διαφημιζόμ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Παιδεία και δημοκρατία...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyrTlEMrEpLnJjlRF17JbO4A_us3xVYu-2uEBL21BZSfztvdMLokXOj6LItJJBwEtiJcqlpIKG61iWBYMtWlf5Ecdr5aU1lFeoCqkTiCtH5opw0WIDGuHoKa_9HqOjHK2KtnX3nWg-1E4/s1600/4525+-+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25AE+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25B7%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="410" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyrTlEMrEpLnJjlRF17JbO4A_us3xVYu-2uEBL21BZSfztvdMLokXOj6LItJJBwEtiJcqlpIKG61iWBYMtWlf5Ecdr5aU1lFeoCqkTiCtH5opw0WIDGuHoKa_9HqOjHK2KtnX3nWg-1E4/s640/4525+-+%25CE%25BA%25CE%25B1%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25B5%25CF%2585%25CE%25AE+%25CF%2585%25CF%2580%25CE%25B7%25CE%25BA%25CF%258C%25CF%2589%25CE%25BD.jpg" width="640"></a></div>
 
Οι έννοιες παιδεία και δημοκρατία είναι τόσο στενά συνδεδεμένες που η μία προυποθέτει την 
άλλη. 
<div>
</div>

Οι έννοιες παιδεία και δημοκρατία είναι τόσο στενά συνδεδεμένες που η μία προυποθέτει την άλλη.

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Παν. Κανελλόπουλος: Το ιστορικό νόημα του Ελληνικού Έθνους

<div style="text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUAlRLT9pVUvlS23Y7nStnrPX80ffCSgM-Cr7ZeEmKqeGkxv3nDilZVqevDLXAAm1A3Rh46tv1mVbumu95I7NLxmOVU65teOI7Av6JxN_hS1HJoJg7anwWQjBBXL_qYc_E56cD2NUzg0k/s1600/Panagiotis_Kanellopoulos.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUAlRLT9pVUvlS23Y7nStnrPX80ffCSgM-Cr7ZeEmKqeGkxv3nDilZVqevDLXAAm1A3Rh46tv1mVbumu95I7NLxmOVU65teOI7Av6JxN_hS1HJoJg7anwWQjBBXL_qYc_E56cD2NUzg0k/s640/Panagiotis_Kanellopoulos.jpg"></a></div>
 
<div>
Mια υπέροχη, και ιστορική, διάλεξη τού μεγάλου φιλοσόφου, ακαδημαϊκού και πολιτικού μας Παναγιώτη Κανελλόπουλου*, στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Κύπρου, τον Σεπτέμβριο του 1966. Προσκεκλημένος στήν ηρωική Μεγαλόνησο ο Έλλην ακαδημαϊκός μιλά με γνώση και σοφία στους νέους μαθητές και ενώπιον της πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας της Κύπρου, με θέμα «Το ιστορικό νόημα του Ελληνικού Έθνους». Ένας λόγος παρακαταθήκη για τις γενιές των Ελλήνων.</div>
<div>
</div>

Mια υπέροχη, και ιστορική, διάλεξη τού μεγάλου φιλοσόφου, ακαδημαϊκού και πολιτικού μας Παναγιώτη Κανελλόπουλου*, στο Παγκύπριο Γυμνάσιο...

Διαβάστε την συνέχεια ➯

Αιδώς Αργείοι!

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<img alt="Σενάριο «καρατομήσεων» στην ΕΛ.ΑΣ. μετά τα δακρυγόνα σε συνταξιούχους" height="372" src="http://asset.tovima.gr/vimawebstatic//FBCA741660517AD3E54882636A3044B6.jpg" width="640" /> 
 
Κ. Τόσκα, κ. Τόσκα, είσ' ακόμη εδώ; 
 
Έχω μείνει κατάπληκτη από τα μέσα που χρησιμοποίησε η εξουσία για την κάμψη του λαϊκού φρονήματος. Τα μέσα αυτά, είναι πάντα -για όλες τις εξουσίες- τα ίδια! 
 
Οι εξουσίες, σε ανώδυνα γι' αυτές, πράγματα, είναι πιο χαλαρές και πιο επιεικείς! 
 
Και μην ακούτε, που είπανε πως θα καταργήσουν τα χημικά! Μάλλον, εννοούν για λίγο καιρό, μέχρι να ξεχαστεί το θέμα... 
 
Γιατί, αν ισχύσει αυτή η κατάργηση, είναι η ευκαιρία μας! Για σκεφτείτε, τί θα γίνει αν την αδράξουμε και προσπαθήσουμε μπάς κι αλλάξουνε πολιτική! Και θά 'χουμε και δίκιο! Εξ άλλου, αυτοί δεν μας καλέσανε -καιρό πριν- να διαδηλώσουμε και διαμαρτυρηθούμε για την πολιτική που εφαρμόζουνε; Τί δηλαδή, στα ψέμματα το λέγανε; Και τώρα πάλι, αυτοί δεν μας καλούνε; ή μήπως στήνουνε καμμιά παγίδα, για να ξεμπερδέψουνε μια και καλή με τους συνταξιούχους, όπως έχει γίνει πολλάκις, ιστορικά! 
 
Εμείς πάντως, το πήραμε απόφαση, τώρα που η εξουσία, συντετριμμένη από την κακομεταχείριση των γερόντων, διακήρυξε πως θα καταργηθούνε τα δακρυγόνα, θα βγαίνουμε όλοι μαζί, σε κάθε διαμαρτυρία. Βρε παιδί μου, θα είναι και μια βόλτα! πού αλλού να πάμε, όπου και να πας να καθίσεις, πληρώνεις, τουλάχιστον η διαδήλωση θα είναι μια δωρεάν βόλτα, κι επί πλέον θα μιλάμε και για το δίκιο μας! 
 
Γιατί αυτό το πράγμα, γεράκια να επιτίθενται σ' «αετόπουλα», ήτανε φριχτό, αποτρόπαιο! Θαυμαστή, πάντως, ήταν η καπετάνισσα που ταλαιπωρήθηκε στη διαδήλωση από εκείνους, τους δυστυχείς, που κάποτε ήτανε σύντροφοί της, κι αγωνίζονταν μαζί της για τις ίδιες ιδέες. Μα κι αυτή, χιλιοειπωμένες κουβέντες μας είπε, για τα προαιώνια αριστερά ιδιεώδη που θέλουνε ψωμί για όλους, δουλειά για το λαό, μισθό για όλους, που -όπως φάνηκε- όλα αυτά εννοούνται και ισχύουν για τα μέλη του κόμματος και τους κυβερνητικούς φίλους! Γιατί, το κυρίαρχο σύγχρονο ιδεώδες της εκάστοτε εξουσίας-ασχέτως προελεύσεως αυτής (και πέρα από τη διανομή των προνομίων μεταξύ ομοϊδεατών της), είναι πια, η απουσία κάθε ανθρωπιάς και ηθικής! 
 
Τέλος, δεν είναι καθόλου πιστευτά τα κροκοδείλια δάκρυα της ηγεσίας, για την ταλαιπωρία των συνταξιούχων. Γιατί αυτή, άθικτη κι αλώβητη επέτρεψε στο αρμόδιο κλιμάκιο της εξουσίας, να κατανοεί μεν τα προβλήματα των διαδηλούντων [και μάλιστα από την θέση του συνταξιούχου, έστω και υπουργού], αλλά να έχει στο ενεργητικό της τον ραντισμό των γερόντων με σκοτώ-σκονη! (Ασφαλώς προς βελτίωσιν των οικονομικών της χώρας, δια της μειώσεως του ευπαθούς αυτού τμήματος του πλυθυσμού της ...) 
 
Ετούτος ο στόχος (η μείωση ντέ, του πληθυσμού, δια της θανατώσεως των γερόντων), συμβάλλει, μαζί με τον αφελληνισμό των μαθητών, στη σταθεροποίηση της κυβέρνησης, αφού ο μόνος πληθυσμός που θα της μείνει, θα είναι οι συμφωνούντες και οι συνεργαζόμενοι. 
 
[Είναι μεγάλη δαπάνη τα γκουλάγκ, πού να τρέχεις τώρα και για την πάταξη των αντιπάλων, όταν με ψεκασμό και με εκπαιδευτική λοβοτομή, μπορείς να έχεις το ίδιο αποτέλεσμα!] 
 
Επίσης, μην ακούτε που είπανε πως θα τα πάρουνε πίσω, εκείνα τα ανήκουστα για τον αφελληνισμό της νέας γενιάς! Τίποτα δεν θα κάνουν, οι υποσχέσεις αυτές είναι ξανά κούφιες, δοθήκανε για τα λιγώτερα! 
 
Η ελπίδα μας δεν θα μπορούσε να είναι ούτε η συνταγματική τους μεταρρύθμιση. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν βάλανε στην επιτροπή τους, ανθρώπους διαλεγμένους έναν κι έναν! Αλλά δεν..., όχι, δεν υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης. Η Ρένα Δούρου, το είχε πεί εν καιρώ: «Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από το Ψήφισμα των Κορυσχάδων»! 
 
Τώρα, σε τούτον τον νέο εμφυλιακό γύρο [αυτόν τον «μετά τον πόλεμο και μετά την μεταπολίτευση»], η αριστερή μας κυβέρνηση είναι σίγουρη -επί τέλους- πως θα επιβάλει τις απόψεις της: την νεωτερικότητα της ιστορίας, της πολιτικής, της κοινωνιολογίας, της διεθνούς διπλωματίας και της νέας τάξης των πραγμάτων. 
 
Ο διαφωτισμός πέτυχε να εγκαθιδρύσει «δικαιώματα» και να χάσουμε όλη μας την ελευθερία: το δικαίωμα του εγωϊσμού στην ζωή μας, το δικαίωμα του αυταρχισμού των ισχυρών στην πολιτική ζωή ανά τον κόσμο και την παγκοσμιοποίηση των οικονομικών συμφερόντων (των ολίγων) σε βάρος της κοινωνίας των πολλών. 
 
Κι ο μαρξισμός, που  σαρκώνει την ισότητα και όλα τα ατομικά ζητούμενα,  εμφανίζεται πολύ συχνά στη δυτική λατρεία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του α-λόγου και των λοιπών ουτοπικών αντιλήψεων διαφόρων κύκλων «ειδικών επιδιώξεων». Σιγά-σιγά, αλλά σταθερά, χωρίς ηθική και χωρίς αρετή, επιμένουνε να μας κατευθύνουν προς την ίδια εκείνη έρημο, από την οποία άλλοι λαοί, χάσανε 75 χρόνια ζωής και δημιουργίας, αλλά τελικά απαλλάχτηκαν και την άφησαν πίσω τους, προ πολλού. 
 
Φαίνεται, πως τα διδάγματα της ιστορίας, όταν είναι σημαντικά, μερικοί τα διαγράφουνε, για να μείνουνε ως οι μόνοι σπουδαιότεροι στην ιστορία, αν δεν είναι συνειδητοί απόστολοι της απάνθρωπης νέας τάξης πραγμάτων. Γιατί η κατάντια να ζεί στη δυστυχία το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας, φανερώνει πως ολόκληρος ο διαφωτισμός «προς τα ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά και η μαρξιστική θεωρία για την κατάργηση της «εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο», απλώθηκαν στον κόσμο με αποστολή τον έλεγχο και την υποταγή του ανθρώπου, στους ισχυρούς. 
 
Κύριε υπουργέ της παιδείας, στα δικά μας πράγματα, σήμερα 
 
δεν μπορείτε να λέτε ότι προστατεύετε την ελευθερία του λαού, όταν διαγράφετε την ιστορία του, γιατί έτσι λαθροχειρείτε στην διδαχή της ιστορικής αλήθειας προς την νεότητα. Κι όταν απαγορεύετε την διδασκαλία της αλήθειας και της παράδοσης, ή όταν δυσχεραίνετε την γνώση και την πληροφόρηση μέσα από την αλήθεια, τότε δεν υπάρχει ελευθερία. 
 
Γιατί ελεύθερος είναι αυτός που γνωρίζει. Ο άλλος, αυτός που απαγορεύει ή χειραγωγεί, έχει μόνο την «ελευθερία» να απαγορεύει ή να χειραγωγεί. Αλλά είναι δέσμιος των συμπλεγμάτων του, χωρίς, ίσως, να το ξέρει. 
 
Συνεισφορά σας στην ανθρωπότητα και στην πατρίδα, θα συνιστούσε η καλύτερη κι αντικειμενικότερη γνώση της Ιστορίας και της διαδρομής του Ελληνικού λαού και του Έθνους μας, κι όχι η απαγόρευση κι η αποσιώπησή της. Η Ιστορία υπάρχει, σημαίνει, αποκαλύπτει. Η Ιστορία δεν «επιβάλλεται», ενώ επιβάλλεται η προπαγάνδα. Έστω και πρόσκαιρα. 
 
Κύριε πρωθυπουργέ, 
 
μας εμηνύσατε πως ήρθατε για να φτιάξατε τα πράγματα, κι έχουμε χάσει, σχεδόν, κάθε ελπίδα για τούτο.  Ή μήπως ήρθατε για άλλο λόγο; 
<script language="javascript" type="text/javascript">
 $(document).ready(function() {
 $('body').on('contextmenu', 'img', function(e){ 
 return false; 
 });
 }); 
</script></div>

Κ. Τόσκα, κ. Τόσκα, είσ' ακόμη εδώ; Έχω μείνει κατάπληκτη από τα μέσα που χρησιμοποίησε η εξουσία για την κάμψη του λαϊκού φρονήματ...

Διαβάστε την συνέχεια ➯