Ανέκαθεν η ανθρώπινη φύση είχε ως κύριο χαρακτηριστικό και μέλημα της την δημιουργία διαπροσωπικών σχέσεων.

Κανένας άνθρωπος, όσο μοναχικός και αν πιστεύει ή δηλώνει πως είναι , δεν επιθυμεί στην  πραγματικότητα να είναι μόνος. Χωρίς επομένως να επιθυμεί κάτι τέτοιο , υπάρχουν φορές που ο άνθρωπος επιλέγει ένα μοναχικό δρόμο. Ο λόγος είναι η έλλειψη ουσιαστικών σχέσεων , όπου ο άνθρωπος δεν αποδέχεται και δεν σέβεται την προσωπικότητα και τις ιδιαιτερότητες του άλλου.

Ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Πωλ Σαρτρ είχε δηλώσει το εξής : "Η κόλαση είναι οι άλλοι". Με κριτήριο τους  άλλους επομένως αξιολογούμε και τον εαυτό μας , μπαίνοντας σε μια διαδικασία σύγκρισης που αν μη τι  άλλο είναι μάταιη και ψυχοφθόρα. Με το να συγκρίνουμε πολλές φορές τον εαυτό μας με τους άλλους δεν οδηγούμαστε πουθενά. 'Η μάλλον οδηγούμαστε σε μια βαθιά ανασφάλεια.

Οι διαπροσωπικές σχέσεις δεν έχουν την σημασία που θα έπρεπε να έχουν , όχι μόνο γιατί ο άνθρωπος συγκρίνει , μειώνοντας ή εξυψώνοντας το εγώ του , αλλά και λόγω του στοιχείου της υστεροβουλίας. Ο  άνθρωπος συχνά αποδέχεται και σέβεται τον άλλον διότι έχει να επωφεληθεί κάτι από αυτον. Ο  άνθρωπος έφτασε στο σημείο να χάσει την πίστη του στις ανιδιοτελείς σχέσεις. Δεν υπάρχει για αυτόν λόγος δημιουργίας ανιδιοτελών σχέσεων. Ούτε καν προσπάθεια. Πολλές φορές μάλιστα οι άνθρωποι ψάχνουν να βρούν που ακριβώς κρύβεται η παγίδα όταν ο άλλος τους παρέχει αγάπη και φροντίδα  χωρίς να περιμένει κάποιο αντάλλαγμα.

Έτσι , ο σύγχρονος άνθρωπος διακατέχεται από το αίσθημα του φόβου. Φοβάται να δώσει , να
αισθανθεί , να αφεθεί. Καταπιέζει πολλές φορές τα συναισθήματα του και κτίζει γύρω του ένα μεταφορικό τείχος όπου νιώθει ασφαλής. Κανείς δε μπορεί να τον συνθλίψει. 'Η τουλάχιστον έτσι θέλει να πιστεύει. 

Τι γίνεται όμως στην περιπτώση όπου όλοι οι άνθρωποι πάψουν να δημιουργούν ουσιαστικές διαπροσωπικές  σχέσεις ; Μένει ο κάθε ένας με τον εαυτό του. Εγωιστικό βέβαια και καθόλου υγιές. Ο άνθρωπος πρέπει να αντιληφθεί πως οι άλλοι είναι απαραίτητοι στη ζώη του , φτάνει να υπάρχει το στοιχειο του αλληλοσεβασμού.

Εφ ' οσον σε σέβομαι , ταυτόχρονα σε αποδέχομαι.  Σκεπτόμενη τις ανθρώπινες σχέσεις και πώς αυτές λειτουργούν δε μπορώ να πω με βεβαιότητα πως  όλες είναι ουσιαστικές ή πως όλες είναι επιδερμικές. Όμως με βεβαιότητα , δε χρειάζεται κάτι πιο μεγάλο για να κτίσουμε υγιές σχέσεις από την ανθρωπιά που μας χαρακτηρίζει όλους , ασχέτως αν πιστεύουμε πως την απωλέσαμε...

Γεωργία Σωτηρίου.

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top