Η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει ως χώρα ,η οικονομική κρίση που πλήττει βαρύτατα την κάθε οικογένεια ,δεν προέκυψε μονομιάς καθώς ενυπάρχει στο όλο σκηνικό –γιατί περί αυτού πρόκειται- δόλος και ως τέτοιος απαιτεί χρόνους πολλούς προκειμένου να επιφέρει μια συστημική, οικονομία της οποίας τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά.

Υποταχτήκαμε στην οικονομία ,σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να ασχολούμαστε με την ανάγκη αποπληρωμής ενός τεράστιου χρέους που δεν το επινόησε ο απλός Έλληνας παρά εκείνοι οι άπληστοι ,οι κύκλοι της οικονομικής καταδυνάστευσης των λαών ,που σήμερα προσβλέπουν στην επίπλευσή τους ,με την καταρράκωση του πνεύματος της ανθρωπιάς που μας διέκρινε. Μονάδες καταντήσαμε και ως τέτοιες μη υπολήψιμες ,αλλά υπολογίσιμες, υποφέρουμε καθημερινά από τη βαρβαρότητα!

Υποταχτήκαμε στην οικονομία σημαίνει ότι χάσαμε τα οράματά μας και κάποια μικρά όνειρα αχνοσβήνουν στον ορίζοντα της πτώχευσης !Εκείνοι βεβαίως που επιπλέουν ,που παραμένουν στο προσκήνιο όπως παλιά είναι οι κατέχοντες τεράστιες περιουσίες, οι οποίες εν πολλοίς δεν αποχτήθηκαν φυσικώ τω τρόπω αλλά με μηχανισμούς που κατά καιρούς επινόησαν ,προκειμένου να ικανοποιήσουν το ανικανοποίητο, μέχρι θανάτου, αίσθημα της επιβολής εξαιτίας της δύναμης που επιφέρει το χρήμα!

Αλλά δεν είμαστε μόνοι που υποφέρουμε από το φάσμα της ανέχειας. Προέκυψαν μύριοι όσοι κίνδυνοι ,μιας και ο σωρευμένος πλούτος προκάλεσε και προκαλεί τα βλέμματα εκείνων που επειδή ακριβώς δεν τον έχουν, προσβλέπουν στη σωτηρία τους με ενέργειες που συνεπάγονται χιλιάδες ανθρώπινα θύματα !

Η κοινωνία ,οι κοινωνίες ευρύτερα μοιράστηκαν σε φτωχές και πλούσιες και ποια κατάσταση ανθρωπιάς να επικρατήσει όταν οι φτωχοί υποφέρουν και οι πλούσιοι δεν επιθυμούν παρά μόνο να επαυξήσουν τον πλούτο τους;

Εάν υπήρχε χρεία ισορροπίας και ευζωίας στον πλανήτη ,οι δυνατοί θα έβρισκαν τον τρόπο να συνδράμουν προς την ευημερία των λαών και όχι στην εξαθλίωσή τους .Αλλά σε αυτούς τους λαούς δοκιμάζουν τη δύναμή τους και επιβεβαιώνονται καθημερινά για την ανοδική τους πορεία.

Οικονομική καχεξία σημαίνει ηθική έκπτωση και αυτή η τελευταία θα αποβεί μοιραία για την ανθρωπότητα. Τα υλικά αγαθά, ο πλουτισμός και το συμφέρον δεν αποδημούν δυστυχώς αλλά ενδημούν και δημιουργούν πληγές ανεπανόρθωτες ,πολλαπλασιαζόμενες μη επουλωμένες.

Υποταχτήκαμε στην οικονομία και η σωρευμένη γνώση σε ότι αφορά τα μέσα ενημέρωσης και πληροφόρησης ,προς όφελος των δυνατών πάντα ,δυσχεραίνει την κατάσταση με την επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων, όπου μέριμνα δεν είναι ο άνθρωπος αλλά η καταδυνάστευσή του ,όχι απαραίτητα με θερμό πόλεμο ,ούτε καν ψυχρό ,αλλά με την έλλειψη ,με την πρόκληση μιας οικονομικής κατάρρευσης και ταυτόχρονης εξάρτησης!

Από τούτο το θέατρο του παραλόγου δυστυχώς δεν θα βγούμε παρά μόνο χαμένοι, γιατί δεν έχουμε τη δύναμη να σκεφτούμε πλέον τι σημαίνει άνθρωπος ,επιμένουμε στον παραλογισμό μας, άρα στην ομογενοποίησή μας κάτι που δυστυχώς επιθυμούν οι λίγοι και ίσως δεν αντιλαμβάνονται ή δεν μπορούν να αντιληφτούν οι πολλοί .

Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά
Εκπαιδευτικός,συγγραφέας,κριτικός

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top