Τα εγκλήματα των υποκλοπών που συνεχίζονται δυστυχώς μέχρι των ημερών μας, ήταν το πρωταρχικό “εργαλείο” δια του οποίου διεκπεραιωνόταν το σκάνδαλο-μαμούθ της Siemens και τα συναφή, που στράγγισαν τα ταμεία του κράτους. Και ας μην πει κανείς ότι δε γνωρίζει ποιοι έκλεψαν τα χρήματα του ελληνικού λαού, χρήματα που όσες θυσίες κι αν κάνουμε δε θα μπορέσουμε ποτέ ν’ αναπληρώσουμε…

Κινητά και σταθερά τηλέφωνα υπουργών, πολιτικών, βουλευτών, δημοσιογράφων, κομμάτων, μεγάλων επιχειρηματιών, ακόμη και απλών πολιτών, ακατάπαυστα παρακολουθούνται σε 24ώρη βάση, είτε με τα γνωστά «βαλιτσάκια» υποκλοπών, είτε μέσω δορυφόρων, είτε με ειδικά σκάνερ που είναι τοποθετημένα μέσα σε «βανάκια» ή μέσα σε ερμητικά κλειστά διαμερίσματα (γκαρσονιέρες), είτε με «υπερκορίους» στα ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ, κ.λπ.

Ένα απο τα μεγαλύτερα σκάνδαλα των τηλεφωνικών υποκλοπών των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα που συγκλόνισε το πολιτικό και όχι μόνο κόσμο, ήταν αυτό που αποκαλύφθηκε το 2005.

Αν όμως γυρίσουμε τις σελίδες της πολιτικής ιστορίας πίσω και σταματήσουμε στην περίοδο 1981-1989 θα διαπιστώσουμε πως το θέμα των τηλεφωνικών υποκλοπών εκείνη την περίοδο όχι μόνο κυριαρχεί αλλά αποτελεί και πάγια τακτική των 2 κομμάτων εξουσίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Πρωταγωνιστές ήταν τότε ο Θεοφάνης Τόμπρας (στέλεχος του ΟΤΕ και πρώην αξιωματικός διαβιβάσεων του στρατού) και προσωπικός φίλος του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου και ο Χρήστος Μαυρίκης που εμφανίζεται με πλήθος κασέτες τηλεφωνικών υποκλοπών και ισχυρίζεται ότι τις πραγματοποίησε κατ' εντολήν της Ν.Δ.

Οι κασέτες με τις τηλεφωνικές υποκλοπές (συνομιλίες) πωλούνται σε καροτσάκια στην Ομόνοια έναντι εξευτελιστικά χαμηλού αντίτιμου (σε δραχμές τότε).

Ο πρώτος διδάξας των παρακολουθήσεων

Πολιτικοί, πρώην στρατιωτικοί, υπάλληλοι της ΚΥΠ και του ΟΤΕ ενεπλάκησαν σε αρκετές υποθέσεις παρακολουθήσεων πολώνοντας αρκετά το κλίμα της εποχής. Η αρχή έγινε με το σκάνδαλο Τόμπρα το οποίο ήρθε στο φως της δημοσιότητας στα μέσα της δεκαετίας του '80.

Ο Θεοφάνης Τόμπρας υπήρξε λοχαγός Διαβιβάσεων και προσωπικός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων και αρχηγών κομμάτων την περίοδο 1981-1989 . Το 1981 τοποθετήθηκε υποδιοικητής του ΟΤΕ, ενώ τον Φεβρουάριο του 1984 έγινε διοικητής. Το 1987, ο τίτλος του άλλαξε και έγινε γενικός διευθυντής. Υπήρξε στενός φίλος του επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη καθώς και των δημοσιογράφων Νίκου Κακαουνάκη και Μάκη Κουρή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές «διευκολύνσεις» προς τα συγκεκριμένα πρόσωπα.

Συγκεκριμένα στην εφημερίδα της εποχής το «Καλάμι»(εκδότης Ν.Κακαουνάκης) είχαν δημοσιευτεί αρκετές φορές κασέτες που περιείχαν ιδιωτικές συνομιλίες ηγετών της ΝΔ, με αποτέλεσμα το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας να καταγγείλλει τον Τόμπρα ως πηγή αυτών των κασετών. Επίσης την περίοδο της διοίκησής του στον ΟΤΕ παραχωρήθηκε έναντι μικρού ποσού ο πύργος του Οργανισμού στη Θεσσαλονίκη στον Γιώργο Κουρή για τη χρήση του ράδιο Θεσσαλονίκη , στο οποίο συμμετείχε τότε ο εκδότης.

Επί της ουσίας ο Θ. Τόμπρας υπήρξε το μάτι και κυρίως το αυτί του Α. Παπανδρέου μέσω της μαζικής παρακολούθησης τηλεφώνων, δημιουργώντας μία ομάδα τεχνικών με βαθύτατη γνώση των υποκλοπών, μεταξύ των οποίων ξεχώριζε ο Χρήστος Μαυρίκης, το όνομα του οποίου εμπλέκεται σε μετέπειτα σκάνδαλα. Μετά την πτώση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το καλοκαίρι του 1989, ο Τόμπρας κατηγορήθηκε για τις καταθέσεις του ΟΤΕ στην Τράπεζα Κρήτης (μέρος του σκανδάλου Κοσκωτά) καθώς και για παράνομες τηλεφωνικές υποκλοπές πολιτικών αντιπάλων του ΠΑΣΟΚ.

Μάλιστα ο ίδιος ο Τόμπρας άφηνε να εννοηθεί ότι είναι πιθανόν να διαρρεύσει αρκετές συνομιλίες τόσο στον Τύπο όσο και σε κασέτες που θα πωλούνταν στην Ομόνοια. Για την πρώτη υπόθεση αθωώθηκε, ενώ η δεύτερη δεν έφτασε ποτέ στη Δικαιοσύνη επειδή η Βουλή ανέστειλε τη δίωξη μετά την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου για την υπόθεση Κοσκωτά και την αλλαγή του πολιτικού κλίματος τον Ιανουάριο του 1992.

Λίγο πριν αποχωρήσει από την διοίκηση του ΟΤΕ, ο Τόμπρας υπέγραψε μία μεγάλη σύμβαση με την εταιρεία Siemens για την ψηφιοποίηση των τηλεφώνων, μία σύμβαση από την οποία δεν μπορούσε εύκολα να απαλλαγεί η μετέπειτα οικουμενική κυβέρνηση και μέρος της οποίας δόθηκε στην εταιρεία Intracom του Σωκράτη Κόκκαλη. Η συμφωνία αυτή, με απευθείας ανάθεση, αφορούσε 470.000 ψηφιακές παροχές αξίας 32,5 δισεκατομμυρίων δραχμών. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινούσε και ο σφιχτός επιχειρηματικός εναγκαλισμός της Siemens, της Intracom και του ΟΤΕ.

Το δεύτερο κρόυσμα υποκλοπών

Η υπόθεση Μαυρίκη αποτέλεσε το δεύτερο κατά χρονολογική σειρά σκάνδαλο με αντικείμενο τηλεφωνικές συνομιλίες δημοσίων προσώπων που κυριαρχούσαν μετά το 1989 και συνέβαλαν στην έντονη πολιτική αστάθεια και την πόλωση εκείνης της περιόδου. Μετά την απόφαση της Βουλής για αναστολή της δίωξης του Α. Παπανδρέου τον Μάιο του 1992 ,όλα έδειχναν ότι το πολιτικό κλίμα της πόλωσης οδηγείτο σιγά σιγά σε εξομάλυνση. Όμως τον Απρίλιο του 1993 ο υπάλληλος του ΟΤΕ, Χρήστος Μαυρίκης, καταγγέλλει ότι διενεργούσε υποκλοπές κατ' εντολή του στρατηγού Ν. Γρυλλάκη, στενού συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Ο Μαυρίκης , και ενώ έχει προηγηθεί η δημοσίευση στον Τύπο, εμφανίζεται με πλήθος κασετών τηλεφωνικών υποκλοπών πολιτικών προσώπων κυρίως του ΠΑΣΟΚ -ανάμεσά τους και ο Ανδρέας Παπανδρέου.Ο ίδιος ο υπάλληλος του ΟΤΕ, σε τηλεοπτικές εμφανίσεις δήλωνε ότι το περιεχόμενο των συνομιλιών τον διασκέδαζε , εκβιάζοντας έτσι εμμέσως αρκετά πρόσωπα, τα οποία γνώριζαν πλέον ότι παρακολουθούνταν.

Τον Μάιο του 1993 συγκροτήθηκε επιτροπή για τη διερεύνηση των καταγγελιών του Χρήστου Μαυρίκη σε βάρος του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για τις τηλεφωνικές υποκλοπές. Στο στόχαστρο μπαίνουν αυτή τη φορά ο τότε πρωθυπουργός και η κόρη του, Ντόρα Μπακογιάννη. Τον Ιούλιο του 1993, δώδεκα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, των οποίων οι συνομιλίες παρακολουθούνταν, υποβάλλουν μηνυτήρια αναφορά και το πόρισμα των ανακριτών δημοσιεύεται τον Δεκέμβριο του 1993, ενώ η Ν.Δ. έχει ήδη απολέσει την εξουσία. Τον Ιανουάριο του 1994 οι Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και Ντόρα Μπακογιάννη παραπέμπονται σε προανακριτική επιτροπή. Μετά το πόρισμα της προανακριτικής ακολούθησαν οι παραπομπές στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο.

Στις 16 Ιουνίου 1994, η Βουλή παρέπεμψε ως «υποκλοπέα» μόνο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, χωρίς τους πιθανούς συνενόχους του για πέντε αδικήματα με 164 υπέρ, 6 κατά και 5 «παρών», αλλά με απόντες τους βουλευτές της Ν.Δ. Τον Νοέμβριο του 1994, το δικαστήριο παραπέμπει τα μη πολιτικά πρόσωπα και στις 16 Ιανουαρίου 1995, ο Α. Παπανδρέου ζητεί από τη Βουλή την αναστολή των ποινικών διώξεων. Ο τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Μ. Εβερτ ζητά να προχωρήσουν οι διαδικασίες για να μη δοθεί η εντύπωση του συμψηφισμού. Τα αποτελέσματα της μυστικής ψηφοφορίας οδηγούν στην αναστολή των διώξεων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και των συνεργατών του.

Ο άνθρωπος που παρακολουθούσε για λογαριασμό του Μητσοτάκη τα τηλέφωνα του Παπανδρέου (και όχι μόνον) εξομολογείται...


O αμετανόητος Χρήστος Mαυρίκης, που ελεύθερος, λόγω παραγραφής του εγκλήματός του από τον Ανδρέα Παπανδρέου, παριστάνει σήμερα τον τιμητή των πάντων με κυνική παρρησία, μιλάει στον Γιώργο Τράγκα (εκπομπή "Ελεύθερος σκοπευτής" στον ΣΚΑΪ - 23/6/2013), για τις παρακολουθήσεις (υποκλοπές και παγιδεύσεις) του Ανδρέα Παπανδρέου και άλλων κατ' εντολή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1988 - 1993.


Στην Αμερική με το γνωστό "Γουότερ γκέιτ" έπεσε ο πρόεδρος Νίξον, εδώ όμως είναι... Βαλκάνια.

Καταλάβατε τώρα πώς άδειασαν και από ποιους τα κρατικά ταμεία, φίλτατοι;

Θα παραθέσω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την αγόρευση του βουλευτή του ΚΚΕ, Ιωάννη Κατσαρού, στη Βουλή στις 16 Ιουνίου του 1994, κατά τη δήθεν διερεύνηση του περιβόητου Σκανδάλου των Υποκλοπών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ένα απόσπασμα που λέει σε ποια τρωκτικά πήγαιναν τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου και τα πακέτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
«Γράφτηκε και κατατέθηκε στην Προανακριτική Επιτροπή ότι πίσω από αυτές καθ’ εαυτές τις υποκλοπές που ερεύνησε η Προανακριτική Επιτροπή εξελίσσονταν η μάχη για τα μεγάλα έργα του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, του Αεροδρομίου των Σπάτων, η μάχη για τα χρήματα του δεύτερου πακέτου Ντελόρ, η μάχη για τις μίζες από τις αποκρατικοποιήσεις, μάχη στην οποία εμπλέκονταν – έτσι γράφτηκε τον Τύπο - ομάδες των δύο κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. 
Επίσης, γράφτηκε ότι στο παιχνίδι αυτό της λείας συμμετείχαν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, συγκεκριμένοι οικονομικοί παράγοντες που ταυτόχρονα είναι και ιδιοκτήτες μεγάλων συγκροτημάτων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Δυστυχώς, δεν έγινε κατορθωτό να εξακριβωθεί ο συγκεκριμένος ρόλος τέτοιων παραγόντων στο παιχνίδι της εξουσίας και του μοιράσματος της πίτας. Τα νήματα της ανάκρισης κόβονταν σε κάποιο σημείο, λες και κάποιες αόρατες δυνάμεις παρενέβαιναν και έλεγαν ως εδώ και μη παρέκει. Έτσι, δυστυχώς, έμειναν αναπάντητα σοβαρά ερωτήματα, που θα αποτελούν μια παρακαταθήκη ανωμαλίας στην πολιτική. (…)»
Αχ, αυτές οι αόρατες-ορατές δυνάμεις του “ως εδώ και μη παρέκει”… Λέτε να ήταν οι πανταχού παρόντες “εξωγήινοι”;

Ιδού τώρα τι είχε πει μεταξύ άλλων, στην αγόρευσή της για το ίδιο θέμα, η μετέπειτα Πρόεδρος της Βουλής κ. Ψαρούδα-Μπενάκη, η οποία είχε επωμιστεί και το κύριο βάρος της υπεράσπισης Μητσοτάκη:
«Κύριοι συνάδελφοι, απ’ αρχής είχαμε ισχυριστεί ξεκάθαρα από πλευράς Νέας Δημοκρατίας, και ο ίδιος ο εγκαλούμενος τέως Πρωθυπουργός, ότι κινήσατε όλη αυτή τη διαδικασία, αξιοποιήσατε στο έπακρο τις καταθέσεις Μαυρίκη… ξέροντας εξ υπ’ αρχής ότι δεν θα φτάσουμε σε δίκη. 
Γιατί η υπόθεση αυτή, επί τη βάσει του νόμου περί ευθύνης υπουργών που θέλετε να την υπαγάγετε, είναι οπωσδήποτε παραγεγραμμένη με την έννοια της αποσβεστικής προθεσμίας. (…) Λέμε ότι η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να φθάσει με το νόμο περί ευθύνης Υπουργών στο Ειδικό Δικαστήριο και ζητούμε – το ζήτησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός – να ερευνηθεί και να δικαστεί από την τακτική Δικαιοσύνη. Ποια υπεκφυγή βλέπετε; Αυτό είναι θάρρος και μια λεβεντιά!»
Εδώ γελάνε, χα, χα, χα! (Είδατε τι καταφέρνει ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης υπουργών που δε θέλει να καταργήσει ούτε ο νεότερος "αρχάγγελος της κάθαρσης", Γιώργος Παπανδρέου;) Ο Ανδρέας Παπανδρέου, όμως, από“μεγαλοψυχία”, δεν επέτρεψε στο Μητσοτάκη να δείξει τη “λεβεντιά” του στην τακτική Δικαιοσύνη, κι έτσι οι ηθικοί αυτουργοί μαζί με τους φυσικούς αυτουργούς, όπως ο Χ. Μαυρίκης, κυκλοφορούν έκτοτε αμετανόητοι και μας εμπαίζουν. Όχι βέβαια ότι υπάρχουν στον τόπο μας δικαστές που θα καταδίκαζαν έναν πρώην Πρωθυπουργό. Αστεία πράγματα! Η καλοπληρωμένη “ανεξάρτητη” Δικαιοσύνη στέκεται πάντα στο ύψος της, και με τη συνδρομή της φτάσαμε στη σημερινή οικονομική και ηθική εξαθλίωση, καθώς και στην απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας.

Και για να μην παραπονιούνται οι πράσινοι φίλοι μας ότι αδικούνται που δεν αναφέρομαι και στις υποκλεπτικές επιδόσεις του ινδάλματός τους, Ανδρέα Παπανδρέου, θα παραθέσω αποσπάσματα της αρθρογραφίας της εποχής εκείνης. Είναι χαρακτηριστικό ότι εξ οικείων τα βέλη!
«ΓΝΩΜΗ της Κυριακής 
(…) Ποια σχέση μπορεί να έχει με τη δημοκρατία ένας σοσιαλιστής πρωθυπουργός, με δραστηριότητα τέτοια που δεν θα μπορούσε να συλλάβει ούτε η φαντασία του Κόναν Ντόιλ ή του Μορίς Λεμπλάν; 
Κάθε νεότερη αποκάλυψη που γίνεται στην Προανακριτική των τηλεφωνικών υποκλοπών είναι και πιο ανατριχιαστική από την προηγούμενή της.
Για λογαριασμό του “μεγάλου αδελφού” δούλευε στα “σπλάχνα” της ΚΥΠ ο “άνθρωπος-αράχνη με τα 44 τηλέφωνα”, όπως τον αποκαλεί ο πρωτοσέλιδος τίτλος του χθεσινού “ΕΘΝΟΥΣ”. (Γιατί όχι όμως άνθρωπος-σαρανταποδαρούσα;) 
Ο “Αριστείδης” αυτός (που τον αντάμειψε ο Ανδρέας ως ευρωβουλευτή, εξασφαλίζοντάς του και μελλοντική φυγοδικία με τη διαμονή του στο εξωτερικό), κρυφάκουγε τις συνομιλίες όποιων ανθρώπων εκείνος έκρινε (από Καραμανλή μέχρι “Αυριανή”) και, στη συνέχεια, μεταβίβαζε τις κασέτες στον αρχηγό του. Γι’ αυτόν τον τελευταίο, η ακρόαση κασετών αποτελούσε (έτσι θρυλείται) ιδιαίτερη αδυναμία.» 
(“ΕΘΝΟΣ”, 3 Σεπτεμβρίου 1989)
Εξάλλου, στις 22 Σεπτεμβρίου του 1989, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στη στήλη ΑΠΟΨΕΙΣ, δημοσίευσε άρθρο του διευθυντή της κ. Σεραφείμ Φυντανίδη, το οποίο είχε διαβάσει ο ίδιος στο δελτίο ειδήσεων της ΕΤ-1 στις 6.30μ.μ. της 21ης Σεπτεμβρίου, δηλαδή μια μέρα μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου από τη Βουλή για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Παραθέτω προφητικό απόσπασμα:
«Μετά την παραπομπή
ΜΠΟΡΕΙ ο Ανδρέας Παπανδρέου να γύρισε ξανά την πλάτη στη Βουλή, αλλά η παραπομπή του στο Ειδικό Δικαστήριο για τις υποκλοπές είναι γεγονός. (…)
ΓΙ’ ΑΥΤΟ είναι πασιφανές ότι ο Ανδρέας μεταθέτει την τελική υπεράσπιση (μην ξεχνάμε ότι επίκειται και δεύτερη παραπομπή του για το άλλο, το μέγα σκάνδαλο, το σκάνδαλο Κοσκωτά) στους οπαδούς του. Ένα ισχυρό ποσοστό στις προσεχείς εκλογές θα είναι το έσχατο υπερασπιστικό του όπλο. Ο ίδιος δεν έχει διακηρύξει: “Δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνο Λαός”; Και πρόσφατα: “Μαζί μου δικάζουν και τη δημοκρατική παράταξη”; (….)
Το ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία. (…)»
Όπως γνωρίζουν οι παλιότεροι, το ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ του λαού έκανε καλή δουλειά, όπως ακριβώς είχε υπολογίσει ο πανούργος Ανδρέας Παπανδρέου.

Πάρτε μια πικρή γεύση με τα επόμενα video από την άκρως αποκαλυπτική εκπομπή της Ζούγκλας στις 4 Μαρτίου του 2004 (Το βίντεο απο εδώ).



Το 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ φώναζε για προβοκάτσιες και υποκλοπές καλώντας τον διοικητή της ΕΥΠ στη Βουλή και σήμερα αρνείται την έρευνα!

Το 2013 ο Σκουρλέτης και η Αυγή έκαναν λόγο για υποκλοπές και προβοκάτσιες...


Το τότε δημοσίευμα της Αυγής μάλιστα υποστήριζε ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο της κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) κατά του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο περιλάμβανε (έλεγαν) συστηματική παρακολούθηση των τηλεφώνων βουλευτών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, με την ελπίδα να στοιχειοθετηθεί η σχέση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με οποιασδήποτε μορφής βία. Η κυβέρνηση είχε αντιδράσει απαξιωτικά, καλώντας όποιον έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αν και δεν είχε υιοθετήσει επισήμως το δημοσίευμα, ζητούσε με τη σειρά του από την κυβέρνηση να υπάρξει θεσμική συζήτηση στη Βουλή για τη λειτουργία της ΕΥΠ.


Ο Σκουρλέτης φώναζε ότι έχει υπόνοιες ότι παρακολουθούν το τηλέφωνό του όπως και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για να τους εμπλέξουν στην υπόθεση των Σκουριών. Μιλούσε ανοιχτά μάλιστα για προβοκάτσιες.


Και φτάνουμε στο σήμερα όπου ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε την έρευνα για τις υποκλοπές των συνομιλιών του ΔΝΤ (είδηση)

Ο καθένας πιστεύω αντιλαμβάνεται τον λόγο της άρνησης...

Αυτά γίνονταν τότε, και συνεχίζονται αισίως μέχρι των ημερών μας, ενώ ο υπερήφανος δημοκρατικός λαός μας συνεχίζει να πληρώνει τον λογαριασμό....

Επιμέλεια: www.logiosermis.net

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top