Βρισκόμαστε στο τέλος του Φθινοπώρου και όλα τα νοικοκυριά έχουν ήδη βγάλει το χειμερινό ρουχισμό. Ωστόσο, στο σπιτικό της Νέας Δημοκρατίας, κάποιοι προσπαθούν να ανασύρουν ακόμη από τη ναφθαλίνη το πολιτικό παλτό, τον Αντώνη Σαμαρά. Ο οποίος προφανώς επιβίωσε από τον σκόρο και άλλα τέτοια βλαβερά και επιζήμια μαμούνια.

Και είναι σίγουρο πως, την επαναφορά του Αντώνη Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή την θέλουν και οι δανειστές – τοκογλύφοι “εταίροι” μας, που δεν ξεχνούν την απόλυτη υποταγή του κ. Σαμαρά στην Γερμανίδα Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ. Τότε, που στο πρώτο του ταξίδι στο Βερολίνο ως Πρωθυπουργός, στις 24 Αυγούστου 2012, στη συνάντηση μαζί της, είπε το ιστορικό πλέον: “Ουδείς αναμάρτητος”. Τότε, που υποτάχθηκε απόλυτα στη Νέα Γερμανική Κατοχή. Τότε, που ακύρωσε όλον τον προηγούμενο εαυτό του και από μπουρλοτιέρης, μεταβλήθηκε σε ένα βλαβερό ζουζούνι για τον λαό μας και τον τόπο μας. Γι΄ αυτό – όπως λέγεται – οι αξιωματούχοι της ΕΕ, θα προσπαθήσουν να τον εντάξουν στην κεντρική ελληνική πολιτική σκηνή μέσω μιας Οικουμενικής Κυβέρνησης ή διαφορετικά, θα τον τοποθετήσουν σε θέση “κλειδί” στην Ε.Ε. Όμως, πρωταρχικός στόχος τους είναι να αξιοποιηθεί εντός των τειχών για να “παίξει” το παιχνίδι τους. Από τη στιγμή, που παρ΄ ότι ο Τσίπρας έχει υποταχθεί ολοκληρωτικά στα κελεύσματά τους, εν τούτοις δεν απολαμβάνει της τυφλής εμπιστοσύνης τους. Και αφετηρία αυτών των πολιτικών εξελίξεων θα είναι η μη συμφωνία των “κόκκινων” δανείων που τσουρουφλίζει χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά!!

Έτσι, στην εξύφανση αυτού του ευρύτερου σχεδίου επαναφοράς του κ. Σαμαρά στην εγχώρια πολιτική σκηνή, εντάσσεται και η παρουσία του στο εκλογικό συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Μαδρίτη, όπου κυριάρχησαν οι θετικές αναφορές προς το πρόσωπό του. Επίσης, το δείπνο που παρέθεσε προς “τιμή” του ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόφσκι και η συζήτηση που είχαν οι δυο άνδρες για αρκετή ώρα. Να σημειωθεί πως είχαν προηγηθεί οι συναντήσεις του Ντομπρόφσκι, με τον Αλέξη Τσίπρα, τον Γιώργο Σταθάκη και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.

Στο ίδιο πλαίσιο – προβολής της επαναδραστηριοποίησης του Σαμαρά στα κοινά - εντάσσεται και η συνέντευξη που έδωσε λίγες ημέρες μετά, στην Ισπανική εφημερίδα La Rason και στη δημοσιογράφο Esther Sanz, όπου στέλνει ηχηρό μήνυμα – πριν από τις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ – σε πολλούς αποδέκτες, δηλώνοντας: “Εξακολουθώ να είμαι ενεργός στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας μου”. Ταυτόχρονα, υπερασπίζεται την πολιτική διακυβέρνησης της χώρας από τον ίδιο.

Σε αυτή τη συνέντευξη, ο πρώην Πρωθυπουργός, παίζει άριστα το επικοινωνιακό παιχνίδι της επανάκαμψής του – αφού εκ των υστέρων θεωρεί ως λάθος την μη εξάντληση της τετραετίας από την κυβέρνησή του – και εξαπολύει σφοδρή επίθεση κατά Τσίπρα – από τη στιγμή που η ΝΔ ασχολείται με τα εσωκομματικά της – αναφέροντας πως, “ο λαϊκισμός είναι ασθένεια που μπορεί ακόμη να θεραπευτεί για να επιστρέψει η εμπιστοσύνη. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο τη χώρα την κυβερνούν λαϊκιστές. Πιστεύω ότι ο Τσίπρας κατέστρεψε τις θετικές προοπτικές για την Ελλάδα, που η κυβέρνησή μας είχε δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια…. Ο Τσίπρας έβαλε πάλι την Ελλάδα στην εντατική, μετά από λίγους μήνες ανόητων και ανεύθυνων πολιτικών και των εξωφρενικών υποσχέσεων που έδωσε προκειμένου να αναδειχθεί στην εξουσία και για τα ψέματα που λέει για να παραμείνει στην εξουσία… ”.

Ωστόσο, ο πρώην Πρωθυπουργός ξεχνάει πολύ σύντομα τον δικό του υπέρμετρο λαϊκισμό πριν αναλάβει την Εξουσία. Ξέχασε πολύ γρήγορα – όταν έγινε Πρωθυπουργός – τις εξαγγελίες του στα “Ζάππειο I”, “Ζάππειο II”, “Ζάππειο III”. Απάλειψε από τη μνήμη του τα όσα κατήγγειλε στον Γιώργο Παπανδρέου για την υπαγωγή της Πατρίδας στο Μνημόνιο, αλλά και τα όσα υποσχόταν στον ελληνικό λαό – θεσμικά, κοινωνικά, οικονομικά – για καλύτερες ημέρες. Ημέρες, που όπως έλεγε, θα έδιναν Προοπτική, Ελπίδα και Ανάπτυξη!!

Αλλά δεν πρέπει να ξεχνά ο πολιτικός τζιτζιφιόγκος πως, στις 27 Νοεμβρίου 2015, ξεκινάει, ίσως, η μεγαλύτερη μεταπολεμική δίκη. Η δίκη που θα διερευνήσει το πολύκροτο σκάνδαλο των “μαύρων ταμείων” της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens, που συγκλονίζει επί μια δεκαετία την ελληνική πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου. Όταν η Siemens “λάδωνε” σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου της Ελλάδος, προκειμένου να λυμαίνεται όλα τα μεγάλα έργα του Δημοσίου!! Και βέβαια στο σκαμνί κάθονται 64 κατηγορούμενοι και από αυτούς απουσιάζουν τα ηχηρά ονόματα της πολιτικής, εκτός του Τσουκάτου, “στρατηγού” του πρώην Πρωθυπουργού Σημίτη και του Μαντέλη. 

Αλλά ουδείς γνωρίζει αν κάποιος εξ αυτών κελαηδήσει, από τη στιγμή που στις πλάτες τους “ακουμπούν” σωρεία κακουργηματικών πράξεων. Όπως επίσης, ουδείς μπορεί να γνωρίζει τι θα αποκαλύψουν μέσω των καταθέσεών τους, μάρτυρες που έχουν ήδη κληθεί από τη Δικαιοσύνη. Και επιτρέψτε μου να σας πω πως, ίσως, να μην είναι καθόλου ευχάριστοι στον Αντώνη Σαμαρά!! Ίσως λοιπόν, να μάθουμε:
  • Εάν υπήρξε βαθύτερη σχέση Σαμαρά με Siemens και Σωκράτη Κόκκαλη (Intracom). (Να θυμίσουμε εδώ πως, η ανάληψη το 1993 της ψηφιοποίησης των γραμμών του ΟΤΕ από τη Siemens και την Intracom, έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη)
  • Εάν υπήρξε υπόγεια διαδρομή της στήριξης στον Ανδρέα Παπανδρέου το 1996 μέσω της υποψηφιότητας Στεφανόπουλου στον Προεδρικό θώκο. 
Άλλωστε, οι παρούσες συγκυρίες ευνοούν αποκαλύψεις στη δίκη της 27ης Νοεμβρίου – παρ΄ ότι θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα αναβολής της – από τη στιγμή που μόλις προ ημερών η νομιμότητα και η συνταγματικότητα του επιζήμιου για το Ελληνικό Δημόσιο, εξωδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ της Siemens και του Δημοσίου, παραπέμπεται στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Μια απόφαση που δικαιώνει απόλυτα τον πολυετή αγώνα μας στο συγκεκριμένο ύψιστο ζήτημα πολιτικής απατεωνιάς. 

Όταν, ο Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας υπέγραφε “με το πιστόλι στον κρόταφο” στις 22 Αυγούστου 2012 (δυο μέρες μετά πραγματοποιήθηκε το πρώτο ταξίδι Σαμαρά στο Βερολίνο και η συνάντησή του με τη Μέρκελ) τον “εξωδικαστικό συμβιβασμό” Siemens – Δημοσίου. Ο οποίος υποκαθιστούσε την μοναδική ομόφωνη απόφαση διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο των “μαύρων ταμείων” της Siemens, που όριζε αποζημίωση υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, τουλάχιστον της τάξεως των 2 δις ευρώ. Και τα οποία μετετράπησαν με τον “εξωδικαστικό συμβιβασμό” σε 200 εκατ. ευρώ, που στα περισσότερα σημεία του, μέχρι σήμερα δεν έχει υλοποιηθεί από την γερμανική εταιρεία!! 

Να σημειωθεί επίσης, πως ο “εξωδικαστικός συμβιβασμός” υπογράφηκε από τη Siemens τον Μάρτιο του 2012 και παρ΄ ότι υπάρχει σαφής όρος πως καθίσταται άκυρος, εάν τα δυο συμβαλλόμενα μέρη δεν τον υπογράψουν εντός 45 ημερών, εντούτοις ο Γιάννης Στουρνάρας τον υπέγραψε 5 μήνες μετά και δυο μέρες πριν το ταξίδι Σαμαρά στο Βερολίνο. Πιθανώς λοιπόν, ο κάθε κακόπιστος να ισχυρισθεί πως υπήρξε ένας πολιτικός εκβιασμός. Κάτι που ενισχύεται από το γεγονός πως οι προκάτοχοι του Στουρνάρα, Σαχινίδης και Ζανιάς, αρνούνταν πεισματικά να υπογράψουν αυτόν τον “εξωδικαστικό συμβιβασμό”.

Κλείνοντας, να πω πως είναι στο “χέρι” της Ελληνικής Δικαιοσύνης να εξυφάνει αυτό το αμαρτωλό πολιτικό κουβάρι της διαπλοκής. Επιβάλλεται!! Το οφείλει στον Ελληνικό λαό που δυστυχεί και πληρώνει – μόνο αυτός - επί δικαίων και αδίκων!!!

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top