Ήρθες στον κόσμο ως άνθρωπος τρία χρόνια χτυπούσε αγνά η μικρή καρδούλα σου αλλά δεν άντεξε τον πόλεμο και από ανθρώπους προδόθηκες.

Βρήκες μια βαρκούλα για να ξεφύγεις από τις πύρινες γλώσσες ενός μαρτυρικού κόσμου. Η ελπίδα(η βάρκα) είχε σαπίσει όμως ,από τη δήθεν πρόοδο ενός μοντέρνου καιρού. Και εγώ ,εμείς δεν κάναμε τίποτα για να σωθεί το σώμα σου. Εύχομαι όμως Αιλάν Κουρντί ναυαγέ από το πλοίο της ανθρωπιάς η ψυχή σου να βρει όπου και αν βρίσκεται τη γαλήνη και την ασφάλεια που εδώ σε αυτήν Γη δεν βρήκες.

Αυτά είναι τα λόγια ,οι σκέψεις που με ντροπή τολμώ να προφέρω ως φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει αλλά και ως μια κατηγορία που αποτελεί μόνο ένα θλιβερό κομμάτι ενός φρικαλέου κατηγορητηρίου που στήνει στο εδώλιο την ανθρωπότητα.

Δεν ξέρω αν με το να καταγράφω και να διαπιστώνω το έλλειμμα ανθρωπιάς στις μέρες μας αλλάζει κάτι, αλλά θεωρώ ότι είναι μια καλή αρχή. Δεν πιστεύω πως από την γέννησή μας οι άνθρωποι χωριζόμαστε σε δύο κατηγορίες :σε καλούς και κακούς. Όλοι είμαστε εν δυνάμει ικανοί να αποκτήσουμε κάθε ιδιότητα. Απλώς ανάλογα με τις συνθήκες ,τα βιώματα και την αγάπη που λαμβάνει ο κάθε άνθρωπος υπερισχύει ένα χαρακτηριστικό καλοσύνης ή αθλιότητας που τον κατατάσσει κάπου. Και πιστέψτε με το ότι κάποιος είναι κακός δεν είναι κάτι τελεσίδικο ,καθώς ψήγματα ανθρωπιάς υπάρχουν και στις πιο σκοτεινές ψυχές. Το κακό είναι η έλλειψη του καλού. Για να υπάρχει όμως σκοτάδι σημαίνει πως κάποτε υπήρξε και φως.

Σκοπός μας λοιπόν πρέπει να είναι η αναζήτηση ανθρώπου μέσα στον άνθρωπο. Μόνο έτσι θα σταματήσει το βύθισμα των ψυχών στη θάλασσα του αποκλειστικού συμφέροντος και της απανθρωπιάς όπου οι άνθρωποι αγκιστρώνονται στα δίχτυα ενός άκαρπου ανθυγιεινού εγωισμού.

Αφού λοιπόν επιλέξουμε το "καλό" στρατόπεδο για τους εαυτούς μας τότε και μόνον τότε θα είμαστε σε θέση να καθοδηγήσουμε και τους άλλους ανθρώπους εκεί ,ώστε όλοι μαζί να παλέψουμε για την σωτηρία. Δεν έχει σημασία αν θα επιτευχθεί ο σκοπός μας .Σημασία έχει να προσπαθήσουμε. Από ανθρωπάκια να γίνουμε άνθρωποι.

Το οφείλουμε σε όσους ανθρώπους υπήρξαν ,υπάρχουν ή θα υπάρξουν. Μη γελιόμαστε ο θάνατος του τρίχρονου αγοριού δεν είναι ούτε θα είναι ο τελευταίος.

Επιπροσθέτως ,δεν πρέπει να πιστεύουμε πως ό, τι κακό συμβαίνει στην αυλή του γείτονα δεν μας αφορά. Πρέπει όσο ακόμα είναι εκεί να το αντιμετωπίσουμε ,γιατί αν δεν το κάνουμε τότε θα έρθει και στη δική μας αυλή. Και αν δεν μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους που βρίσκονται μακριά ας ξεκινήσουμε με τους ανθρώπους στην Ελλάδα που υποφέρουν.

Τέλος , για να μην μακρηγορώ θα ήθελα να παραθέσω κάτι που μας δίνει ελπίδα ,αλλά ταυτοχρόνως αποδεικνύει ότι ό, τι δεν μπορούν να κάνουν οι απρόσωπες κυβερνήσεις το κάνουν οι απλοί ιδιώτες. Ειδικότερα, μια ομάδα εθελοντών από το Κιλκίς και τη Θεσσαλονίκη μαγειρεύει 2000 μερίδες φαγητό εβδομαδιαίως για τους πρόσφυγες που περιμένουν με αγωνία την επόμενη πράξη της ζωής τους στην ουδέτερη ζώνη της Ειδομένης.

Ιχνηλάτης

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top