Να τι θα έκαναν στην Αθηναϊκή Δημοκρατία, στην οποία λειτουργούσε ο νόμος που έφερε τον τίτλο: «Το αδίκημα εξαπάτησης του λαού»…

του Παναγιώτη Παπαγαρυφάλλου

Με το νόμο αυτό η Συνέλευση του λαού, στην Πνύκα, πήρε απόφαση και καταδίκασε σε θάνατο τον διάσημο στρατηγό Μιλτιάδη, τον αρχιτέκτονα της περίφημης μάχης του Μαραθώνος, στην οποία… κατατροπώθηκαν οι Πέρσες. Αυτή η καταδίκη υπήρξε προϊόν της αδυναμίας του στρατηγού να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του να κάνει πλούσιους τους Αθηναίους αν του έδιναν 70 πλοία να καταλάβει την Πάρο.

Τα έδωσαν, εναυμάχησε, τραυματίστηκε αλλά δεν νίκησε, με συνέπεια να καταδικαστεί σε θάνατο το 489 π.Χ. με ένα τεράστιο πρόστιμο.

Πέθανε στη φυλακή και ο γιος του ο Κίμων πλήρωσε αυτό το τεράστιο πρόστιμο (βλ. γι’ αυτό το ζήτημα το άρθρο μου: «Οι υποσχέσεις των πολιτικών ως αδίκημα της εξαπάτησης του λαού» (στα «Πολιτικά Θέματα», της 9-7-1993).

Συνεπώς, και εν όψει του γεγονότος ότι στο εκφυλισμένο συμμοριακό και οικογενειοκρατικό και αποικιοκρατικό πολιτικό σύστημα των Ελλήνων Χριστιανών δεν ισχύει ανάλογος νόμος, οι ευθύνες περιορίζονται στο ΗΘΙΚΟ πεδίο.

Ο μεγάλος, πολιτικά, ανακόλουθος είναι ο πρωθυπουργός, ο οποίος επί χρόνια υποσχέθηκε τόσα και τόσα στο σάπιο λαό, αρχής γενομένης από το διαβόητο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», και από την ακύρωση των μνημονίων και από το «Δημοψήφισμα», και από τις «φλογέρες που θα παίζουν για να χορεύουν οι Αγορές» κ.λπ. κ.λπ.

Άρα: Είναι αυτός –ανεξαρτήτως των καταθλιπτικών συνθηκών – ο οποίος απέστη των δοθεισών υποσχέσεων και των προγραμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίθετα, οι διαφωνούντες βουλευτές και υπουργοί του εμμένουν στην πραγμάτωση υποσχέσεων και προγράμματος. Συνεπώς: Από ηθική και πολιτική άποψη έχουν μαζί τους το δίκαιο και την πολιτική ηθική.

Καταλήγω: Με βάση αυτά τα γεγονότα και τους κανόνες της πολιτικής ηθικής – που συνδέεται και με την ατομική – οι διαφωνούντες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την απομάκρυνση του πρωθυπουργού από την κυβέρνηση και ΟΧΙ το αντίθετο. Άλλο τι ορίζει το σαχλοειδές Ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο κατά συρροή παραβιάστηκε όλα αυτά τα χρόνια της πολιτικής σήψης.

Άλλο επίσης το άθλιο γεγονός ότι στο χυδαίο δημόσιο βίο της ελληνικής Μπανανίας οι ηθικοί πολιτικοί κανόνες θεωρούνται… μιάσματα.

Πρόκειται για ένα εθνοκτόνο και κοινωνιοκτόνο πολιτικό γεγονός, τις ολέθριες συνέπειες του οποίου ανέδειξα πριν από πολλά χρόνια (βλ. τα άρθρα μου: «Η ύπαρξη πολιτικής ηθικής στην πρακτική των κομμάτων» («Καθημερινή» της 5-4-1985) και «Η ηθική της εξουσίας όρος για την αξιοκρατία» («Καθημερινή» της 4-9-1987).

Εν κατακλείδι: Οι ευθύνες όλων των πολιτικάντηδων παραμένουν στο ηθικό και πολιτικό πεδίο – δηλαδή στο ΤΙΠΟΤΑ – αφού: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις και οι εκατοντάδες βουλευτές ΟΛΩΝ των κομμάτων δεν ψήφισαν έναν ανάλογο νόμο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας» όπως πρότεινα στο άρθρο μου του 1993. Στην εκφυλισμένη πολιτική ζωή της Ελλάδας όποιος τολμήσει να ψελλίσει πατρίδα, έθνος και πολιτική ηθική θεωρείται αποσυνάγωγος! Γι’ αυτό πάμε για ψόφο, αφού ο φαυλεπίφαυλος λαός τιμά και δοξάζει τους ψευταράδες πολιτικάντηδες.

Ο ίδιος πήρε διαζύγιο από την πολιτική ηθική εδώ και δεκαετίες! Βέβαια όλα αυτά ανήκουν στο χώρο της θεωρίας, η οποία δεν έχει καμμία σχέση με την πρακτική και τη ζωή των Ελλήνων…χριστιανών, οι οποίοι είναι «πρακτικοί» δηλαδή ρέπουν στην κοπριτοκρατία.

Νέο Ελληνικό Φόρουμ

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top