Σ’ αυτόν τον όμορφο κόσμο που ζούμε σήμερα, υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι ανώνυμοι και πολύ λίγοι επώνυμοι, που έχουν αναλάβει να καθορίζουν νομοτελειακά τις τύχες των ανωνύμων συνανθρώπων τους.

Εγώ ανήκω στους πρώτους . Είμαι ένας από τους επτά περίπου δισεκατομμύρια ανώνυμους ανθρώπους, που ζουν σήμερα σ’ αυτόν τον κακοποιημένο πλανήτη. Έχω εισπράξει πολλές απογοητεύσεις στη ζωή μου, από τους λίγους εκείνους επώνυμους , που βιώνουν ανάμεσά μας , αλλά ξεχωριστά ο καθένας τους , με τον δικό τους τρόπο και προσπαθούν να μας μεταδώσουν την αισιοδοξία τους , με τα πληθωρικά τους λόγια, αλλά εκείνο που καταφέρνουν πάντοτε, είναι να μας τροφοδοτούν με πολλή απογοήτευση ,επιβεβαιώνοντας την δυσπιστία μας απέναντί τους.

Απ’ όλους αυτούς ,βέβαια, την πρωτοκαθεδρία κατέχουν οι πολιτικοί μας ηγέτες και δεν εννοώ μόνο τους μικρούς, εκείνους που κυβερνούν την χώρα μας, με την δική μας ψήφο ή και χωρίς αυτήν και μας έχουν στερήσει και αυτό ακόμη το δημοκρατικό μας δικαίωμα, να εκφράσουμε την δυσαρέσκεια μας, με την λευκή ψήφο, αφού έχουν καταφέρει να την εντάξουν στα άκυρα ψηφοδέλτια, λες και είναι δικό μας λάθος εκ παραδρομής ,το έλλειμμα της πολιτικής τους αξιοπιστίας, αλλά και τους μεγαλύτερους ,εκείνους που διαφεντεύουν ολόκληρο τον πλανήτη.

Όλοι αυτοί, ζευγμένοι άρρηκτα στο άρμα των μεγάλων κέντρων της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας, το περιφέρουν φορτωμένο με τις τύχες των λαών, απ’ άκρου εις άκρον του πλανήτη μας, εκτελώντας πιστά και απαρέγκλιτα, τις εντολές των κηδεμόνων τους και επιμένουν, με τις αλλεπάλληλες προεκλογικές τους υποσχέσεις, λέγοντας ότι θα μας εξασφαλίσουν σύντομα μια θέση στον επίγειο παράδεισο.

Και επειδή αυτό ποτέ δεν το πετυχαίνουν, όσο βρισκόμαστε ακόμη στον μάταιο τούτο κόσμο, εμείς δεν θα πρέπει να χάσουμε την ελπίδα μας, γιατί υπάρχουν και οι άλλοι ηγέτες μας, οι θρησκευτικοί , που είναι πιο σίγουροι εκείνοι ,ότι θα μπορέσουν να μας μεταφέρουν, όχι όμως εν τη ζωή, αλλά μετά θάνατον πλέον, στον ουράνιο παράδεισο, αρκεί εμείς, οι πολλοί και αφελείς ανώνυμοι, να συνδράμουμε, για την διατήρηση της προσωπικής τους ευδαιμονίας, καταθέτοντας τακτικά τον οβολό μας στον “Οίκο του Κυρίου“.

Στην κλίμακα αυτή των επωνύμων, σε ένα παραπλήσιο σκαλοπάτι, στέκονται αγέρωχοι και υπερήφανοι, οι ανά τον κόσμο διανοούμενοι, οι οποίοι ,πλην απελπιστικά λίγων εξαιρέσεων, έχουν απεμπολήσει τον ρόλο τους, να ενημερώνουν τους λαούς, για τους κινδύνους τους οποίους εγκυμονούν για την ανθρωπότητα, η απληστία της οικονομικής ολιγαρχίας και η αλαζονεία της πολιτικής εξουσίας και αναπαύονται μακαρίως στις πολυτελείς πολυθρόνες ,που τους έχουν παραχωρήσει οι εκπρόσωποι αυτοί της εξουσίας ,αφήνοντας τελείως ελεύθερο το πεδίο, σ’αυτούς τους αριστούχους της πολιτικής υποκρισίας, να διαχειρίζονται τις τύχες των λαών τους.

Κάπου εκεί κοντά, βρίσκονται και οι επιφανείς επιστήμονες-ερευνητές, αλλά αυτοί είναι διχασμένοι. Δεν έχουν όλοι τους την ίδια αντίληψη, περί ανθρωπισμού. Άλλοι πασχίζουν, με χίλιους δυο τρόπους ,να μας αυξήσουν το προσδόκιμο ζωής, λες και η διάρκεια της ζωής είναι ο βασικός παράγοντας, που προσδιορίζει την αξία της και όχι η ποιότητά της και άλλοι εργάζονται πυρετωδώς , με το αζημίωτο βέβαια , για να εξασφαλίσουν αμύθητα πλούτη στις “ανθρωπιστικές” εκείνες επιχειρήσεις , που παράγουν και εκσυγχρονίζουν συνεχώς τα οπλικά τους συστήματα . Εκείνα που προμηθεύονται και χρησιμοποιούν οι πελάτες τους ,ηγέτες των λαών, για να “χαρίσουν” τον θάνατο σε εκατομμύρια αθώους συνανθρώπους τους , ή για να προστατεύσουν δήθεν τους λαούς τους , από μια ενδεχόμενη επίθεση ενός εχθρού, όχι πάντοτε του ιδίου, που είναι και αυτός δημιούργημα των προμηθευτών τους.

Στην ίδια κλίμακα των επωνύμων, βρίσκονται και οι δημοσιογράφοι, που αμείβονται πλουσιοπάροχα, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ή απ’ ευθείας ,από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, για να μας αποκρύπτουν συστηματικά τις αλήθειες και να καλύπτουν τα ανομήματα της άρχουσας τάξης και της διαπλεκόμενης, με αυτήν, πολιτικής ηγεσίας.

Αυτοί λοιπόν οι επώνυμοι, στην πλειονότητά τους, αν και είναι πολύ λίγοι, συγκριτικά με ολόκληρο τον πληθυσμό της Γης, διαχειρίζονται σήμερα τις τύχες επτά δισεκατομμυρίων ανθρώπων . Από τα χέρια τους κρέμεται, όχι μόνο η επιβίωση του ανθρώπινου γένους, αλλά η διαιώνιση ή η ολοκληρωτική εξαφάνιση της μοναδικής ίσως ζωής, όπως την εννοούμε εμείς, επάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη . Τελικά, ο χρόνος θα δείξει, αν η βλάβη, την οποία έχουν υποστεί τα εγκεφαλικά κύτταρά τους, είναι αναστρέψιμη και η ιστορία του ανθρώπινου γένους θα το καταγράψει, αν υπάρξουν άνθρωποι για να την ολοκληρώσουν.

Αιμίλιος Κομίνης
Διπλωματούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top