Eυρωπαϊκή απόρριψη των εθνικών προϋπολογισμών που παραβιάζουν τους κανόνες θέλει ο Schaeuble!

Μπροστά σ’ ένα ακόμη χειρότερο κύμα λιτότητας και οριζόντιων περικοπών βρίσκεται ολόκληρη η ευρωζώνη. Ο έλεγχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στους προϋπολογισμούς τους γίνεται ακόμη πιο ασφυκτικός παρακάμπτοντας εθνικά κοινοβούλια και εθνικές νομοθεσίες! Το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας που αναμένεται να κάνει οσονούπω το ντεμπούτο του εισάγει νέους ακόμη πιο αδίστακτους και ανελέητους όρους συμμόρφωσης της οικονομίας ενός κράτους μέλους. Πολύ σύντομα θα μας κάνουν να λαχταράμε τα μνημόνια.

Σύμφωνα με έγγραφο που έχει στην κατοχή της η εφημερίδα Handelsblatt, το γερμανικό Υπ. Οικονομικών, έχει καταρτίσει σχέδιο το οποίο περιέχει λίστα μέτρων για τις περιπτώσεις παραβίασης του συμφώνου σταθερότητας.

Το έγγραφο προτείνει να συσταθεί ανεξάρτητη αρχή που να επιβλέπει τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών.


Παράλληλα, τη δυνατότητα άσκησης βέτο από τα ευρωπαϊκά όργανα έναντι των εθνικών προϋπολογισμών που παραβιάζουν τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθεί ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών, W. Schaeuble, ο οποίος έχει καταρτίσει σχέδιο για την επόμενη μέρα της εξόδου της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ. 

Σύμφωνα με το σχέδιο μεταρρύθμισης, η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή των Τραπεζών διαχωρίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης επίσης θα αναβαθμιστεί.

Οι υπερεξουσίες των Βρυξελλών

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί για πρώτη φορά οι υπάλληλοι στις Βρυξέλλες, θα έχουν το δικαίωμα να επιθεωρούν τα σχέδια δαπανών πριν από την έγκρισή τους από τα εθνικά κοινοβούλια. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή ο ρυθμιστικός βραχίονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε την εξουσία να απαιτήσει αναθεωρήσεις σε μια προσπάθεια να επιβάλει «από τα πάνω» την πειθαρχία σ’ όλα τα κράτη μέλη και την ενθάρρυνση του συντονισμού. Με τον τρόπο αυτό η πίεση να συνεχιστεί η λιτότητα θα είναι ασφυκτική και αμείωτη σ’ όλες τις χώρες της ευρωζώνης.

Τα κράτη μέλη χάνουν ένα από τα πιο θεμελιώδη στηρίγματα της εθνικής τους κυριαρχίας, την σύνταξη του κρατικού προϋπολογισμού και την ανεξάρτητη έγκρισή του από τα εθνικά κοινοβούλια. Μετά από αυτό οι κρατικοί προϋπολογισμοί είναι στην αρμοδιότητα και υπό την υψηλή εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αυτή στην ουσία θα αποφασίζει για όλα τα δημοσιονομικά θέματα σε μια χώρα και όχι το εθνικό κοινοβούλιο. Το δεύτερο απλά θα έρχεται κατόπιν εορτής να νομιμοποιήσει τα προαποφασισμένα.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε ρόλο παρακυβέρνησης

Τα τελευταία πέντε χρόνια ένα κύμα μεταρρυθμίσεων έχουν ενισχύσει την πυγμή της Επιτροπής, ενώ μερικοί λένε ότι το Βέλγιο θα μπορούσε να είναι η πρώτη χώρα που θα υποστεί τις κυρώσεις βάσει των νέων κανόνων. Οι νέοι κανόνες επιτρέπουν την επιβολή προστίμου άνω του 0,1% του ΑΕΠ, που ήταν ο κανόνας πριν από δύο χρόνια. Τώρα, ένα ακόμη πρόστιμο μπορεί να προστεθεί εάν το εν λόγω κράτος μέλος έχει σοβαρά προβλήματα χρέους, ή εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι η υποβολή εκθέσεων εκ μέρους του σχετικά με τους προϋπολογισμούς είναι εσφαλμένη. Το συνολικό ύψος των προστίμων μπορεί να φτάσει το 0,5% του ΑΕΠ.

Αυτό σημαίνει ότι μια χώρα σαν την Ελλάδα μπορεί να κληθεί να πληρώσει έως και 1 δις ευρώ σε πρόστιμα αν δεν συμμορφωθεί «προς τας υποδείξεις», ή βρεθεί να υπολείπεται των στόχων που της έχουν τεθεί. Κι όλα αυτά μόνο με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, χωρίς καν την δυνατότητα της προσφυγής του κράτους μέλους. Σκεφτείτε μόνο τι πάρτι θα γίνει ανάμεσα στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και τους κυβερνητικούς εταίρους του κράτους μέλους όταν πρόκειται να μοιραστούν μεταξύ τους τα πρόστιμα. Ενώ τα εθνικά κοινοβούλια θα πρέπει να ψηφίζουν υπό την δαμόκλειο σπάθη των προστίμων. Όπως τώρα κάνει το ελληνικό κοινοβούλιο υπό τον εκβιασμό της δόσης.

Ωστόσο, η Επιτροπή θα ήθελε να είναι σε θέση να κάνει πολλά περισσότερα από το να επιβάλλει πρόστιμα σε μια κυβέρνηση η οποία δεν έχει επιτύχει τους στόχους του δημοσιονομικού ελλείμματος. Θέλει να έχει τη δύναμη να πει σε μια κυβέρνηση πως ο στόχος αυτός θα πρέπει να επιτευχθεί. Κι έτσι η ΕΕ ενέκρινε πρόσφατα μερικούς από τους κανόνες που ο Rehn θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει στο μέλλον προκειμένου να περάσει το δικό του. Χωρίς βεβαίως να δίνει λογαριασμό πουθενά. Με εξαίρεση το τραπεζικό καρτέλ που εκπροσωπεί.

Το πρόβλημα τους είναι πώς θα βάλουν χέρι στις χώρες

Το βασικό πρόβλημα του Ρεν και του Μπαρόζο, αλλά και όλης της παλιοπαρέας που ελέγχει την ΕΕ, δεν είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα. Δεν τους ενδιαφέρει αυτό καθαυτό το έλλειμμα, αλλά οι αποκαλούμενες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Γίνεται όλο και πιο σαφές, ακόμη και στον πιο ανίδεο «ευρωπαϊστή», ότι η λιτότητα δεν είναι μόνο για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά θεωρείται ως μια ευκαιρία για να επιβάλουν ευρύτατες νεοφιλελεύθερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με πρώτη προτεραιότητα την επίθεση στο κράτος πρόνοιας.

Κατά τη διάρκεια των έξι τελευταίων ετών, έχουν περάσει αρκετοί κανόνες της ΕΕ που ενισχύουν το χέρι της Επιτροπής στη διαμόρφωση των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένου και του προϋπολογισμού τους. Δίνουν στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ένα ευρύ φάσμα επιλογών για να εξωθήσουν τις χώρες σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Και η Επιτροπή έχει πάρει το πάνω χέρι. Για παράδειγμα, εάν η Επιτροπή προτείνει την επιβολή προστίμων σ’ ένα κράτος μέλος για τα ελλείμματά του, το μόνο που μπορεί να σταματήσει κάτι τέτοιο είναι εάν μια ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο διαφωνεί με το μέτρο.

Ωστόσο, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να εκδίδει οδηγίες για τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών, εξακολουθούν να υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να απαιτήσει. Μπορεί να ζητήσει μείωση των μισθών για την υποστήριξη της «ανταγωνιστικότητας», αλλά είναι πολύ δύσκολο να επιβάλλει εντολές για να αλλάξει συγκεκριμένα η εργατική νομοθεσία. Αλλά οι προτάσεις για την άρση αυτών των ορίων της εξουσίας της Επιτροπής έχουν συζητηθεί αρκετά και έγιναν πιο συγκεκριμένες με το σχέδιο της Επιτροπής για μια ισχυρότερη Οικονομική και Νομισματική Ένωση, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2012, το οποίο προβλέπει μια σειρά από βήματα προς την κατεύθυνση της πλήρους ασυδοσίας των οργάνων της ΕΕ με πρώτη την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των κρατών μελών.

Το αποκαλούμενο διπλό πακέτο – οι δύο ξεχωριστοί κανονισμοί που ήδη έχουν ψηφιστεί και ήδη εφαρμόζονται – είναι ένα σημαντικό μέρος της πρώτης φάσης, που η Επιτροπή σκιαγραφεί στο σχέδιό της. Και οι δύο κανονισμοί έχουν σκοπό να ενισχύσουν την εξουσία της Επιτροπής έναντι των κρατών μελών και κυρίως έναντι των εθνικών κοινοβουλίων.

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη

Πρόκειται για σημαντικές αρμοδιότητες αυτές που παραδίδονται αμαχητί στις Βρυξέλλες:

Πρώτον, επιτρέπει στην Επιτροπή να παρέμβει και να ελέγξει τα σχέδια προϋπολογισμού των κρατών μελών στην τελική τους φάση, λίγο πριν να τεθούν σε ισχύ. Εδώ , η Επιτροπή μπορεί να υποβάλει καταγγελία αν δεν δει δέσμευση για τις μεταρρυθμίσεις που έχουν υποδειχθεί. Εάν η εν λόγω κυβέρνηση δεν ακολουθεί τις συστάσεις, υπάρχουν δύο συνέπειες:
  • Η αδυναμία να ακολουθήσει τις συστάσεις θα επιβαρυνθεί με την απόφαση της Επιτροπής και του Συμβουλίου να θέσει τη χώρα υπό «διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος», προκειμένου να τηρηθεί η δημοσιονομική πειθαρχεία, να επιβληθούν ολοκληρωμένα μέτρα λιτότητας και «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».
  • Η διαδικασία αυτή έχει επιταχυνθεί, έγινε ημιαυτόματη, και μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες κυρώσεις από ό, τι στο παρελθόν.
  • Επίσης, η αποτυχία συμμόρφωσης μπορεί να οδηγήσει την Επιτροπή σε απόφαση να επιβάλει κυρώσεις εάν η χώρα έχει παραβιάσει τις υποχρεώσεις της για να κρατήσει το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ 
Ο κανονισμός του προϋπολογισμού ενισχύει τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος με ένα ακόμη τρόπο που είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, σημαντικός. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι εισάγει τα «οικονομικά προγράμματα εταιρικής σχέσης», που θα πρέπει να συντάξει η κυβέρνηση του κράτους μέλους όταν έχει διαπιστωθεί ότι υφίσταται «υπερβολικό έλλειμμα». Η «εταιρική σχέση» αφορά σε προγράμματα με έμφαση στην εφαρμογή «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» και μέτρων που αντιμετωπίζουν «διαρθρωτικές αδυναμίες» της χώρας με «υπερβολικό έλλειμμα» σε συνεργασία – εταιρική σχέση – με άλλες χώρες που υποδεικνύει η Επιτροπή.

Με τον τρόπο αυτό οι πιο αδύναμες οικονομίες των 19 υπό καθεστώς «υπερβολικού ελλείμματος» θα μπορούν να γίνουν θύματα κανιβαλισμού από τις πιο ισχυρές χώρες, ή τα πιο ισχυρά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Ότι ακριβώς συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα που από τον Μάρτιο του 2010 έχει υπογράψει «εταιρική σχέση» με την Γερμανία με βάση την οποία ο Φούχτελ περιδιαβαίνει την χώρα σε αναζήτηση «χαμένων θησαυρών».

Δεν υπάρχει πια κανένα περιθώριο παραμονής στην ΕΕ.

Το ερώτημα που μπαίνει είναι το εξής απλό. Αν έχουμε τέτοια Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Επιτροπή πρωτίστως, αλλά και το Συμβούλιο, να ορίζουν τα προγράμματα προσαρμογής σε μια χώρα, να συντάσσουν κατ’ ουσία τους κρατικούς προϋπολογισμούς, να επιβάλουν «διαθρωτικές μεταρρυθμίσεις» κατά το πρότυπο της τρόικας και να εκβιάζουν τα κράτη μέλη υπό καθεστώς «υπερβολικού ελλείμματος» σε «εταιρικές σχέσεις» με σκοπό τον κανιβαλισμό τους, τότε σε τι διαφέρει από το καθεστώς των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων;

Η μόνη διαφορά είναι ότι ενώ το καθεστώς των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων φαντάζει προσωρινό, ή έστω έτσι θέλουν οι κυβερνώντες να το παρουσιάζουν, ενώ το «διπλό πακέτο» της ΕΕ και το σχέδιο της Επιτροπής για βαθύτερη ΟΝΕ όλα αυτά που ζούμε σήμερα αποκτούν μόνιμο και θεσμικό χαρακτήρα υπεράνω εθνικού κοινοβουλίου και συνταγματικής τάξης της χώρας.

Κι επομένως δεν αρκεί πια να απαλλαγούμε από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, θα πρέπει – αν θέλουμε να κερδίσουμε την χώρα μας – να απαλλαγούμε από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν επιτρέπει πια ούτε καν στα κράτη μέλη της χωρίς ευρώ να έχουν έστω τυπικά την δυνατότητα αυτοτελούς σύνταξης κρατικού προϋπολογισμού. Τι δουλειά έχει η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός σε μια τέτοια Ένωση;

Επιμέλεια: www.logiosermis.net
Με πληροφορίες απο την εφημερίδα Handelsblatt και τον οικονομολόγο Δημήτρη Καζάκη

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top