Έχω πελαγώσει! Δεν ξέρω τί να σκεφτώ, βρίσκομαι σε συνειδησιακή κρίση. Κι όλα αυτά, σχετικά με την επικείμενη πολιτική διαμαρτυρία των πολιτών, για την έκφραση της οποίας διαφωνεί πλήρως η κυβέρνηση, και αιτιάται άλλους για την υποκίνησή της!

Είμαι σε μεγάλο δίλημμα. Γιατί αν αποφασίσω να πάω, η κυβέρνηση θα ισχυρίζεται
  • πως είμαι ενεργούμενο εκείνων που καταχρεώσανε την Χώρα, κλπ, κλπ. 
  • ή εκείνων που εποφθαλμιούν την εξουσία, 
  • ή της στείρας αντιπολίτευσης που λέει πάντα όχι, 
  • ή των παλαιολιθικών και ανέφικτων πολιτικών των αριστερών της αντιπάλων, 
  • ή των «κοινοβουλευτικών φασιστοειδών» κλπ.
Δεν της περνάει από το μυαλό, ότι εγώ θυμάμαι πολύ καλά, εξάλλου, δέν πάει και πολύς καιρός από τότε, που η ίδια η κυβέρνηση μας καλούσε να βγούμε στο δρόμο κατά της πολιτικής που .... η ίδια εφάρμοζε, προκειμένου να εκφρασθεί η αντίρρηση του λαού προς τις απαιτήσεις της Ευρώπης!

Και τώρα, ξαφνικά, τί ακριβώς έγινε, και η κυβέρνηση δεν θέλει διαμαρτυρίες; Τί έχει να μας πεί για όλα τα μέτρα που λαβαίνει; Τα παίρνει εκουσίως, χωρίς τις πιέσεις της Ευρώπης; Γιατί διαφωνεί με την διαμαρτυρία μας; Γιατί κατηγορεί άλλους ως υποκινητές;

Μήπως θεωρεί η κυβέρνηση ότι οι κοινωνικοί αγώνες και οι ανάγκες του λαού σταματάνε όταν η αριστερά βρίσκεται στην εξουσία; Ή πως η «αριστερή» κυβέρνηση είναι αλάθητη και ολόσωστη;

Ή μήπως η κυβέρνηση νομίζει πως θα μας υπαγορεύει για ποιό λόγο θα διαμαρτυρόμαστε κάθε φορά; Πρέπει να το καταλάβει, πως έχουμε πολύ σοβαρό λόγο και γι' αυτό εκφράζουμε την αντίθεσή μας! Ή μήπως προτιμάει να πιστέψουμε κι εμείς οι ίδιοι πως είμαστε ανεγκέφαλοι, ηττοπαθείς, υποταγμένοι, χαμένοι, ηλίθιοι ή λοβοτομημένοι, πως θέλουμε το χαμό μας και πως χωρίς αυτόν δεν κάνουμε;

Δεν διάβασε η κυβέρνηση στον τύπο, πως ακόμη κι οι ευρωπαίοι συνομιλητές της, απορούν με την ανεκτικότητα του ελληνικού λαού, και με το γεγονός ότι τόσο βαρειά μέτρα ελήφθησαν χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι»; Και δεν διάβασε πόσοι πολλοί ευρωπαίοι ερωτεύτηκαν, ξαφνικά, και τον θαύμασαν, ποικιλοτρόπως μάλιστα, τον πρωθυπουργό μας για την άνεση με την οποία πέρασε τέτοια μέτρα; Δεν είδε πόσο ζηλεύουνε την πειθώ και την ακτινοβολία του, που μας υπνωτίζει και μας εφαρμόζει το σκληρότερο, το πλέον βάρβαρο, το πλέον ηλίθιο, το πλέον αναποτελεσματικό, μνημόνιο όλων των εποχών, και επαχθές σε απαγορευτικό βαθμό για την εθνική μας επιβίωση;

Εμείς δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι άλλο από αυτούς, και από τους Ευρωπαίους εταίρους μας.

Συγκεκριμένα: Εκείνο που οι κυβερνητικοί έχουν μέχρι τώρα προσφέρει στη χώρα (είτε ως κυβέρνηση της αριστεράς, είτε ως αντιπολίτευση με στόχο την απόκτηση της κυβέρνησης της αριστεράς), είναι οι άπειρες διαιρέσεις μας σε μειονότητες, σε ειδικές ομάδες, σε αντιρρησίες, σε αρνητές, σε ανθρώπους με ιδιαιτερότητες, σε πιστούς και σε άπιστους, σε μη χριστιανούς, σε αντι-εκκλησιαστικούς, σε ελεύθερους στην διαμαρτυρία και υποχρεωμένους στην υποταγή.

Όσο για τους ευρωπαίους φίλους κι εταίρους μας, αυτό που μας έχουν ήδη προσφέρει είναι η συντροφιά τους στο ίδιο κλαμπ, Έτσι για νά 'χουν κάποιον να του ρίχνουν καρπαζιές. Αυτοί ξέρουν. Τους μικρούς τους κάνουν δορυφόρους τους, τους μεγάλους τους κάνουν συνοδοιπόρους τους, τους έξυπνους -όλοι μαζί- τους παγιδεύουν για να τους γελοιοποιήσουν, τους προικισμένους... τους εποφθαλμιούν. Γι' αυτό και όλοι τους -κατά καιρούς- μας κλέψανε τις αρχαιότητες, μας κλέβουνε σήμερα ακόμη και τις ονομασίες προϊόντων και τόπων, και επί πλέον, για δικούς τους και μόνο λόγους, μας κατα-χρεώνουνε για να έχουν εσαεί λαμβάνειν όσον ιδρώτα και προοπτική μέλει ποτέ να παραχθεί σε τούτον τον τόπο.

Αυτοί που μας κυβερνάνε, τί αλήθεια περιμένουν; Να συμφωνήσουμε σε όλες τις πνευματικές και πολιτικές τους τούμπες; Να συμφωνήσουμε σε όλα τα παράλογα, τα ψευδεπίγραφα, τα ενάντια στην λογική, την οικονομία, την ιστορία και την πρακτική της ζωής που μας λένε, και που σε βάρος μας κάνουν, απλά και μόνο για να σουλατσάρουν αυτοί στην εξουσία;

Όσο για την «βοήθεια» των εταίρων μας, βλέποντας ένα βίντεο με τίτλο BREXIT THE MOVIE 01 HD μετά βεβαιότητος βλέπω πως ό,τι μεθοδεύεται, είναι να εκλείψει και η παραμικρή ελπίδα των λαών της Ευρώπης. Υπάρχει σχέδιο. Εμείς θα το καταλάβουμε ποτέ ή θα συνεχίσουμε να μην αντιστεκόμαστε στην υποταγή μας; Κι αν αρνηθούμε το σχέδιο, (αποφεύγοντας την ποταπή αλλά και δολία κατηγορία της συνωμοσιολογίας), ας σκεφτούμε πρακτικά, λογικά, διπλωματικά, οικονομικά, ως νοικοκύρηδες στο σπίτι μας: Τί πρέπει να γίνει για να αποφύγουμε την ολοκληρωτική οικονομική και εθνική μας κατάρρευση; Κι ας μη φοβηθούμε να το πούμε. Ό,τι διορθώνεται με λεφτά, γίνεται.

Άλλα πράγματα δεν γίνονται.

Σημείωση: Η φωτογραφία που πλαισιώνει το κείμενο έχει ληφθεί από εδώ.

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top