Αφού συζητήσαμε και ξανασυζητήσαμε για τις “διαφωνίες” των δανειστών, αποδεικνύεται ότι αυτοί έχουν κοινό τόπο: “Έκτακτα μέτρα”, για να ξαναπληρώσουμε εμείς που πνιγόμαστε από τα προηγούμενα

Το ΔΝΤ και η Γερμανία υποτίθεται ότι διαφωνούν για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους, καθώς οι μεν υποτίθεται ότι θέλουν κούρεμα το ταχύτερο δυνατόν και οι δε συζήτηση του ζητήματος εν καιρώ και “βλέπουμε”.


Έρχεται όμως ο Τόμσεν και δηλώνει ότι η ελάφρυνση του χρέους «δεν χρειάζεται να είναι όλη μπροστά, μπορεί να εξαρτάται από την εφαρμογή του προγράμματος τα επόμενα δύο χρόνια». Άρα, η θέση του ευρω-επιτελάρχη του Ταμείου δεν διαφέρει και τόσο πολύ όσο θέλουν να μας την εμφανίζουν με τη θέση του Σόιμπλε.

Η Γερμανία και το ΔΝΤ υποτίθεται επίσης ότι διαφωνούν στο ύψος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, καθώς η πρώτη, όπως και η Κομισιόν, εμφανίζεται ικανοποιημένη με μέτρα 5,4 δισ. ενώ το ΔΝΤ θέλει 8 δισ... ακατέβατα. Ξαφνικά (;) όμως, μετά από συνάντηση των Θεσμών... ιδιαιτέρως, ο Σόιμπλε ρίχνει την “καινούργια” ιδέα για “πακέτο εκτάκτων μέτρων” που θα κρέμεται από... πάνω μας και θα πέσει στα κεφάλια μας “εάν υπάρξει απόκλιση από τους στόχους”.

Άρα, εντέλει, ούτε η θέση του Σόιμπλε διαφέρει και τόσο πολύ, όσο θέλουν να μας την εμφανίζουν, με τη θέση του Τόμσεν, ο οποίος δεν είναι διόλου σε απόσταση από την Λαγκάρντ, όπως θέλησαν επίσης να μας πείσουν, η οποία Λαγκάρντ δεν είναι σε απόσταση από τον Μοσκοβισί, που πρόσφατα δήλωσε σίγουρος ότι “θα αποφύγουμε την αναπαραγωγή του περσινού σεναρίου για Grexit”, που μάλλον ήταν... ιδέα μας ότι είχε τεθεί στο τραπέζι, καθώς όπως μας έχει διαβεβαιώσει αυτός ο ίδιος Μοσκοβισί ουδείς το ήθελε καθώς και ο Σόιμπλε είχε, λέει, ταχθεί υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Με όλους αυτούς να έχουν θέσεις που “δεν διαφέρουν και τόσο πολύ”, και όλους τους να δηλώνουν ότι “η αξιολόγηση μπορεί να κλείσει σύντομα”, δεν μένει παρά μόνο μία... λεπτομέρεια: Το “ναι” της κυβέρνησης στην νέα μεγάλη ιδέα τους, το “πακέτο έκτακτων μέτρων”, ένα 4ο Μνημόνιο, που θα το έχουμε σε μια άκρη να μας βρίσκεται, και όποτε αποδειχθεί ότι κάποιος από όλους τους, ή όλοι μαζί, έκαναν άλλη μια φορά λανθασμένους υπολογισμούς, εμείς άλλη μια φορά θα πληρώνουμε -από αυτά που δεν έχουμε και δεν πρόκειται να βρούμε.

Γιατί τα μέτρα τους είναι υφεσιακά και το πρόβλημα της χώρας είναι κυρίως παράγωγο αυτής της ύφεσης. Για αυτό και δεν λένε λέξη για καταπολέμηση της ανεργίας και βιώσιμες θέσεις εργασίας. Για αυτό και ο φάκελος “ανάπτυξη” δεν έχει μέσα ούτε καν δυο τρεις απλές εκθέσεις ιδεών. Γιατί εάν είχαν ιδέες και όχι απλώς νεοφιλελεύθερη “ατζέντα” δεν θα ήταν τα πράγματα κάθε πέρσι και καλύτερα.

Αλλά όλα αυτά, όπως και η παραγωγική ανασυγκρότηση, για την οποία κανείς δεν λέει κάτι συγκεκριμένο, ή ο αναπτυξιακός νόμος, που έγινε γεφύρι της Άρτας που ολημερίς χτιζόταν και το βράδυ γκρεμιζόταν, ή η σύλληψη της φοροδιαφυγής, που έχει μετατραπεί σε ανούσια σαπουνόπερα, ή η θεσμοθέτηση κανόνων κατά της διαφθοράς που θα ισχύουν για όλους, δεν είναι δουλειά των δανειστών αλλά της κυβέρνησης.

Μόνο που στην Ελλάδα οι κυβερνήσεις είναι στο φόρτε τους όταν είναι στην αντιπολίτευση! Τα δίνουν όλα, τότε, “κατά των μνημονίων” και... ξεφορτίζονται, ξεμένουν από ιδέες και δυναμική, και όταν έρθει η ώρα τους εμφανίζονται πολύ “κουρασμένες”, χωρίς κοινωνική γείωση και -δυστυχώς- πολύ ίδιες με τις προηγούμενες.

Βαγγέλης Δεληπέτρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top