Πάνε και αυτές οι εκλογές. Πέρασαν επτά μήνες, το πείραμα ανέβηκε επίπεδο, όπως λέγαμε πιτσιρικάδες παίζοντας Super Mario, αλλά αντί να τερματίσεις και να σώσεις την πριγκίπισσα, βλέπεις πάλι τον ίδιο δράκο μπροστά σου.

Του Ιάκωβου Πέτρου 

Τρεις φορές κλήθηκες να «αποφασίσεις», επέλεξες ό,τι ακριβώς σου ζήτησε ο Αλέκος, το πήρες όλο «αριστερά», αλλά το «κοίτα μαλάκα τι έκανες» ακόμα δεν το άκουσες.

Θα το ακούσεις από Οκτώβρη. Το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο, που προέκυψε από την τελευταία κάλπη, είναι ετούτο το αυτοδύναμο 45% απεχόντων. Εάν αυτό το μέγεθος εκφραζόταν συνειδητά μη επιλέγοντας κανέναν πολιτικό σχηματισμό, τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε με άλλους όρους για τα μελλούμενα.

Δυστυχώς όμως, σε αυτό το 45% συγκαταλέγονται πολλοί τύποι «πολιτικών χαρακτήρων». Οι απογοητευμένοι, οι αδιάφοροι, οι απολίτικοι, οι χαβαλέδες, οι «δε βαριέσαι», αλλά σίγουρα και αρκετοί «δε με εκφράζει κανείς», «δε συμφωνώ με κανέναν».

Προσωπικά, αν και ψηφίζω έως τώρα ανελλιπώς, θα ήθελα να προκύψει μια Οργάνωση Απεχόντων με σύνθημα «οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα, δε θέλω διαχειριστές της ζωής μου, ήρθε η ώρα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου». Τότε, η εκλογική αποχή θα μετατρεπόταν αυτόματα σε υπαρξιακή ανατροπή.

Απάντηση στο πως θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο δεν έχω. Μπορώ όμως να δηλώσω με σιγουριά, ότι ανεξαρτήτως συμμετοχής ή αποχής, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, η εξουσία θα εφαρμόσει το σχέδιό της. Δεν έχουν περάσει άλλωστε πολλά χρόνια από την εκλογή «πλανητάρχη» με ποσοστά συμμετοχής που ίσα ίσα ξεπερνούσαν το 40%.

Έτσι και σήμερα, θα κυβερνηθείς από τον Αλέκο, ο οποίος δεν εισέπραξε καν 20% θετικών επιλογών επί του συνόλου των Ελλήνων πολιτών. Μην περιμένεις ότι θα θιχτεί. Ούτε πως θα ντραπεί και θα γλιτώσεις κανά φόρο. Ίσα ίσα…

Ένα ολάκερο σύστημα, χρόνια τώρα την έχει μυριστεί τη δουλειά. Το ΠΑΣΟΚ έφαγε τα ψωμιά του, επιτέλεσε το ρόλο του, και μετά την αποδόμησή του, έπρεπε να παραδώσει τη σκυτάλη σε έναν πιο νεωτεριστικό σχηματισμό, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλέκος, αν και φλώρος, θυμίζει Αντρίκο όσο πρέπει, και ταυτόχρονα έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Προσδιορίζεται ως η Αριστερά στην Ελλάδα. Πάντοτε, το αριστερό λιπαντικό προσφέρει ευκολότερη πολιτική διείσδυση, χωρίς πολλές πολλές αντιδράσεις. 

Όσο για το κοινό που απευθύνεται; Όποιο κόμμα κι αν κυβερνά, κοντά 40 χρόνια τώρα, στην εξουσία κωλοκάθεται το ΠΑΣΟΚ. Μέσω φυσικών προσώπων, μέσω νοοτροπίας, μέσω κρατικού μηχανισμού. Έτσι, εκείνος που προσφέρει άλλοθι κάθαρσης στον καλοφαγά ΠΑΣΟΚο, πάντα έχει το πλεονέκτημα.

Γάτος ο Αλέκος. Δυστυχώς, τα ποντίκια μπροστά του πολλά.

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top