Παιδάκι κλειδώνεται πίσω από τα κάγκελα στο ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών.  Φωτογραφία: Μάρω Κουρή/2008.
Στις 29 Ιουνίου, και παρά την αναστάτωση που είχε προκαλέσει το αναγγελθέν δημοψήφισμα για την διαπραγμάτευση του Μνημονίου, πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη διαμαρτυρία για ένα σοβαρότατο και αφανές ταυτόχρονα ζήτημα. Είναι το ζήτημα του εγκλεισμού σε κλουβιά – ναι, σε κλουβιά - που χρησιμοποιείται σαν πρακτική ''φροντίδας'' στο Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών, όπου φιλοξενούνται παιδιά με σοβαρές αναπηρίες και αναπτυξιακές διαταραχές.

Τον χαρακτηρισμό του «σοβαρού περιστατικού» επικαλείται συχνά το Κράτος για να δικαιολογήσει κάθε ακραία και απάνθρωπη πρακτική που χρησιμοποιείται στην πρόνοια και την δημόσια ψυχική υγεία. «Σοβαρές» ήταν οι ψυχικές ασθένειες των νοσηλευομένων στο Ψ.Ν.Α. Δαφνίου, γι' αυτό και σκότωσε ο ένας τον άλλον, «σοβαρές» είναι και οι παθήσεις των παιδιών του ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών, γι' αυτό και παρά την ύπαρξη γνώσης για την πρακτική του εγκλεισμού σε κλουβιά, που χρησιμοποιείται για την... περίθαλψή τους, δικαιολογείται η καθυστέρηση και αναβολή της επίλυσης του ζητήματος. Εν τω μεταξύ ήρθε και η οικονομική κρίση, πού να αναλαμβάνεις δράση για τέτοια ζητήματα...;

Παιδάκι ταΐζεται πίσω από τα κάγκελα στο ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών. Φωτογραφία: Μάρω Κουρή/2008.
Το θέμα της δομής κλειστού τύπου ΑμεΑ Λεχαινών ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα μετά από δημοσίευμα του BBC από την δημοσιογράφο του, Χλόη Χατζημαθέου, της οποίας το άρθρο και η ανταπόκριση δημοσιεύθηκαν στις 14 Νοεμβρίου 2014. Είχαν ήδη όμως τραβηχθεί φωτογραφίες από το εσωτερικό του ιδρύματος το 2008 από τη φωτορεπόρτερ, Μάρω Κουρή, οι οποίες δείχνουν ανατριχιαστικά ξεκάθαρα τα παιδιά να κλειδώνονται μέσα σε κλουβιά από το προσωπικό. Εν τω μεταξύ, το θέμα του πρώην ΚΕΠΕΠ και οι καταγγελίες γι' αυτό είχαν ήδη λάβει επίσημη διάσταση από τους εθελοντές του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Εθελοντικής Εργασίας, οι οποίοι έρχονταν τα καλοκαίρια στο πρώην ΚΕΠΕΠ Λεχαινών για να απασχολούν ευχάριστα τα παιδιά. Οι εθελοντές προσέρχονταν στο ίδρυμα μέχρι το 2011, όταν το πρόγραμμα σταμάτησε, ενώ υπέβαλαν επαναλειμμένα από το 2009 αναφορές και καταγγελίες σε εθνικούς αλλά και διεθνείς φορείς (Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων ∆ικαιωμάτων (2011), το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία και η Επιτροπή για τα ∆ικαιώματα του Παιδιού των Ηνωμένων Εθνών (2012)) για την κατάσταση που βρήκαν και βίωσαν στο ίδρυμα και η οποία περιλαμβάνει εγκλεισμό συγκεκριμένων τροφίμων σε κλουβιά/κελιά επί 24ώρου βάσεως αλλά και το δέσιμο με ιμάντες, ζώνες και άλλα μέσα πολλών παιδιών στα κρεβάτια τους, ανάμεσά τους και βρεφών

Από τους εθελοντές, η Άλμα, που ζει σήμερα στην Ελλάδα μετά τον γάμο της εδώ, παρευρέθηκε στην διαμαρτυρία της 29ης Ιουνίου 2015 και προσπάθησε να μοιραστεί την μαρτυρία της με την αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, καθώς και με έναν από τους επιστημονικούς συμβούλους του υπουργού Υγείας, Παναγιώτη Κουρουμπλή. Όταν βγήκαμε από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, την ρώτησα:

- Θέλεις να μου πεις τι κάνατε στο ίδρυμα ως εθελοντές, τι ακριβώς προσφέρατε στα παιδιά;

- Παίζαμε μαζί τους, γενικώς τα απασχολούσαμε ευχάριστα.

- Και πώς αισθανόσουν όταν έβλεπες τα παιδιά αυτά να κλειδώνονται σε κλουβιά;

- Αναγκαζόμασταν και εμείς να τα κλειδώνουμε.

- Σοβαρά; Και πώς αισθανόσουν;

- Παίζεις με το παιδί δύο ώρες και μετά πρέπει να το κλειδώσεις στο κλουβί και αυτό δεν θέλει,
   κλαίει και φωνάζει. Πώς αισθάνεσαι...;

- Δεν είχες επιλογή...

- Τι να έκανα, να το έπαιρνα μαζί μου; Τι να έκανα...;

Η Άλμα έξω από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου

Η πρώτη συνάντηση με τους υπουργούς

Έφτασα στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης όταν η ομάδα "Kατά της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας και του εκφασισμού της κοινωνίας", που δημιουργήθηκε στο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός τον Σεπτέμβρη του 2014 και πήρε την πρωτοβουλία για τη διαμαρτυρία, διάβαζε το ψήφισμα της διαμαρτυρίας στην αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου. Το ψήφισμα συνυπέγραψαν οι εξής συλλογικότητες:
  1. Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου Εμπρός
  2. Vita Activa Αυτοδιαχειριζόμενος χώρος κοινωνικής συνάντησης και δράσης στην Α' ΦΕΠΑ (Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Αθηνών)
  3. Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση
  4. Επαναστατικό Εργατικό Κόμμα (ΕΕΚ - Τροτσκιστές)
  5. Εταιρεία Δραματικής Έκφρασης και Θεραπείας "Παλμός"
  6. Ομάδα Ντοκιμαντέρ  free.doc 
  7. Πρωτοβουλία  «Για ένα Σπίτι Γυναικών»
  8. Πρωτοβουλία Για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία
  9. Κίνηση Χειραφέτησης ατόμων με αναπηρία ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
  10. Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρία
  11. Δίκτυο Αλληλεγγύης Καλλιθέας
  12. ACT UP ΔΡΑΣΕ HELLAS
  13. DiakoptesAthens - Εργαζόμενοι στο Χώρο του Θεάματος
  14. Κενό Δίκτυο
  15. Σύλλογος ΣΟΦΨΥ Β.Α. Αττικής
  16. Το Αυτόνομο Στέκι
  17. Φύλο και Φτερό
  18. LGBTQI+ Pride Κρήτη Φεστιβάλ Ορατότητας Και Διεκδικήσεων Για Την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος, Σεξουαλικότητας
  19. Αθλητική Πολιτιστική Ομάδα HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
  20. ΠΑΣ (Πολιτιστικό Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι) ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ
  21. Conqueer
Η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, στις 29/6/2015 κατά τη συνάντηση με τους διαδηλωτές. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Η στάση της αναπληρώτριας υπουργού ήταν αμυντικο-επιθετική. Αρχικά είπε στους διαδηλωτές πως γνώριζε για το ζήτημα και πως είχε ζητήσει από αρμοδίους φορείς να της απαντήσουν αν η πρακτική του εγκλεισμού των παιδιών σε κλουβιά είναι επιστημονική. Φυσικά προκάλεσε την έκπληξη των διαδηλωτών και όταν αργότερα ανέφερε για δεύτερη φορά πως η επιστημονικότητα της πρακτικής θα πρέπει να ερευνηθεί, της απαντήθηκε ότι υπάρχει διεθνής κατοχύρωση πως οι πρακτικές αυτές αποτελούν κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πως σίγουρα δεν είναι... θεραπευτικές. 

Στην συνέχεια άλλαξε λίγο την στάση της και δήλωσε στους διαδηλωτές πως είναι μαζί τους και πως τους χρειάζεται και η ίδια για να μπορέσει να προχωρήσει τις διαδικασίες. Προς το παρόν όμως επέμεινε πως αντιμετώπιζε μεγάλο πρόβλημα ως υπουργός λόγω της οικονομικής κρίσης, καθώς μόνο στο συγκεκριμένο ίδρυμα χρειάζονται πολλές πάνες, για την ακρίβεια 300 πάνες ανά 24ωρο, οπότε προέχει να εξασφαλιστούν αυτές και άλλα είδη ανάγκης. Επιπλέον, είπε πως η μείωση προσωπικού εξαιτίας των Μνημονίων οφείλεται για την κατάσταση. 

Η Χαρά Αλεξάκη διαβάζει το ψήφισμα της διαμαρτυρίας στην αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Η πρακτική του εγκλεισμού σε κλουβιά χρησιμοποιείτο όμως και πριν από τα Μνημόνια. ''Κυκλοφορεί'' μάλιστα η δικαιολογία πως επειδή πρόκειται για παιδιά με αυτισμό ή άλλες αναπτυξιακές διαταραχές, μπορεί να αυτοτραυματιστούν και πως ο εγκλεισμός σε κλουβιά... τα προστατεύει. Το κατά πόσο εγκληματική έξαρση και επιδείνωση των παθήσεών τους, ειδικά του αυτισμού, μπορεί να επιφέρει ακριβώς αυτή η φυλάκιση ή/και η καθήλωση με ιμάντες στα κρεβάτια, αυτό δεν το σχολιάζει κανείς. Ταυτόχρονα, οι αρμόδιοι επιμένουν να κάνουν αποκλειστικά λόγο για την υπαιτιότητα των Μνημονίων σχετικά με την απάνθρωπη κατάσταση που επικρατεί στην πρόνοια και τη δημόσια ψυχική υγεία της χώρας μας. Σε εναλλακτική περίπτωση, δηλώνουν πως θέλουν να κάνουν κάτι αλλά δεν υπάγεται στην αρμοδιότητά τους. Θα το δούμε αυτό παρακάτω...

Μετά από την συνάντηση με την αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, οι ακτιβιστές κατευθύνθηκαν συνοδεία αστυνομικών στο Υπουργείο Υγείας. Εκεί, ζητήθηκε συνάντηση με τον υπουργό, Παναγιώτη Κουρουμπλή, ο οποίος ήταν φυσικά απασχολημένος. Στην θέση του, εστάλη ένας επιστημονικός του σύμβουλος, ο Βαγγέλης Αυγουλάς. Ο κ. Αυγουλάς κατέβηκε στην είσοδο του Υπουργείου και ρώτησε αρχικά ποιος τον βιντεοσκοπεί και τον φωτογραφίζει. Του απαντήσαμε. Δεν υπήρχαν φυσικά κανάλια, ΜΜΕ, ή κάτι τέτοιο, απλώς γινόταν μία βιντεοσκόπηση εκ μέρους της ομάδας "Kατά της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας και του εκφασισμού της κοινωνίας" για διάδοση της δράσης. Τίποτε περισσότερο τίποτε λιγότερο. Του έδωσα και προσωπικά το όνομά μου, επειδή τραβούσα φωτογραφίες. Στην συνέχεια μας κάλεσε στο αμφιθέατρο του υπουργείου για να συνομιλήσουμε, συμπεριφερόμενος πολύ ευγενικά, ακόμη και φιλικά.

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς, επιστημονικός συνεργάτης του υπουργού Υγείας, Παναγιώτη Κουρουμπλή, με τους διαδηλωτές έξω από το υπουργείο Υγείας στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Ο κ. Αυγουλάς είπε αρχικά πως είναι ελάχιστα ενήμερος για το θέμα και πως γνώριζε μόνο για κάποιο σχετικό αίτημα που είχε γίνει από τον ΟΗΕ στο Υπουργείο Υγείας αναφερόμενο στο ίδρυμα των Λεχαινών και τις σχετικές πρακτικές του εγκλεισμού και των καθηλώσεων που εφαρμόζονται εκεί. Συμφώνησε πολλές φορές πως είχαμε δίκιο ως προς το αίτημά μας να σταματήσουν η εφαρμογή τέτοιου είδους πρακτικών. Επίσης, θεώρησε ανάξια σχολιασμού την τοποθέτηση της κ. Φωτίου να διερευνηθούν οι πρακτικές αυτές ως προς την επιστημονική τους αξία. Ο κ. Αυγουλάς σχολίαζε συχνά την παρουσία κάμερας λέγοντας με χιούμορ και ευχάριστη διάθεση πως «του αρέσουν αυτά». Στην συνέχεια ζήτησε λίγο χρόνο για να ενημερωθεί πλήρως για το ζήτημα και πρότεινε νέο ραντεβού με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2015 και ώρα 13:00 μ.μ. Οι ακτιβιστές συμφώνησαν με το νέο ραντεβού. Προς το τέλος της συνάντησης, στα ''πηγαδάκια'' με τους ακτιβιστές, ο κ. Αυγουλάς μας είπε μάλιστα πως αν νιώσει περιορισμένος ως προς τα καθήκοντά του στο Υπουργείο και δεν μπορέσει να τα εκπληρώσει σωστά, θα βρεθεί και εκείνος στην απέναντι μεριά του δρόμου μαζί μας.



Η δεύτερη συνάντηση στο υπουργείο Υγείας

Στις 15 Ιουλίου, μία από τις ακτιβίστριες των κινημάτων που συνυπογράφουν το ψήφισμα, η Χαρά Αλεξάκη, επικοινώνησε με τον κ. Αυγουλά για να επιβεβαιώσει το ραντεβού. Το ραντεβού επιβεβαιώθηκε και πραγματοποιήθηκε. Στην συνάντηση συμμετείχαν και άτομα που δεν είχαν παρευρεθεί στην προηγούμενη, είχαν όμως ενημερωθεί για τις εξελίξεις. Στην δεύτερη συνάντηση συμμετείχε και η κ. Ευσταθία Αναστοπούλου, ΠΕ Ψυχολόγος συνεργάτιδα του Υπουργού Υγείας στη Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου. Η βασική και μόνη θέση τόσο του κ. Αυγουλά όσο και της κ. Αναστοπούλου κατά τη δεύτερη συνάντηση ήταν πως το ίδρυμα ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών υπάγεται στον τομέα της Πρόνοιας και ως εκ τούτου δεν υπάγεται στις αρμοδιότητές τους. Δήλωσαν θέληση να βοηθήσουν όπου μπορούν με συμπληρωματικό τρόπο και εφόσον τους το ζητήσει το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Παρέπεμψαν επίσης σε βουλευτή που είχε κάνει σχετική επερώτηση στη Βουλή, με την κ. Αναστοπούλου να ψάχνει τα στοιχεία της βουλευτή για να τα δώσει στους ακτιβιστές ώστε να επικοινωνήσουν μαζί της.

Ο κ. Αυγουλάς, επιστημονικός συνεργάτης του υπουργού Υγείας, στο αμφιθέατρο του υπουργείου Υγείας στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Οι συμμετέχοντες στη διαμαρτυρία, αλλά και στον διάλογο, βλέποντας το κλίμα της δεύτερης συνάντησης να είναι πιο... τυπικό, θέλησαν να μπουν περισσότερο στην ουσία της κουβέντας. Ο ψυχίατρος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, με μεγάλη και ξεχωριστή εμπειρία στις δημόσιες ψυχικές δομές, διαθέτοντας προϋπηρεσία στην Λέρο, όπου εφάρμοσε θεραπευτικές προσεγγίσεις συνοδοιπορικές με τους ασθενείς οι οποίες επέφεραν εντυπωσιακά αποτελέσματα, και όντας μέχρι πριν ένα χρόνο διευθυντής της 9ης κλινικής του Ψ.Ν.Α. Δαφνίου επιτυγχάνοντας να μην πραγματοποιηθεί ΚΑΜΙΑ καθήλωση κατά τη διάρκεια της θητείας του, γνωρίζει πολύ καλά τα τόσο τα προβλήματα ψυχικής υγείας όσο και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά και πάνω απ' όλα με σεβασμό στους λήπτες των ψυχιατρικών υπηρεσιών. Είναι ευνόητη η ανάγκη που ένιωσε να απευθύνει ευθείς ερωτήσεις σε μια σύμβουλο του υπουργού για τη στάση της απέναντι σε τέτοιου είδους ζητήματα πρόνοιας και δημόσιας ψυχικής υγείας. Η κ. Αναστοπούλου γρήγορα αντέδρασε αμυντικο-επιθετικά λέγοντας ότι δεν θα απολογηθεί για ότι έκαναν οι προηγούμενοι στη θέση της και πως δεν είναι αδιάφορη αλλά «κάνει ότι μπορεί». Εξάλλου, το θέμα των Λεχαινών δεν υπάγεται στην ψυχική υγεία, παρόλ' αυτά όμως εκείνη ασχολήθηκε, υποστήριξε. Τότε ακολούθησε ο εξής διάλογος μετά από ευθέα ερώτηση του κ. Μεγαλοοικονόμου προς την κ. Αναστοπούλου: 

Θ. Μεγαλοοικονόμου: Υπάρχουν εννέα παιδιά αυτή τη στιγμή στο Δαφνί, εννέα, δεμένα. Το γνωρίζετε αυτό;

Ε. Αναστοπούλου: Το γνωρίζω.

Θ. Μεγαλοοικονόμου: Και το εγκρίνετε; Εγκρίνετε τις καθηλώσεις; 

Ε. Αναστοπούλου: Δηλαδή, να μην τις εγκρίνω  κ α θ ό λ ο υ;

Η τελευταία απάντηση προκάλεσε τουλάχιστον την έκπληξη των ακτιβιστών, με την κ. Αναστοπούλου να αναφέρεται προφανώς στις ''δύσκολες'' περιπτώσεις που δικαιολογούν την απομόνωση και την καθήλωση, το δέσιμο δηλαδή των ασθενών. Το γεγονός ότι τέτοιου είδους καθηλώσεις οδήγησαν πρόσφατα σε δολοφονία μεταξύ ασθενών στο Ψ.Ν.Α., δεν λαμβάνεται υπ' όψιν από το υπουργείο. Βέβαια, η κ. Αναστοπούλου δεν ήξερε καν με ποιον μιλούσε, δεν είχε ιδέα για την εμπειρία και τις γνώσεις του Θόδωρου Μεγαλοοικονόμου ούτε κανενός άλλου επιστήμονα που δεν ανήκει στους συνεργάτες της. Δεν γνώριζε ότι είναι εφικτό να μη γίνεται καμία καθήλωση στο ΨΝΑ, εφόσον ο διευθυντής το θέλει, και ενώ με βάση με τη γενικότερη νοοτροπία του Ψ.Ν.Α. οι καθηλώσεις γίνονται με το παραμικρό. Η κ. Αναστοπούλου προτίμησε να αναφερθεί σε γνωμοδοτήσεις που έχει στα χέρια της και που, όπως λέει, εγκρίνουν τις καθηλώσεις των ασθενών. Ταυτόχρονα όμως υποστήριξε πως γίνεται προοδευτικό έργο στο υπουργείο προχωρώντας την ψυχιατρική μεταρρύθμιση με προοδευτικούς ψυχιάτρους. Διαφώνησε μάλιστα με τον κ. Μεγαλοοικονόμου για τη χρονολογία έναρξης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα, καθώς η ψυχιατρική μεταρρύθμιση ξεκίνησε στην Ελλάδα μόλις το 2009 με το πρόγραμμα Ψυχαργώς, ενώ η κ. Αναστοπούλου επέμενε πως ξεκίνησε το 1980, χρονολογία που στην πραγματικότητα η ψυχιατρική μεταρρύθμιση εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία και όχι στην Ελλάδα.

Το ψήφισμα της διαμαρτυρίας διαβάζεται στον κ. Αυγουλά, επιστημονικό συνεργάτη του υπουργού Υγείας, στο αμφιθέατρο του υπουργείου Υγείας στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Η κ. Αναστοπούλου στην συνέχεια αποκάλεσε τον κ. Μεγαλοοικονόμου επιθετικό δείχνοντας πως δεν προτίθεται να συνεχίσει την συζήτηση. Της απάντησε πως έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στον χώρο και πως γι' αυτό μιλά με αυτό τον τόνο. «Εντάξει, ας θεωρήσουμε δεδομένο πως έχετε μεγαλύτερη εμπειρία από εμένα, ας θεωρήσουμε μηδαμινή την δική μου γνώση και εμπειρία», απάντησε μεταξύ συγκατάβασης και ειρωνείας η επιστημονική συνεργάτης του υπουργού.

Στην πορεία της συνάντησης, άρχισε να γίνεται και ο κ. Αυγουλάς επιθετικός. Είπε πως την πρώτη φορά οι διαδηλωτές πήγαν απροειδοποίητα, ενώ η Χαρά Αλεξάκη του απάντησε πως είχε πάρει από πριν αρκετά τηλέφωνα. Επίσης αναφέρθηκε στις κάμερες λέγοντας «ήρθατε με πέντε-έξι κάμερες εδώ την άλλη φορά... Πού είναι τώρα οι κάμερές σας;» Του απαντήθηκε πως αυτή τη φορά δεν υπήρχε κάμερα αλλά η συνάντηση ηχογραφείτο. Πραγματικά ηχογραφήθηκε ολόκληρη η συνάντηση και είναι διαθέσιμη ως τεκμήριο της ανταπόκρισης του υπουργείου. Για αποκορύφωμα, στη διάρκεια της συζήτησης ειπώθηκαν και φράσεις τύπου: «Μαθήματα ευαισθησίας δεν χρειάζεται να μας παραδίδετε».

Η κ. Αναστοπούλου, από την μεριά της, συνέχισε να επιμένει πως ενδιαφέρεται για τους ασθενείς, αν και δεν καταλάβαινε πλέον σε τι αναφερόταν η συζήτηση, στους ψυχικούς ασθενείς ή στα παιδιά ΑμεΑ. Ανέφερε με έμφαση πως στο υπουργείο γινόταν έργο με ομάδες εργασίες και επιτροπές όπου συμμετέχουν οι λήπτες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και οι οικογένειές τους. Προς το τέλος της συζήτησης προέκυψε πως δεν συμμετέχουν οι ίδιοι οι λήπτες και συγγενείς τους αλλά... εκπρόσωποί τους. 

Η Άλμα, πρώην εθελόντρια του ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών μεταφέρει την εμπειρία της στονδιαβάζεται στον κ. Αυγουλά, επιστημονικό συνεργάτη του υπουργού Υγείας, στο αμφιθέατρο του υπουργείου Υγείας στις 29/6/2015. Φωτογραφία: Χρύσα Κουτρουμάνου
Η συνάντηση δεν έκλεισε με κάποιο συμπέρασμα. Μάλλον με δυσαρέσκεια και από τις δύο πλευρές. Οι ακτιβιστές της ομάδας "Kατά της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας και του εκφασισμού της κοινωνίας" με ανακοίνωσή τους εξέφρασαν την δέσμευση να συνεχίσουν τον αγώνα για την απελευθέρωση των παιδιών των Λεχαινών, με μία από τις δράσεις τους να αποτελεί το προγραμματισμένο φεστιβάλ αλληλεγγύης προς τα παιδιά και τους λήπτες υπηρεσιών δομών κλειστού τύπου στο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός στα τέλη Οκτώβρη. Για το φεστιβάλ ήδη συλλέγεται υλικό.

Από την δεύτερη συνάντηση αναφέρθηκαν αρκετά χαρακτηριστικά σημεία, παρότι δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στο αποτέλεσμα, ή μάλλον, ακριβώς γι' αυτό. Αναφέρθηκαν για να καταδειχθεί η εύκολη αλλαγή στάσης και προσώπου εκ μέρους των στελεχών του υπουρείου καθώς και η γενικότερη υποκριτική έως και παραπλανητική στάση του υπουργείου, όποιου υπουργείου, ασχέτως κυβέρνησης, που κάνει λόγο για εφαρμογή της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης την ώρα που δικαιολογεί τις καθηλώσεις, κατηγορεί για τα μοιραία περιστατικά... τους ίδιους τους ασθενείς και δεν ευαισθητοποιείται ούτε για τα μικρά παιδιά, στον εγκλεισμό των οποίων (κυριολεκτικά) σε κλουβιά αντιδρά τουλάχιστον με μετριοπάθεια.

Φωτογραφία των πρώην εθελοντών του ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών που απεικονίζει ένα μωρό να είναι δεμένο στην κούνια του.

Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση με... καθηλώσεις και απομόνωση

Στο ίδιο πλαίσιο ήρθε την εβδομάδα που πέρασε και η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Ανδρέα Ξάνθου, ο οποίος ήρθε σε αντιπαράθεση με την Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, λέγοντας πως ποτέ δεν έκανε λόγο για απομόνωση και κατασταλτικές μεθόδους στα ψυχιατρεία. Στην εφημερίδα Capital, όμως, η οποία αναδημοσίευσε σε άρθρο της τις δηλώσεις του κ. Ξάνθου στο ΑΠΕ ΜΠΕ, αναφέρονται ρητά τα εξής εκ μέρους του αναπληρωτή υπουργού Υγείας:  
''περιστατικά σαν αυτό που συνέβη στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής στο Δαφνί όπου ασθενής δολοφόνησε ασθενή είναι ακραία, δύσκολα, με βαριά ψυχοπαθολογία. «Σε αυτές τις περιπτώσεις -αν δεν υπάρχουν ειδικές μονάδες απομόνωσης, εξειδικευμένο και επαρκές προσωπικό- το σύστημα νοσηλείας είναι «ευάλωτο» σε τέτοιες ιδιαίτερα σοβαρές και ακραίες ψυχικές διαταραχές» επισημαίνει ο Ανδρέας Ξανθός, ο οποίος τονίζει ότι η έλλειψη προσωπικού είναι μόνο μια παράμετρος στο πρόβλημα.''
Ο αναπληρωτής υπουργός κάνει λόγο, σαν να είναι κάτι το αυτονόητο, για περαιτέρω απομόνωση των ασθενών, λες και ο ακούσιος εγκλεισμός τους σε ψυχιατρείο, αλλά και οι καθηλώσεις τους εκεί, δεν επαρκούν, ενώ ταυτόχρονα δεν αποδίδει την υπαιτιότητα όλων των προβλημάτων στην έλλειψη προσωπικού, αλλά τονίζει μονίμως αυτό.

Στην διάψευση μάλιστα των ισχυρισμών, όπως τους αποκαλεί, για δήλωσή του υπέρ της απομόνωσης και των λευκών κελιών στα δημόσια ψυχιατρεία, αναφέρθηκε και εκείνος, όπως και η κ. Αναστοπούλου, στη συγκρότηση ομάδων εργασίας στα πλαίσια του υπουργείου και στην εφαρμογή της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης μέσω του προγράμματος Ψυχαργώς. Κάνει λόγο επίσης για σεβασμό των δικαιωμάτων των ασθενών:  
''[...] με σεβασμό στα δικαιώματά του και σύμφωνα με τις αρχές της κοινωνικής-κοινοτικής ψυχιατρικής [...].''
Προφανώς από τον σεβασμό εξαιρούνται οι «δύσκολες» και «ακραίες» περιπτώσεις.

Για άμεση αντίδραση στις απάνθρωπες πρακτικές που εφαρμόζονται στο ΘΧΠ (πρώην ΚΕΠΕΠ) - Παράρτημα ΑμεΑ Λεχαινών, μπορείτε να συνυπογράψετε το ψήφισμα των εθελοντών:
www.change.org 

Ρεπορτάζ - Επιμέλεια - Σύνταξη: Χρύσα Κουτρουμάνου, μέλος της συντακτικής ομάδας του www.logiosermis.net

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top