Ξεφυλλίζοντας ένα από τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα στην ιστορία της λογοτεχνίας -το οποίο ομολογώ μετά μεταμέλειας, μέχρι πρότινος αποτελούσε για το ράφι της βιβλιοθήκης μου μια διακοσμητική πινελιά- με παρέσυρε σε μια σωρεία σε παραλληλισμούς σχετικά με τη σημερινή πολιτική μας πραγματικότητα.

Μιλώ, φυσικά, για αυτή την «Δίκη» του κυρίου Φραντς Καφκα, όπου το παράλογο, το ακατάληπτο και το αινιγματικό δημιουργούν αξεπέραστες δυσκολίες τόσο σε εμάς, τους «δύστυχους» αναγνώστες του, όσο και στον ήρωα, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του, δίχως να γνωρίζει την κατηγορία που του έχει απαγγελθεί. Οι αθέατοι δικαστές του, προχωρούν σε ασαφείς εξηγήσεις, ενώ όσα διαδραματίζονται εντός του δικαστηρίου παραμένουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας παντελώς ακατάληπτα. Μια τέτοια ασάφεια και αινιγματικότητα διέπει και τη σημερινή νεόκοπη πολιτική σκηνή.

Ας μοιράσω, λοιπόν τους ρόλους !

Οι κύριοι δικαστές, πλέον της εγχώριας πολιτικής σκηνής, δε μπορούν να 'ναι άλλοι από τα πρόσωπα που επιθυμούν να μεγαλουργήσουν μέσω ενός ασαφούς πολιτικού προγράμματος , που μεν προτείνει την εναλλακτική της κατάργησης των μνημονίων χωρίς όμως να προτείνει τρόπους που να διασφαλίζουν την αυτονομία της χώρας. Αναλαμβάνοντας από μόνοι τους τον ρόλο του πολιτικού ήρωα, του σούπερμαν, του λυτρωτή, όπως θέλετε πείτε το, παίζουν σ’ ένα σενάριο που δείχνει πως η αυταπάρνηση των ιδεών τους αναδεικνύει και την ποιότητά τους.

Οι κατηγορούμενοι, δεν είναι άλλοι από τον ελληνικό λαό ο οποίος επί έξι συναπτά έτη περιμένει στο εδώλιο (το δεύτερο σπίτι του, ευτυχώς χωρίς επιβάρυνση φόρου) την καταδίκη του. Και η χρηματική εγγύηση που έχει επιβληθεί για τη τιμωρία του από τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια ? Κάποια πολλά δισεκατομμύρια ευρώ. Άντε λοιπόν τώρα, ο κατηγορούμενος να μπορέσει να αποδείξει την αθωότητα του, όταν οι «εγχώριοι» δικαστές και οι «ευρωπαίοι» δικαστικοί υπάλληλοι δεν έχουν ακόμη προσδιορίσει τον πραγματικό ένοχο του εγκλήματος.

Ασάφεια, Παραλογισμός, Αινιγματικότητα είναι τα τρία συστατικά, των νέων πολίτικων δυνάμεων της χώρας, είναι αυτά που ελπίζουν να τους δώσουν δύναμη για να επιβιώσουν πολιτικά.

Σ ’εμάς όμως τους κατηγορούμενους, ποιος θα διασφαλίσει την επιβίωσή μας ? Και εάν αυτά που γράφω είναι ακατάληπτα, ‘συγγνώμη’ αλλά είναι γιατί πορεύομαι με το ρεύμα της εποχής μας, go with the flow που λένε στην Αγγλετέρα.

Μα δε φταίω εγώ, αλλά αυτοί…

Δ.Κόντη

Σχόλια

Στο logiosermis.net δημοσιεύεται κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφέρει ελεύθερα τις απόψεις του, οι οποίες εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Περισσότερα στις οδηγίες χρήσης.

 
Top